Kοιτούν τους κίονες με άλλο μάτι

Κίονες και πεσσοί. Το «αλφαβητάρι της ελληνικής αρχιτεκτονικής» και «το
εργαλείο που δημιούργησε ο άνθρωπος για να σηκώσει τον ουρανό», κατά την
έκφραση της κυρίας Ελένης Γλύκατζη – Αρβελέρ, είναι το θέμα της πολύτροπης
έκθεσης που διοργανώνεται με επιμέλεια του ιστορικού της τέχνης T. Μαυρωτά, με
στόχο να ερμηνεύσει με σύγχρονη ματιά το διαχρονικό σύμβολο μέσα από έργα
δεκαέξι κορυφαίων καλλιτεχνών.

Αν για τον γλύπτη Γιάννη Παρμακέλλη οι εξάμετροι κίονες εκφράζουν και
εμπεριέχουν το απόλυτο και όλη την αφηρημένη τέχνη, για τον Τότοφ αυτό που
μετρά είναι ότι τους κίονες, το στήριγμα του Παρθενώνα, τους έχτισαν ελεύθεροι
πολίτες και όχι σκλάβοι. Για τον Αλέκο Φασιανό κίονας είναι η σημερινή κολόνα
του σπιτιού που μας στηρίζει στη ζωή, στήριγμα ηθικό σαν τον πατέρα και την
οικογένεια, ενώ για τον Σωτήρη Σορόγκα η εικόνα της διάβρωσης μιας σπασμένης
κολόνας μπορεί να θυμίζει τη βαθύτατα συκοφαντημένη αγάπη γι’ αυτό που υπάρχει
στον τόπο.

Για τον Γιάννη Μπουτέα ακόμη και ένας κύλινδρος που ξεδιπλώνει κείμενα και
εικόνες μπορεί να είναι πιο δυνατός από τους κίονες του μαρμάρου, ενώ ο
Δημήτρης Μυταράς με μία σειρά από πεσμένες κολόνες εξέφρασε κάποτε τη στάση
του απέναντι στη δικτατορία. Καλουπωμένες κολόνες με οπλισμένο μπετόν θα
παρουσιάσει ο Κώστας Τσόκλης και μία κολόνα γραμμένη στα χρώματα του ουράνιου
τόξου ο Στέφεν Αντωνάκος. Από τον Γιάννη Μόραλη θα δούμε πίνακες με τη
διαχρονική παρουσία της κολόνας στην αρχαία, τη βυζαντινή και τη σύγχρονη
Αθήνα, όπως και χώρους ζωγραφικούς με φανταστικές κολόνες και κατασκευές η Όπυ
Ζούνη, εκατό πιάτα σαν τομές κολόνας από τον Γιάννη Ψυχοπαίδη και ένα ιωνικό
κιονόκρανο σαν ανθρώπινο μπούστο από τη Χρύσα. Ακόμη, έργα των Πατρίτσια
Μολινάρι, Νοβέλο Φίνοτι, Γκίντερ Ίκερ και του Παύλου.