Kάνουν πίσω και οι τράπεζες

Μετά την «πρόκληση» Έβερτ η κυβέρνηση πιθανότατα θα αντιμετωπίσει και άλλες
περιπλοκές στο επίμαχο ζήτημα του Ασφαλιστικού των τραπεζών. H ρύθμιση, όπως
τελικώς καταλήγει στο κοινοβούλιο μετά και τις τελευταίες τροποποιήσεις, δεν
ενθουσιάζει τους τραπεζίτες.

H διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας για παράδειγμα δεν δείχνει διατεθειμένη να
υπαχθεί στη ρύθμιση. Ο διοικητής της Τάκης Αράπογλου μεταδίδει προς πάσα
κατεύθυνση πως «η Εθνική δεν βιάζεται» και πιθανότατα θα παρατείνει το
υφιστάμενο καθεστώς, αναμένοντας τη φυσιολογική ένταξη της κύριας σύνταξης στο
IKA το 2008, σύμφωνα με την πρόβλεψη του νόμου Ρέππα.

Και αυτό γιατί δεν θέλει να συρθεί σε μια δαπανηρή ένταξη του επικουρικού
ταμείου της Εθνικής στο υπό δημιουργία νέο ενιαίο επικουρικό ταμείο. Θεωρεί
τους όρους ένταξης μη συμφέροντες για την Τράπεζα και φέρεται να έχει
διαμηνύσει στο υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών ότι θα αποφύγει
βεβιασμένες κινήσεις.

H Εμπορική Τράπεζα επίσης, η οποία αποτέλεσε τη βάση για την αναζήτηση κάποιας
λύσης, δεν αντιμετωπίζει τη ρύθμιση με την ίδια ζέση. Οι περιπλοκές και στη
δική της περίπτωση θα είναι πολλές, το μεγάλο βάρος του προσυνταξιοδοτικού
καθεστώτος μένει στο επικουρικό και κατ’ επέκταση στην τράπεζα, ενώ η θέση της
θα δυσκολέψει από τις διεκδικήσεις και τις απαιτήσεις που πιθανώς θα εγείρουν
οι προσληφθέντες μετά το 1993, έναντι των εισφορών που κατέβαλαν και των
αναντίστοιχων παροχών που θα λάβουν ως συνταξιούχοι.

Οι άλλες ιδιωτικές τράπεζες, η Alpha Bank και η Πειραιώς, εμφανίζονται τις
τελευταίες ημέρες σχεδόν αδιάφορες για τη ρύθμιση και στελέχη τους σημειώνουν
πως έχουν κάνει τις προβλέψεις τους ανεξαρτήτως αυτής.

Ανεφάρμοστη ρύθμιση

Με άλλα λόγια πρόκειται για μια προβληματική ρύθμιση, η οποία δεν ενθουσιάζει
τα πλήθη. Δεν είναι τυχαίο ότι οι μετοχές των τραπεζών υποχωρούν και το
«στόρι» της μεταρρύθμισης δεν βγαίνει, καθώς όλα προσκρούουν σε μια κατά τα
φαινόμενα γραφειοκρατική και ανεφάρμοστη ρύθμιση.

Εκείνο που μένει από την προβληθείσα ως μεταρρυθμιστική τομή ρύθμιση είναι το
«φέσι» στο IKA και ένα σχεδόν γενικευμένο κύμα δυσφορίας για τον υπουργό
Οικονομίας και Οικονομικών κ. Γ. Αλογοσκούφη. Κυριαρχεί έπειτα από τόσες
ημέρες παλινωδιών και μετατοπίσεων ότι στόχος δεν ήταν η διάσωση του
Ασφαλιστικού, αλλά η διευθέτηση προβλημάτων συγκεκριμένων τραπεζών. Ο υπουργός
Οικονομίας και Οικονομικών αμφισβητείται εντόνως πλέον, ελέγχεται για όσα
υποσχέθηκε και δεν επέτυχε, για όσα προέβλεψε και δεν του «βγήκαν». H κοινωνία
τον αντιμετωπίζει με επιφύλαξη πια και οι συνάδελφοί του δεν είναι πρόθυμοι να
τον στηρίξουν.

Μακιαβελική πολιτική

Και βεβαίως οι περισσότεροι αρχίζουν να νιώθουν πως η κυβέρνηση ασκεί
μακιαβελική πολιτική στο κρίσιμο θέμα της κοινωνικής ασφάλισης. Συγκεντρώνει
το πρόβλημα στο IKA, το καθιστά δυσθεώρητο και δημιουργεί το περιβάλλον για
μια γενικευμένη επέμβαση στο μέλλον, ο χαρακτήρας της οποίας είναι
προδιαγεγραμμένος.

Το IKA θα φορτωθεί όλα τα βάρη, θα χάσει βαθμιαία την όποια αυτοτέλειά του και
θα καταλήξει μεγάλος ασθενής σε κλίνη προκρούστεια. Σε λίγο δεν θα μπορεί παρά
να εγγυηθεί μιαν ελάχιστη σύνταξη, την περιγραφόμενη ως εθνική στο
νεοδημοκρατικό πρόγραμμα.

H ίδια προβληματικότητα θα χαρακτηρίζει και τις επικουρικές και στο τέλος θα
προβάλει ως πανάκεια ο τρίτος πυλώνας της ιδιωτικής ασφάλισης, η αύξηση των
ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης και η ενοποίηση των συνταξιοδοτικών παροχών.

Εκεί πάμε και το ξέρουν όλοι. Ας το πούνε ευθέως, για να λάβουν και οι
εργαζόμενοι εγκαίρως τα μέτρα τους.