Λέξεις… άγνωστες ωράριο και ασφάλιση!

«Δίνουμε τον βασικό μισθό, που είναι περίπου 530-550 ευρώ μεικτά, και
ασφάλιση στο IKA.

«Θα σας τηλεφωνήσουμε» ήταν η απάντηση των υπευθύνων αρτοζαχαροπλαστείου μετά τη συνέντευξη για τη δουλειά. Έδιναν μισθό λιγότερο του βασικού, ζητούσαν περισσότερες ώρες εργασίας και δουλειά χωρίς αμοιβή τις Κυριακές

Τώρα, αν προκύψουν κάποιες έκτακτες ανάγκες, κυρίως κατά τις εορταστικές
περιόδους όπου η κίνηση αυξάνεται, μπορεί να χρειαστεί να δουλέψετε λίγες ώρες
παραπάνω. Τις υπερωρίες θα τις κανονίσει το λογιστήριο, δεν ξέρω όμως πόσα
είναι τα χρήματα ακριβώς…». H ιδιοκτήτρια αρτοζαχαροπλαστείου στο Μαρούσι
ήταν σαφής. Το ωράριο είναι 7 το πρωί με 3 το μεσημέρι, έξι μέρες την
εβδομάδα. Επιπλέον, η υπάλληλος πρέπει να εργάζεται και δύο Κυριακές τον μήνα,
χωρίς ωστόσο να πληρώνεται με την προσαύξηση της αργίας. Όσο για τις
υπηρεσίες, πέραν από την θέση της πωλήτριας «είναι απαραίτητο να κρατάμε το
μαγαζί καθαρό – σφουγγάρισμα, καθάρισμα -, ενώ μπορεί να χρειαστεί να μάθετε
να τυλίγετε με ζελατίνες τα γλυκά» συμπληρώνει.

Ούτε τον βασικό…

Σημειωτέον, πως σύμφωνα με τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας της ΓΣΕΕ ο κατώτατος
μισθός για το 2005 ανέρχεται στα 572 ευρώ και όχι 530, οι ώρες εργασίας 40 την
εβδομάδα και βεβαίως οι Κυριακές πληρώνονται με προσαύξηση, ενώ στην
προκειμένη περίπτωση καθόλου. Όσον αφορά τον κλάδο της αρτοποιίας ωστόσο,
υπήρχαν και χειρότερα. Σε μία δεύτερη περίπτωση ο ιδιοκτήτης προσέφερε μόλις
440 ευρώ τον μήνα, χωρίς ασφάλιση. Όσο για το ωράριο 6 μέρες την εβδομάδα και
2 Κυριακές τον μήνα!

«TA NEA» έκαναν οδοιπορικό στη ζούγκλα της αγοράς εργασίας. Επιχείρησαν να
βρουν δουλειά σε επιχειρήσεις και καταστήματα που αναζητούσαν υπαλλήλους. Όπως
διαπίστωσαν, οι περισσότεροι εργοδότες προσέφεραν αμοιβή κάτω από τη συλλογική
σύμβαση εργασίας, χωρίς ασφάλιση και ωράριο. Ακόμη όμως και όταν οι συντάκτες
των «ΝΕΩΝ» δήλωσαν διατεθειμένοι να εργασθούν με αυτούς τους επαχθείς όρους,
το πέρασμα από την ανεργία στην απασχόληση δεν ήταν εξασφαλισμένο. Σχεδόν σε
όλες τις επιχειρήσεις που απευθύνθηκαν η απάντηση που τελικά πήραν ήταν «θα
σας ειδοποιήσουμε»…

Την ίδια ώρα, όμως, η κυβέρνηση προχωρεί στο ελαστικό ωράριο εργασίας, ενώ
όπως εκτιμάται, ακόμη και η απελευθέρωση του ωραρίου λειτουργίας των
καταστημάτων, θα αποβεί εις βάρος των εργαζομένων, καθώς οι εργοδότες θα
απασχολούν υπαλλήλους «μόνο για τις ώρες που υπάρχει κίνηση στα καταστήματα»
και όχι με πλήρες ωράριο. Όπως επίσης διαπιστώθηκε στη διάρκεια της
αναζήτησης, η ασφάλιση, η αμοιβή για τις υπερωρίες και τις αργίες είναι κατά
κανόνα άγνωστες λέξεις για τους εργαζόμενους μερικής απασχόλησης. Από την
πλευρά τους οι εργοδότες θεωρούν πως αυτή η πρακτική της μαύρης εργασίας είναι
απόλυτα φυσιολογική, ενώ παράλληλα οι περισσότεροι έθεταν ως απαραίτητη
προϋπόθεση για την πολυπόθητη πρόσληψη ο ενδιαφερόμενος να περάσει μια περίοδο
δοκιμασίας, από δύο μέρες έως μία εβδομάδα. Όμως ουδείς λόγος για αμοιβή μέχρι
να βεβαιωθεί ο εργοδότης για τις ικανότητές του!

«480 ευρώ για 54 ώρες δουλειά και χωρίς ασφάλιση»

«ΚΑΤΑΦΕΡΑ να βρω δουλειά μέσω γνωστού, αφού έψαχνα για περισσότερο από
έναν μήνα. Στο διάστημα αυτό άκουσα τα πάντα. Το χειρότερο το άκουσα σε ένα
κατάστημα όπου θα έπρεπε να δουλεύω καθημερινά εννέα ώρες αλλά να πληρώνομαι
για τις οκτώ, με ένα ρεπό την εβδομάδα. Μου ζητούσαν, με άλλα λόγια, να
εργάζομαι 54 ώρες την εβδομάδα, να πληρώνομαι για τις σαράντα που προβλέπεται
και αυτό λειψό, αφού για όλες αυτές τις ώρες έδιναν 480 ευρώ».

H τριαντάχρονη Μίνα Γαρδέλη, μητέρα ενός παιδιού, γνώρισε από πρώτο χέρι τη
ζούγκλα στην αγορά εργασίας. Οι περισσότεροι υποψήφιοι εργοδότες, όπως λέει,
απαιτούσαν υπερβολικές ώρες δουλειάς χωρίς αμοιβή υπερωριών, με λιγότερα
χρήματα από το κατώτερο προβλεπόμενο και κατά κανόνα χωρίς ασφάλεια. Όσο για
το επίδομα παιδιού, «ούτε καν το συζήτησε κανείς» λέει. «Θα ήταν αστείο να
αναφέρω οτιδήποτε για επίδομα παιδιού, αφού οι περισσότεροι συζητούσαν για
δουλειά χωρίς ασφάλιση» λέει η κ. Γαρδέλη και συνεχίζει: «Σε ένα βιντεοκλάμπ,
όπου επίσης δοκίμασα την τύχη μου για δουλειά, μου ζητούσαν να δουλεύω 5,5
ώρες καθημερινά, χωρίς ασφάλεια, προς 15 ευρώ την ημέρα».

3 ΕΥΡΩ THN ΩΡΑ

«Χρειάζεσαι ασφάλιση;»

Το καφέ στην Αθήνα ζητούσε βοηθό σερβιτόρου. Ωστόσο οι υπεύθυνοι δεν έδιναν λεπτομέρειες για τον μισθό ούτε στο τηλέφωνο ούτε όταν επισκεφθήκαμε το κατάστημα

ΑΝΘΡΩΠΟΙ που δουλεύουν ως διανομείς, ψήστες σε ταβέρνες και υπάλληλοι
σε εταιρείες προώθησης προϊόντων είναι τα συχνότερα θύματα της μαύρης
εργασίας. Χαρακτηριστική η απάντηση ενός ιδιοκτήτη ψητοπωλείου στην περιοχή
Κερατσινίου. Όταν ερωτήθηκε αν η ασφάλιση συμπεριλαμβάνεται στην αμοιβή (3
ευρώ την ώρα), έδειξε κατάπληκτος: «Χρειάζεσαι ασφάλιση;…».

Κάποιες διαφημιστικές εταιρείες που ζητούν υπαλλήλους έχουν βρει τον δικό τους
τρόπο για να χρυσώνουν το χάπι. Προσφέρουν μεν κάτι παραπάνω, με το…
αζημίωτο φυσικά. «TA NEA» επικοινώνησαν με δύο διαφημιστικές που ζητούσαν
κοπέλες για την προώθηση γνωστών προϊόντων σε αλυσίδα σούπερ μάρκετ. Ο
διάλογος που εκτυλίχθηκε είναι χαρακτηριστικός: «Πρόκειται για 8ωρη πρωινή
εργασία. Το μόνο που θα κάνετε είναι να κερνάτε τους πελάτες του μάρκετ ένα
ποτηράκι από το προϊόν που διαφημίζουμε»… Όσο για το θέμα της ασφάλισης, «το
ημερομίσθιο είναι υψηλό γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο. Νόμιζα πως το είχατε
καταλάβει. Έτσι γίνεται συνήθως» συμπληρώνει.

12 ΕΥΡΩ THN ΩΡΑ

«Αν πουλήσεις, θα πληρωθείς»…

ΔΕΚΑΔΕΣ εταιρείες και επιχειρήσεις δεν προσφέρουν σταθερό ημερομίσθιο
αλλά αμοιβή με το κομμάτι. «Άμεση πρόσληψη για νέους-ες, για πρωινή ή
απογευματινή εργασία, από 12 ευρώ την ώρα. Πληρωμή αυθημερόν» υπόσχεται μία
εταιρεία στην Αθήνα. Στο τηλέφωνο ωστόσο, ο υπεύθυνος για τις προσλήψεις δίνει
μια εντελώς διαφορετική εικόνα. Ενημερώνει πως ουσιαστικά πρόκειται για
εξωτερική εργασία και ότι ο υπάλληλος θα πρέπει να πουλάει γκραβούρες προς 5
ευρώ το κομμάτι. «Το κέρδος σου θα είναι 2,5 ευρώ, το 50% δηλαδή. Πράγμα που
σημαίνει πως αν πουλήσεις 5 γκραβούρες σε μία ώρα τότε θα βγάλεις 12 ευρώ…».

«ΠΕΡΑΣΤΕ ΑΠΟ ΕΔΩ»

Ούτε λέξη για τον μισθό

«ΠΕΡΑΣΤΕ από εδώ για να μιλήσετε για τη δουλειά». Αυτή την απάντηση
έδωσαν στα «NEA» έπειτα από τηλεφωνική συνομιλία οι υπεύθυνοι καφέ στο κέντρο
της Αθήνας που ζητούσαν υπάλληλο να εργαστεί ως βοηθός σερβιτόρου. Αν και στο
τηλέφωνο ζητούσαμε επίμονα να μας πουν ποιος είναι ο μισθός και το ωράριο, η
απάντηση ήταν «ελάτε στο καφέ». Ούτε και εκεί όμως δόθηκε απάντηση. Ύστερα από
αρκετό χάσιμο χρόνου περιμένοντας, ο υπεύθυνος δεν εμφανίστηκε.