Διαστάσεις Eυρώπη, Iούνιος 2025

Ο Μπλαιρ και η Ευρώπη (του Σεργκέι, από τη «Μοντ»)

Το κλίμα στη συνεδρίαση της 16ης Ιουνίου του 2025 ήταν βαρύ: η Κίνα, πρώτη
οικονομική δύναμη στον κόσμο, είχε αποφασίσει να απαγορεύσει την εισαγωγή
περισσότερων νανο-εξαρτημάτων για τα ευρωπαϊκά εμφυτεύματα τροποποιημένων
ανθρώπινων γονιδίων. Τα 10 μέλη της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας είχαν χαράξει μια
πορεία, αλλά στις συζητήσεις που ακολούθησαν ανάμεσα στα 30 μέλη της
Ευρωπαϊκής Ένωσης είχαν αρχίσει να εκδηλώνονται κάποιες διαφωνίες, οι οποίες
αναμενόταν να γίνουν ακόμη μεγαλύτερες στη συνάντηση των 52 μελών της
Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας. Μεταξύ αυτών των τελευταίων, η Ρωσία και η Τουρκία
είχαν τις πιο σκληρές θέσεις. Το Βέλγιο, μέλος του δεκαμελούς σκληρού πυρήνα
μαζί με τα άλλα πέντε ιδρυτικά μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Ισπανία, την
Πορτογαλία, την Ιρλανδία και τη Σλοβενία (αλλά όχι την Ελλάδα), προσπαθούσε να
βρει μια συμβιβαστική λύση. Αλλά ο Βρετανός πρωθυπουργός, οικοδεσπότης της
κρίσιμης συνεδρίασης, μιλούσε συνεχώς στο τηλέφωνο με την Ουάσιγκτον.

Είχε κυλήσει πολύ νερό στ’ αυλάκι από τη μοιραία άνοιξη του 2005 που
καταψηφίστηκε το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα. Χρειάστηκε να περάσουν τέσσερα χρόνια για
να προετοιμάσει η Επιτροπή Σοφών μια άλλη Συνθήκη, που εγκρίθηκε κατά
πλειοψηφία σε δημοψηφίσματα τα οποία πραγματοποιήθηκαν μαζί με τις εκλογές για
το Ευρωκοινοβούλιο. Παράλληλα, οι «10» προχώρησαν στη συγκρότηση μιας
πολιτικής ομοσπονδίας με κοινή εξωτερική και οικονομική πολιτική. H Τουρκία
δεν κατόρθωσε να εισέλθει στην Ένωση, δημιουργήθηκε όμως για χάρη της μια
Συνομοσπονδία. Οι φόβοι της Γαλλίας και της Γερμανίας για εισβολή μεταναστών
που θα έπαιρναν όλες τις δουλειές δεν επαληθεύτηκαν: υπήρξε βέβαια μια
δεκαετία αναταραχής λόγω της ανόδου των ακροδεξιών κομμάτων, αλλά στη συνέχεια
τα πράγματα ηρέμησαν. Το ευρώ τα κατάφερε, και ήταν πια το κοινό νόμισμα των
«52». H συνεργασία της Φρανκφούρτης ήταν άριστη όχι μόνο με την Ουάσιγκτον,
αλλά και με το Πεκίνο, αφού το γιουάν είχε γίνει εδώ και χρόνια το νόμισμα
αναφοράς όλης της ασιατικής οικονομίας.

H Ευρώπη που συνεδρίαζε εκείνη την ημέρα στο Λονδίνο – και περιγράφεται στο
σενάριο της «Ελ Παΐς» – ήταν ασφαλώς πολύ διαφορετική από εκείνη που
οραματίζονταν οι θερμοί ευρωπαϊστές έως και τις αρχές αυτού του αιώνα. Είχε
καταφέρει όμως να συγκροτήσει μια υπολογίσιμη οντότητα. Ύστερα μάλιστα από μια
περίοδο «μετασχηματισμού» των ενόπλων της δυνάμεων, η Ομοσπονδία μαζί με τη
Βρετανία μπορούσε πια να επεμβαίνει σε διάφορες ανθρωπιστικές κρίσεις, τόσο
στο ευρωπαϊκό έδαφος όσο και στην Αφρική που εξακολουθούσε να αντιμετωπίζει
σοβαρά προβλήματα. H μεγάλη κατάκτηση αυτής της Ευρώπης ήταν η ειρηνική
συνύπαρξη των πολιτισμών. Το μεγάλο της πρόβλημα ήταν οι χωρίς τέλος
συζητήσεις, από τους «10» στους «30», και μετά στους «52», χώρια οι
διαπραγματεύσεις με τον Αμερικανό Φίλο. Αλλά στη ζωή όλα έχουν ένα τίμημα.

LINK:

http://diastaseis.blogspot.com