Aντιμέτωπος πάλι με τη ρύπανση ο Σαρωνικός

ΣΟΒΑΡΟ περιβαλλοντικό κίνδυνο για τα νερά του Σαρωνικού Κόλπου μπορεί να
αποτελέσουν οι τεράστιες ποσότητες λάσπης που συσσωρεύονται καθημερινά στην
Ψυττάλεια. Σύμφωνα με τις υπάρχουσες εκτιμήσεις, η δυνατότητα εναπόθεσης
λυματολάσπης στον χώρο της Ψυττάλειας εξαντλείται μέσα στις αμέσως προσεχείς
ημέρες.

Μέχρι τότε θα συνεχίζουν να εναποτίθενται καθημερινά στο μικρό νησί της
Ψυττάλειας περίπου 800 τόνοι λάσπης – και αν δεν ξεκινήσει άμεσα η διαδικασία
απομάκρυνσής της η μόνη διέξοδος που απομένει είναι η διοχέτευσή της στη
θάλασσα.

Στελέχη μάλιστα του ΥΠΕΧΩΔΕ, που μίλησαν χθες στα «NEA», δεν απέκλειαν το
ενδεχόμενο να βρεθούν μπροστά στο δυσάρεστο δίλημμα να «ρίξουμε τη λάσπη στη
θάλασσα ή να σταματήσουμε τη λειτουργία του βιολογικού καθαρισμού»!

Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι αν δεν ληφθεί μέριμνα για την απομάκρυνση της
λάσπης, αυτή θα διολισθήσει προς τη θάλασσα με αποτέλεσμα το νερό στην
ευρύτερη περιοχή της Ψυττάλειας να αποκτήσει το παλιό γνώριμο καφεκίτρινο
χρώμα.

Φαινόμενο ευτροφισμού

Παράλληλα, η σύσταση της λάσπης – που μεταφέρει μεγάλο οργανικό φορτίο – θα
ενθαρρύνει τη δημιουργία φαινομένων ευτροφισμού, δηλαδή φυτοπλανγκτού, το
οποίο με τη σειρά του μπορεί να εξαπλωθεί με τη βοήθεια των ρευμάτων σε ακόμη
μεγαλύτερη έκταση. Υπενθυμίζεται ότι ο ευτροφισμός ήταν το «σήμα κατατεθέν»
του Σαρωνικού, την εποχή πριν από τη λειτουργία της… Ψυττάλειας!

Παρ’ όλα αυτά, οι ειδικοί επιστήμονες δεν θέλουν καν να σκέφτονται ένα τέτοιο
σενάριο. Ο κ. Γιώργος Τριανταφύλλου, που είναι Μαθηματικός -Ωκεανογράφος στο
ΕΛΚΕΘΕ, επισημαίνει στα «NEA» ότι «η διοχέτευση της λάσπης στη θάλασσα θα ήταν
ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί για το οικοσύστημα της περιοχής. Βεβαίως ο
Σαρωνικός Κόλπος έχει αποδείξει στο παρελθόν ότι διαθέτει σε κάποιο βαθμό
μηχανισμούς αυτοάμυνας, καθώς είναι βαθύς, ανοικτός κόλπος και διαπερνάται από
ρεύματα».

«Αν η λάσπη της Ψυττάλειας έπεφτε στον Σαρωνικό για μεγάλο χρονικό διάστημα,
τότε η διαύγεια του νερού σε μια μεγάλη απόσταση γύρω απο το νησί θα
εξαφανιζόταν», εξηγεί στα «NEA» η ερευνήτρια στο Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων
Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ) κ. Ιωάννα Σιώκου, η οποία ήταν επικεφαλής του πολυετούς
επιστημονικού προγράμματος «Παρακολούθηση του Οικοσυστήματος του Σαρωνικού
Κόλπου υπό την επίδραση του Αγωγού της Ψυττάλειας».