MΠPΟYΣ ΣΠPINΓKΣTIN: «Θέλω να έρθω στην Eλλάδα»

![]() |
![]() |
|
Από την ευχή στη Φοντάνα ντι Τρέβι μέχρι τη συναυλία του το επόμενο βράδυ, ο |
Τα φώτα σβήνουν. Οι προβολείς φωτίζουν μόνο τις βαριές κουρτίνες στη σκηνή.
Ένα λαμπατέρ φέγγει πάνω στο πιάνο. Τον χώρο πλημμυρίζουν οι επιβλητικές νότες
τού «Κάποτε στη Δύση», που έστειλε απλόχερα ένας Ιταλός στην έρημο του Φαρ
Ουέστ πριν από 37 χρόνια. Απόψε τις επιστρέφει με ευγνωμοσύνη στη Ρώμη ο
ταξιδιώτης που έρχεται από την καρδιά της αμερικανικής ερήμου. Ο Μπρους
Σπρίνγκστιν εμφανίζεται στη σκηνή με ένα μπάντζο και αφιερώνει το τραγούδι του
στον μαέστρο Ένιο Μορικόνε, ο οποίος βρίσκεται στο κοινό. Σφυρίζοντας τις
νότες, μεταμορφώνει το «I’m on fire» σε ένα σπαγγέτι γουέστερν κομμάτι.
Τις επόμενες δυόμισι ώρες, μόνος του πάνω στη σκηνή, οπλισμένος με ακουστικές
κιθάρες και μία ηλεκτρική, φυσαρμόνικα, πιάνο, εκκλησιαστικό όργανο και μία
φωνή δουλεμένη στα 55 του όσο ποτέ πριν, μας παρασύρει σε μία διαδρομή μέσα
από το σκοτάδι της ανθρώπινης ψυχής, τον καθημερινό αγώνα με δαίμονες και τον
άλλο μας εαυτό, λάθη κι αμαρτίες, τον πόνο της απώλειας, με τελική στάση τη γη
της ελπίδας και των ονείρων. Σ’ ένα ταξίδι χαμηλότερο σ’ ένταση από τα
προηγούμενά του με την Ε Street Band, αλλά με περίσσιο πάθος, απλός, αληθινός
κι ανθρώπινος, αποφασισμένος να ψάξουμε παρέα τις απαντήσεις.
Οι αποψινές εκτελέσεις παλιών και νέων τραγουδιών του, αρκετές πολύ
διαφορετικές από τους δίσκους, είναι μαγικές. Ένα αγνώριστο «βρώμικο» μπλουζ
«Reason to believe», που τραγουδά σαν τον Τομ Γουέιτς με φωνή παραμορφωμένη
μέσα από το μικρόφωνο της φυσαρμόνικας. Μόνο ο βροντερός ήχος της μπότας του
στο πάτωμα συνοδεύει τον πρωταγωνιστή στην προσπάθειά του να βρει από κάπου να
πιαστεί στο τέλος της ημέρας. Διάβολοι και σκόνη στη συνέχεια, το τραγούδι από
τον ομώνυμο νέο του δίσκο και η εσωτερική πάλη μεταφέρεται στον πόλεμο του
Ιράκ. Ο στρατιώτης τα βάζει με τη συνείδησή του προτού πατήσει τη σκανδάλη.
Ο Μπρους συνεχίζει τις ιστορίες του εναλλάσσοντας κιθάρα και πιάνο. Ο χαμός
αγαπημένων προσώπων με αφορμή την 11η Σεπτεμβρίου στο «Empty Sky», η ευχή τού
πατέρα να κάνουν τα παιδιά τα δικά τους λάθη και όχι να συνεχίσουν τις
αμαρτίες των γονιών τους στο «Long time coming», ο σιωπηλός θρήνος των παιδιών
που χάνουν τη μητέρα τους στο «Silver Palomino», ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα
στους δρόμους της Νέας Υόρκης στο «Incident on 52nd street», η καθημερινή
τριβή της αγάπης στο «The River», η σταράτη εξομολόγηση προς το άλλο μισό στο
«Real World». Και το βράδυ κλείνει με το δανεικό από τους Suicide «Dream baby
dream» και την παρότρυνση στον κόσμο να κρατήσει τη φλόγα αναμμένη, αρκεί να
μη χάνει τον χρόνο του σε όνειρα «που του σκίζουν την καρδιά».
Αναμνήσεις του ’88
Δεκαοκτώ χρόνια μετά τη συναυλία της Διεθνούς Αμνηστίας στο Ολυμπιακό
Στάδιο, ο Μπρους Σπρίνγκστιν δεν την έχει ξεχάσει. Και θέλει να ξανάρθει στην
Ελλάδα για συναυλία. Το είπε ο ίδιος σε μέλη του ελληνικού φαν κλαμπ «No
Surrender», που συνάντησε το βράδυ πριν από τη συναυλία στη Φοντάνα ντι Τρέβι.
«Ναι, το ξέρω, πρέπει να έρθουμε στην Ελλάδα. Έχω πάει για διακοπές και πέρασα
υπέροχα. Παίξαμε εκεί μία φορά το ’88 κι ακόμα θυμάμαι τον κόσμο». Κι αφού
έριξε ένα κέρμα στο σιντριβάνι, ο Μπρους έπιασε την κουβέντα με τους θαυμαστές
του σαν να τους ήξερε από χρόνια. Σημείωσε τα αγαπημένα τους τραγούδια, το
επόμενο βράδυ τούς τα αφιέρωσε στη συναυλία κι έστειλε χαιρετισμούς στους
Έλληνες φίλους του.
INFO
H σόλο περιοδεία του Σπρίνγκστιν συνεχίζεται μέχρι τέλος Ιουνίου στην Ευρώπη
και μέσα Αυγούστου στην Αμερική. Μετά αναμένονται η επετειακή επανέκδοση για
τα 30 χρόνια του «Born to run» με DVD και έξτρα υλικό, νέος δίσκος και
παγκόσμια περιοδεία με την Ε Street Band. Ίντερνετ: http: //www.brucespringsteen.net,
http: //www.nosurrender.gr















