Έκλεισαν το μοναδικό φαρμακείο των Λειψών

ΕΚΛΕΙΣΕ – με απόφαση του υφυπουργού Υγείας Θ. Γιαννόπουλου – το μοναδικό
φαρμακείο στους Λειψούς, με το αιτιολογικό ότι ο Ιταλός φαρμακοποιός δεν
γνώριζε καλά την ελληνική γλώσσα!

ΡΟΔΟΣ

O Ιταλός φαρμακοποιός, που αγάπησε τα Δωδεκάννησα και άνοιξε φαρμακείο (με άδεια) στους Λειψούς, πριν η απόφαση του υφυπουργού Υγείας Αθ. Γιαννόπουλου του το στερήσει, γιατί δεν ξέρει καλά ελληνικά. Πάντως η ταμπέλα είναι σε τρεις γλώσσες…

Οι κάτοικοι του ακριτικού νησιού αναγκάζονται και πάλι να προμηθεύονται τα
φάρμακά τους από την Κάλυμνο και τη Λέρο, όπως έκαναν και τα προηγούμενα
είκοσι χρόνια.

Ο 55χρονος Ιταλός φαρμακοποιός Τζούλιο Κανόμπιο επισκεπτόταν τη Λέρο και τους
Λειψούς για διακοπές με την οικογένειά του. Αρχικά είχε αποφασίσει να ζήσει
στη Λέρο, αλλά πριν από περίπου δύο χρόνια εγκαταστάθηκε μόνιμα στους Λειψούς
και άνοιξε το φαρμακείο του, αφού στο νησί με τους οκτακόσιους μόνιμους
κατοίκους δεν λειτουργούσε φαρμακείο. H σύζυγος και η κόρη του παρέμειναν στη
Λέρο και το παιδί πηγαίνει στο Λύκειο του νησιού. «Μου αρέσει ο τόπος σας και
θα μείνω», είπε στον δήμαρχο Λειψών Μπενέτο Σπύρου.

Είχε πάρει άδεια

Με τη βοήθεια του δημάρχου και του συναδέλφου του φαρμακοποιού από τη Λέρο,
Μανώλη Σιδέρη, υπέβαλε όλα τα αναγκαία έγγραφα στη Νομαρχία Δωδεκανήσου και
πήρε την άδεια λειτουργίας του φαρμακείου στους Λειψούς, με την έγκριση και
του υπουργείου Υγείας.

Ταυτόχρονα, άρχισαν και τα προβλήματα. «Ο Πανελλήνιος Φαρμακευτικός Σύλλογος
έκανε προσφυγή στο υπουργείο Υγείας και ζητούσε να ανακληθεί η άδεια επειδή ο
φαρμακοποιός δεν ήταν γνώστης της ελληνικής γλώσσας», λέει ο δήμαρχος Μπενέτος
Σπύρου.

«Είναι τρελοί»

Αριστερά, η επιστολή της ιταλικής πρεσβείας προς τον υφυπουργό Θ. Γιαννόπουλο, που του ζητεί να γίνει δεκτή η δεύτερη αίτηση για άδεια του Ιταλού φαρμακοποιού

«Μου λένε ότι δεν μπορώ να λειτουργώ το φαρμακείο επειδή δεν ξέρω ελληνικά»,
λέει στα «NEA» ο κ. Κανόμπιο, από την Ιταλία όπου βρίσκεται τις τελευταίες
ημέρες. «Ωστόσο, είναι τρελό οι ίδιοι άνθρωποι που αρχικά μου έδωσαν την
άδεια, με αυτό το πρόσχημα να μου την αφαιρούν. Άλλωστε, έχω Έλληνα βοηθό με
τον οποίο συνεννοούμαι στα αγγλικά, δεν δημιουργείται πρόβλημα στην
εξυπηρέτηση, ενώ κάνω προσπάθεια να μάθω ελληνικά. Το παιδί μου βρίσκεται σε
ελληνικό Σχολείο, έχουμε αποφασίσει να ζήσουμε στην Ελλάδα».

Ο κ. Κανόμπιο προσέφυγε στο υπουργείο Υγείας. Στην αρχική του γνωμάτευση, το
υπουργείο ανέφερε ότι δεν ήταν απαραίτητη η γνώση της ελληνικής γλώσσας για να
χορηγηθεί η άδεια λειτουργίας του φαρμακείου σε υπήκοο χώρας της Ευρωπαϊκής
Ένωσης. Παρ’ όλα αυτά, στις 28 Ιανουαρίου 2005 με απόφασή του ο υφυπουργός
Υγείας Αθ. Γιαννόπουλος έκανε δεκτή την προσφυγή του Πανελληνίου Φαρμακευτικού
Συλλόγου και ακύρωσε την απόφαση της Νομαρχίας Δωδεκανήσου με την οποία είχε
χορηγηθεί η άδεια στον Τζούλιο Κανόμπιο.

Ο Ιταλός φαρμακοποιός βρίσκεται τις ημέρες αυτές στην πατρίδα του. Προτού
φύγει, όμως, υπέβαλε νέα αίτηση για ανάκτηση της άδειας. Παράλληλα, ενημέρωσε
την ιταλική πρεσβεία στην Αθήνα. H πρεσβεία, με τη σειρά της, στις 28 Απριλίου
απηύθυνε επιστολή στον υφυπουργό Αθ. Γιαννόπουλο, η οποία μεταξύ των άλλων
αναφέρει και τα εξής: «Σε καμία ελληνική ή ευρωπαϊκή διάταξη δεν αναφέρεται ως
προϋπόθεση για την άσκηση του επαγγέλματος η γνώση της ελληνικής γλώσσας από
υπηκόους κρατών-μελών της E.E. οι οποίοι θα ήθελαν να εργαστούν στην Ελλάδα».

ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΛΕΙΨΩΝ

«Είκοσι χρόνια προσπαθούσαμε να αποκτήσουμε φαρμακείο»

«ΕΔΩ KAI είκοσι χρόνια προσπαθούσαμε να αποκτήσουμε φαρμακείο», λέει ο
δήμαρχος Λειψών Μπενέτος Σπύρου. «Κάναμε πολλές απόπειρες. Έως και προσπάθεια
να γίνει δημοτικό φαρμακείο υπό την εποπτεία του αγροτικού γιατρού κάναμε,
αλλά δεν τα καταφέραμε… Έρχεται τώρα ένας άνθρωπος, αποφασίζει να ζήσει εδώ
και να μας προσφέρει. Στη λογική μικροσυμφερόντων, όμως, τον κυνηγούν. E, αυτό
δεν θα το αφήσουμε να γίνει. Βρέθηκε ένας άνθρωπος να ιδρύσει ένα φαρμακείο
στους Λειψούς και του έφραξαν τον δρόμο. Πώς θα ζήσουν οι κάτοικοι στα μικρά
νησιά;», δηλώνει ο δήμαρχος του νησιού. «Τόσα χρόνια έφθαναν τα φάρμακα στο
νησί από τη Λέρο και την Κάλυμνο μέσα σε πλαστικές σακούλες. Παραλαμβάναμε τα
εμβόλια για τα παιδιά μας από τις ταβέρνες και τα περίπτερα όπου τα άφηναν οι
καϊκτσήδες. Ύστερα από είκοσι χρόνια αποκτήσαμε φαρμακείο και έρχονται να
βάλουν λουκέτο επειδή ο φαρμακοποιός δεν μιλάει καλά ελληνικά. E, λοιπόν, αφού
αποφάσισε να ζήσει εδώ, είναι βέβαιο ότι θα μάθει».