«Zούμε για να δουλεύουμε»

«Έχουμε πλέον φτάσει στο σημείο να ζούμε για να δουλεύουμε, αντί να
δουλεύουμε για να ζούμε. Δεν είναι καθόλου υπερβολικό αυτό που λέω, αν σκεφτεί
κανείς πως εργάζομαι κατά μέσον όρο 10 ώρες την ημέρα».

Το ωράριο του κ. Σωτήρη Τσιαμαντά, ο οποίος εργάζεται ως ηλεκτρολόγος –
μηχανικός σε ιδιωτική εταιρεία, είναι το σύνηθες για εκατοντάδες χιλιάδες
Έλληνες εργαζομένους. Το αποτέλεσμα; Ο ελεύθερος χρόνος που απομένει κατά τη
διάρκεια της ημέρας είναι ελάχιστος. Ο αντίκτυπος είναι εμφανής στις
οικογενειακές και φιλικές σχέσεις, οι οποίες κλονίζονται, σύμφωνα με τα
συμπεράσματα νέας ευρωπαϊκής μελέτης.

«Αν και έχω όλη την καλή διάθεση να βοηθώ τη σύζυγό μου στις δουλειές του
σπιτιού, δεν προλαβαίνω. Είναι η μόνιμη γκρίνια που υπάρχει μεταξύ μας, αφού
όλες οι ευθύνες έχουν πέσει πάνω της. Εγώ το μόνο που έχω αναλάβει είναι το
σούπερ μάρκετ – αν βέβαια το προλάβω ανοιχτό, γιατί συνήθως αργώ. H
αλληλοκατανόηση είναι το στοιχείο που διατηρεί την καλή μας σχέση», λέει ο κ.
Τσιαμαντάς.

Όσο για τις διακοπές του, τι κι αν δικαιούται 22 ημέρες; Ευελπιστεί πως, στην
καλύτερη των περιπτώσεων, φέτος θα έχει μόλις 10 ημέρες στη διάθεσή του για να
χαλαρώσει. H σύζυγός του, αναγκαστικά, περνά το υπόλοιπο της αδείας της στην
Αθήνα, καθώς συμπαραστέκεται ηθικά στον άντρα της που εργάζεται μέσα στο
κατακαλόκαιρο!

Σύμφωνα με τη μελέτη «Δουλεύοντας και ζώντας σε μια διευρυμένη Ευρώπη»,
περίπου 4 στους 10 Έλληνες δηλώνουν ότι αντιμετωπίζουν προβλήματα όχι μόνο
στις κοινωνικές τους συναναστροφές αλλά και στις οικογενειακές τους σχέσεις
λόγω του φόρτου εργασίας. Το ποσοστό αυτό τούς φέρνει στην πρώτη θέση μεταξύ
των εργαζομένων στις υπόλοιπες χώρες – μέλη της E.E. Δεν πρόκειται, όμως, για
τη μοναδική πρωτιά: σύμφωνα με την ίδια μελέτη, 3 στους 10 Έλληνες εργάζονται
περισσότερες από 48 ώρες την εβδομάδα, ενώ το άγχος και η πίεση που
αισθάνονται έχουν πλέον χτυπήσει «κόκκινο»!

«Δεν τρώμε μαζί»

TO ΜΕΣΗΜΕΡΙΑΝΟ φαγητό στο σπίτι έχει προ πολλού καταργηθεί για τα νέα
εργαζόμενα ζευγάρια· ελάχιστα άλλωστε είναι αυτά που βρίσκουν χρόνο να φάνε
μαζί τουλάχιστον το βράδυ: «Το έχουμε καταργήσει και αυτό. Ο καθένας τρώει
ξεχωριστά, γιατί δεν έχουμε σταθερό ωράριο. Άλλωστε, είναι πολύ δύσκολο να
ηρεμήσουμε στο σπίτι με τα παιδιά. H μικρή μου είναι μόλις 8 μηνών κι επομένως
κοιμάται νωρίς. Ο μεγάλος ωστόσο – 3½ ετών – κάθεται μαζί μας μέχρι τις 23.00
με 23.30, γιατί του λείπουμε και θέλει παρέα. Όταν λοιπόν έρχεται η ώρα να
πέσουμε στο κρεβάτι, είμαστε κατάκοποι. Τα νέα της ημέρας τα συζητάμε εν
τάχει», τονίζει η κ. Κωνσταντίνα Πάρου, στέλεχος στο τμήμα μάρκετινγκ μεγάλης
εταιρείας.

Ούτε στο… τηλέφωνο

ΣΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ αν επικοινωνούν με τον σύζυγό της τηλεφωνικώς κατά τη
διάρκεια της ημέρας, η κ. Κωνσταντίνα Πάρου απαντά: «Συνήθως όταν μπορεί να
μιλήσει αυτός δεν μπορώ εγώ και το αντίστροφο! Όλη αυτή η κατάσταση προκαλεί
ένταση, αλλά γνωρίζουμε και οι δύο πως για όλα αυτά φταίνε εξωγενείς
παράγοντες που δεν αφορούν τη σχέση μας. Πάντα κάποιος μένει
παραπονεμένος…», συμπληρώνει.

Όσο για τη διασκέδαση, έρχεται αναγκαστικά σε δεύτερη μοίρα: «Έβγαινα πολύ
περισσότερο όσο δούλευα στην Κομοτηνή. Κι αυτό γιατί στην επαρχία οι
αποστάσεις είναι μικρότερες. Στην Αθήνα, όταν γυρνάς κουρασμένος στο σπίτι, η
κίνηση στον δρόμο και η δυσκολία στο πάρκινγκ φαντάζουν Γολγοθάς. Και οι φίλοι
μου, όμως, βρίσκονται στην ίδια μοίρα με μένα», υπογραμμίζει ο κ. Σωτήρης
Τσιαμαντάς.