O Mεγάλος Θυμός του Γιώργου

Αν έμεινε κάτι από τη συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ της
περασμένης Τρίτης δεν ήταν ούτε ο διάλογος για τη στάση που πρέπει να κρατήσει
το κόμμα απέναντι στη συμφωνία στον ΟΤΕ ούτε αν πρέπει ή όχι να διαγραφούν οι
συνδικαλιστές του που την προσυπέγραψαν.

Αυτό που έμεινε και συζητήθηκε ευρύτατα – τόσο που αποτέλεσε είδηση για τα
μέσα ενημέρωσης – ήταν η έκρηξη του Γιώργου Παπανδρέου. Όχι απλώς γιατί δεν
είχε ξανασυμβεί κάτι ανάλογο στον ενάμιση χρόνο που είναι αρχηγός του κόμματος
της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αλλά γιατί ο κ. Παπανδρέου, ένας ήπιων τόνων
άνθρωπος, με ήρεμες γενικά αντιδράσεις ακόμη και σε περιόδους μεγάλης έντασης
στην εσωκομματική αρένα, βγήκε εκτός εαυτού.

Πολλοί απέδωσαν την έκρηξή του – ένα μείγμα θυμού, υπερβολικής έντασης και
πολλών ντεσιμπέλ – στην παρατήρηση (κυρίως) του Γιώργου Παναγιωτακόπουλου ότι
το σημερινό ΠΑΣΟΚ στερείται ιδεολογικοπολιτικού στίγματος και πως αποτέλεσμα
αυτού του ελλείμματος είναι οι καθυστερημένες αντιδράσεις του σε κυβερνητικές
πρωτοβουλίες μείζονος σημασίας. Είναι μια μάλλον λανθασμένη εκτίμηση αυτή,
λένε συνεργάτες του. H έκρηξη του κ. Παπανδρέου, προσθέτουν, είχε να κάνει
πρωτίστως με την αφόρητη πίεση που αισθάνεται από πολλά στελέχη σε σχέση με το
είδος της αντιπολίτευσης που ασκεί.

Αν και δημοσίως ουδείς πλέον εκφράζεται κατά του προέδρου του ΠΑΣΟΚ – είναι
ενδεικτικό ότι σε ένα τόσο μεγάλο θέμα, όπως η συμφωνία στον ΟΤΕ, η μόνη
ευθεία βολή κατά της ηγεσίας του κόμματος ήρθε από τον Κίμωνα Κουλούρη, ο
οποίος έκανε λόγο για «έλλειμμα πολιτικής» – εν τούτοις ο κ. Παπανδρέου
«νιώθει», όπως λένε συνεργάτες του, ότι το κλίμα δεν είναι καλό. Πολύ
περισσότερο διαισθάνεται ότι το κλίμα από τα πάνω διαπερνάει πλέον ολόκληρο
τον κομματικό ιστό και επεκτείνεται στους οπαδούς και φίλους του κόμματος. H
εξίσωση «τι είδους αντιπολίτευση κάνουμε;» δεν φαίνεται να να βρίσκει τη λύση
της, παρά το γεγονός ότι εκείνος έχει ανεβάσει τους τόνους. Όπως έλεγε χθες
στα «NEA» ένα από τα μέλη του Πολιτικού Συμβουλίου, «πρέπει να του
αναγνωρίσουμε ότι τους τελευταίους μήνες, από τη συζήτηση του προϋπολογισμού
και μετά, η αντιπολίτευση που κάνουμε, κι ο πρόεδρος ειδικά, είναι συνεπής,
χωρίς πισωγυρίσματα, και με την ένταση που χρειάζεται».

Γιατί όμως δεν πείθει, και το ΠΑΣΟΚ – όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις –
φαίνεται να εισπράττει πολύ λίγο από τη φθορά της κυβέρνησης; Οι δημοσκόποι
λένε ότι το πρόβλημα έχει να κάνει με την επιφυλακτικότητα που επιδεικνύουν οι
πολίτες απέναντι στο ΠΑΣΟΚ. «Μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος», επισημαίνει
κορυφαίο στέλεχος του Κινήματος, «εξακολουθεί να είναι θυμωμένο μαζί μας. Δεν
θέλει να μας ακούσει. H κατάσταση είναι βέβαια καλύτερη απ’ ό,τι ήταν πριν από
έξι μήνες, αλλά και πάλι υπάρχει πρόβλημα». Οι αναλυτές των δημοσκοπήσεων όμως
αθροίζουν και άλλο ένα στοιχείο σχετικά με την επιφυλακτικότητα που δείχνει το
εκλογικό σώμα απέναντι στο ΠΑΣΟΚ: όπως προκύπτει από τη μελέτη των στοιχείων,
το κόμμα «έχει πρόβλημα ομογενοποίησης της πολιτικής του. Σε μεγάλα θέματα
έχει πολλές φορές δύο γραμμές». H αλήθεια είναι ότι αρκετές φορές μέχρι τώρα
το ΠΑΣΟΚ φάνηκε να διχάζεται πολιτικά για μια σειρά μεγάλα ή μικρότερα θέματα.
H εικόνα που παρουσιάζει στη Βουλή ασφαλώς και δεν συνεισφέρει στην εδραίωση
της άποψης ότι το ΠΑΣΟΚ αποτελεί «σοβαρή εναλλακτική πρόταση εξουσίας».

Το ρεκόρ της… Πέμπτης, στη Βουλή, θα μείνει επί του παρόντος
ακατάρριπτο: το κόμμα διαιρέθηκε στα τρία, για μια διάταξη που αφορούσε το
ασυμβίβαστο για τη θητεία των νομαρχών. Μερικοί ψήφισαν «ναι», άλλοι «όχι»,
την ίδια ώρα που ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος Χάρης Καστανίδης δήλωνε
«παρών»! Ο λόγος; Όπως έλεγαν αργότερα στο περιστύλιο της Βουλής οι βουλευτές,
«δεν υπήρχε κατεύθυνση».

Το σοβαρό είναι ότι σε πολλά θέματα στη Βουλή δεν υπάρχει κατεύθυνση-γραμμή,
παρά το γεγονός ότι το Συντονιστικό Όργανο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας
συνεδριάζει κάθε εβδομάδα. Συχνά οι βουλευτές βρίσκονται στον αέρα, γεγονός
που εκμεταλλεύεται η Νέα Δημοκρατία – όπως έκανε προχθές, διατυπώνοντας τον
απίστευτο, για πολιτικό κόμμα, χαρακτηρισμό «μπουλούκ ασκέρ»!

H πληροφόρηση χάνεται ανάμεσα στα πολλά όργανα

Τι φταίει για την εικόνα που έχει σήμερα το ΠΑΣΟΚ; Επ’ αυτού διατυπώνονται
πολλές εκτιμήσεις, όμως η κυρίαρχη φαίνεται να είναι μία: το ΠΑΣΟΚ πάσχει από
την παιδική ασθένεια της πολυπραγμοσύνης. Πολλοί άνθρωποι, σε επάλληλους
ρόλους, μπερδεύονται με πολλά πράγματα και το αποτέλεσμα είναι μη γνωρίζει
κανείς ποιο είναι κάθε φορά το θέμα και πού πρέπει να κατευθυνθεί η στόχευση.
Σήμερα, δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν στο ΠΑΣΟΚ ότι με τη συμφωνία
στον ΟΤΕ πιάστηκαν στον ύπνο, γιατί η πληροφόρηση χάθηκε κάπου ανάμεσα στα –
τόσο πολλά – όργανα.

Αλλά ακόμη κι όταν έγιναν γνωστές οι λεπτομέρειες της συμφωνίας, το ΠΑΣΟΚ –
όπως λέει μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του κόμματος – αντί να μεταφέρει το
πρόβλημα στην περιοχή της κυβέρνησης, το υιοθέτησε και το εγκατέστησε στο
εσωτερικό του. Πότε με την απειλή των διαγραφών για τους συνδικαλιστές της
ΠΑΣΚΕ, πότε με τις κατηγορίες ότι «εξαγοράστηκαν», και πότε με τις
αλληλοσυγκρουόμενες θέσεις για τη στάση που πρέπει να κρατήσει το κόμμα, το
ΠΑΣΟΚ βρέθηκε με μια καυτή πατάτα στα χέρια. Όταν δε έφτασε το θέμα στη
συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου, υπήρξε και πάλι διχασμός: με ή χωρίς
στρατηγικό επενδυτή, ο ΟΤΕ; «Δεν θα ήθελα να δεσμευτώ από τώρα, μπορεί και
ναι, μπορεί και όχι» ήταν η αφοπλιστική για την ειλικρίνειά της θέση του κ.
Παπανδρέου. Προτού την εκφράσει, το Πολιτικό Συμβούλιο είχε διχαστεί κανονικά
– με τους μισούς να τάσσονται κατά του στρατηγικού επενδυτή και τους άλλους να
υποστηρίζουν το αντίθετο.