Mπίζνες πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων με τις ευλογίες του Aλλάχ

Σεΐχης Σαΐεντ Ταντάου, μουφτής της Αιγύπτου. Με μια θρησκευτική απόφαση «έλυσε» το… πρόβλημα που έχει το Κοράνι με τα «κέρδη της τοκογλυφίας»

ΦΑΝΤΑΖΟΥΝ πολύ μακρινές οι εποχές όταν στη Σαουδική Αραβία, στο λίκνο
του «ισλαμικής ορθοδοξίας», απαγορεύονταν τα χαρτονομίσματα και οι τράπεζες…
Να σκεφτείτε πως σε αυτή τη χώρα τα πρώτα χαρτονομίσματα κυκλοφόρησαν τη
δεκαετία του ’60. Μέχρι τότε κυκλοφορούσαν μόνο ασημένια και χρυσά νομίσματα,
όπως συνέβαινε στις εμπορικές συναλλαγές των βεδουίνων, πριν από την εμφάνιση
του Προφήτη Μωάμεθ ακόμα. Σήμερα όλα αυτά είναι παρελθόν. Ο ισλαμικός νόμος, η
σαρία εξακολουθεί να δεσπόζει, αλλά οι ισλαμικές τράπεζες κάνουν… χρυσές
δουλειές.

Ποια είναι, όμως, η μεγαλύτερη ισλαμική τράπεζα στον κόσμο; H αμερικανική
Citibank. Και ποιο είναι το μεγαλύτερο οικονομικό ισλαμικό κέντρο; Το Λονδίνο,
φυσικά. H μπίζνα στο όνομα του Αλλάχ έχει πάρα πολλά λεφτά: πάνω-κάτω 200
δισεκατομμύρια δολάρια. Γι’ αυτό τον λόγο η αγγλική HSBC, η γερμανική Deutsche
Bank, οι γαλλικές Societe Generale και ΒΝΡ Paribas, η ολλανδική ΑΒΝ Amro
τρέχουν για να εξασφαλίζουν τη συμμετοχή στη διανομή της πίτας. Όσο για την
πρώτη ύλη, η πηγή των χρημάτων βρίσκεται κυρίως στις αραβικές χώρες, εκεί όπου
ρέει άφθονο το πετρέλαιο και κυριεύει η σαρία.

Το κοράνι

Βέβαια, σε όλα αυτά, υπάρχει και κάποια δυσκολία. Οι ισλαμικές τράπεζες θα
πρέπει να λειτουργήσουν σε αρμονία με τις διδαχές του Κορανίου: «Εσείς που
πιστεύετε! Να φοβάστε τον Θεό! Να παραιτηθείτε, εάν είστε πιστοί, από τα κέρδη
της τοκογλυφίας. Εάν μετανοείτε, μόνο τότε θα σωθεί η περιουσία σας» – γράφει
η Σούρα II, 279. Για να ξεπεράσουν τον σκόπελο, στις ισλαμικές τράπεζες δεν
χρησιμοποιείται η λέξη «πελάτης» αλλά «συμμετέχων». Μάλιστα, για να έχουν
εντελώς ήσυχη τη συνείδησή τους, επενδυτές και τραπεζίτες ζήτησαν και τη γνώμη
του σεΐχη Σαΐεντ Ταντάουι, του μουφτή της Αιγύπτου που είναι και η κύρια
ισλαμική νομική αυθεντία. Και εκείνος με τη σειρά του έβγαλε μία fatwa, μία
θρησκευτική απάντηση, όπου λέει πως ο Αλλάχ δεν καταριέται το κέρδος όταν ο
πελάτης της τράπεζας υπογράφει εξ αρχής και με τη θέλησή του μια συμφωνία με
την τράπεζα για το ποσοστό κέρδους… Γιατί το κέρδος δεν είναι τοκογλυφία.
Έτσι κι αλλιώς, οι λέξεις επιδέχονται πάντα πολλές ερμηνείες. Από εκεί και
πέρα το χρήμα είναι μια γήινη, μια σφόδρα κοσμική υπόθεση…

LINK

* www.gkapllani.com