Mαζεύει τα συντρίμμια του

Σε μια προσπάθεια να καλοπιάσει τους Γάλλους, που καταψηφίζοντας το
Σύνταγμα αποδοκίμασαν κυρίως τον ίδιο, ο Πρόεδρος της Γαλλίας Ζακ Σιράκ
ανακοινώνει σήμερα την αποπομπή τού πρωθυπουργού Ζαν-Πιέρ Ραφαρέν. Πιθανότεροι
υποψήφιοι για την πρωθυπουργία είναι ο υπουργός Εσωτερικών Ντομινίκ ντε Βιλπέν
και ο αρχηγός της Δεξιάς Νικολά Σαρκοζί.

H κίνηση αυτή, σε συνδυασμό με την ανακοίνωση ότι ο Σιράκ θα συναντήσει τον
καγκελάριο Σρέντερ στις 10 Ιουνίου στη Νότια Γαλλία, εντάσσεται σε μια
προσπάθεια αντεπίθεσης του Γάλλου Προέδρου ύστερα από την ηχηρή αποδοκιμασία
των επιλογών του από τους Γάλλους ψηφοφόρους. Όμως τα σχόλια του γαλλικού
Τύπου ήταν συντριπτικά γι’ αυτόν. H φιλοκυβερνητική «Φιγκαρό» έγραψε
για το «τσακισμένο όνειρο του Σιράκ», ενώ ο διευθυντής της
«Λιμπερασιόν» Σερζ Ζιλί αναφέρθηκε στο «καταστροφικό τέλος της
βασιλείας Σιράκ». Για να φθάσουμε στο σημερινό μαζοχιστικό αριστούργημα,
σημειώνει ο Ζιλί, χρειάστηκαν, «εκτός από τους κλασικούς θιασώτες τής εθνικής
κυριαρχίας, μια στρουθοκαμηλίζουσα πολιτική τάξη που επί χρόνια ψεύδεται,
κάποιοι απελπιστικά ανίκανοι στους οποίους συγκαταλέγεται ο Πρόεδρος της
Δημοκρατίας, αλλά και κάποιοι ατσάλινα κυνικοί όπως ο πρώην πρωθυπουργός Λοράν
Φαμπιούς».

Διάσπαση

Ο τελευταίος θεωρείται από τους κερδισμένους τού δημοψηφίσματος, αφού
υποστήριξε με θέρμη το «όχι». Ωστόσο οι ελπίδες του να είναι υποψήφιος στις
προεδρικές εκλογές τού 2007 προσκρούουν στη μικρή δημοτικότητά του. Το βέβαιον
είναι ότι ο 58χρονος Φαμπιούς κατάφερε να διασπάσει το Σοσιαλιστικό Κόμμα και
να το οδηγήσει σε έκτακτο συνέδριο στο τέλος του χρόνου. Ο σημερινός
γραμματέας Φρανσουά Ολάντ πάντως, που είχε ταχθεί υπέρ τού «ναι», δεν
προτίθεται να παραιτηθεί. «Να παραδώσω τη θέση μου σ’ αυτούς που δεν
σεβάστηκαν το αποτέλεσμα του εσωτερικού δημοψηφίσματος στο κόμμα; Που τα
έκαναν θάλασσα στην προεκλογική εκστρατεία; Που διέσπασαν το κόμμα; Οχι
βέβαια!», τόνισε σε δηλώσεις του στο γαλλικό ραδιόφωνο. Οι οπαδοί τού
Σοσιαλιστικού Κόμματος, πάντως, που πανηγύριζαν την Κυριακή το βράδυ στη
Βαστίλλη, ξέρουν τι θέλουν: τη στροφή του κόμματος προς τα αριστερά.

Οι κερδισμένοι

Εκτός από τον Φαμπιούς, άλλοι κερδισμένοι του δημοψηφίσματος είναι ο Σαρκοζί,
που θεωρείται η μόνη εναλλακτική λύση στο στάτους κβο, ο ευρωσκεπτικιστής
Φιλίπ Ντε Βιλιέ, που ελπίζει να αυξήσει το ποσοστό του στις εκλογές του 2007
και ο ηγέτης τής Ακροδεξιάς Ζαν-Μαρί Λεπέν, ο οποίος έχει ήδη ζητήσει από τον
Σιράκ να παραιτηθεί.

Οι χαμένοι

Στους χαμένους, εκτός από τον Σιράκ και τον Ολάντ, συγκαταλέγονται ο
Πρωθυπουργός Ραφαρέν, που θα αποτελέσει τον «αποδιοπομπαίο τράγο», ο πρώην
πρωθυπουργός Λιονέλ Ζοσπέν, που έριξε τις τελευταίες μέρες όλο του το βάρος
για να σώσει το «ναι» και ο επικεφαλής των Πρασίνων Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ, που
απέκτησε πολλούς εχθρούς λόγω της στήριξής του προς το Ευρωσύνταγμα.

Καταψήφισαν τα λαϊκά και φτωχότερα στρώματα

H ΑΝΑΛΥΣΗ των αποτελεσμάτων δείχνει πως την Κυριακή το «ναι»
πλειοψήφησε στη Γαλλία μόνο μεταξύ των ψηφοφόρων της Ένωσης για ένα Λαϊκό
Κίνημα (UMP, το πρώην κόμμα του προέδρου Σιράκ, στο οποίο ηγείται τώρα ο
Νικολά Σαρκοζί) και της φιλελεύθερης Ένωσης για τη Γαλλική Δημοκρατία (UDF)
(76%-80% υπέρ του «ναι»). Οι σοσιαλιστές (41% «ναι», 59% «όχι») ψήφισαν σχεδόν
ακριβώς αντίθετα απ’ ό,τι είχαν ψηφίσει στο εσωκομματικό δημοψήφισμα του
Δεκεμβρίου, ενώ το «όχι» είχε σχεδόν το ίδιο συντριπτικό ποσοστό μεταξύ των
ψηφοφόρων της άκρας αριστεράς και της άκρας δεξιάς (94% και 93% αντιστοίχως).
Όσον αφορά την κοινωνιολογία της ψήφου, υπέρ του «ναι» τάχθηκαν μόνο ανώτερα
στελέχη και ελεύθεροι επαγγελματίες, ενώ αναφανδόν υπέρ του «όχι» ψήφισαν τα
λαϊκά και τα φτωχότερα στρώματα. Σύμφωνα με τη «Λε Μοντ», το γεγονός ότι και
οι μεσαίες κατηγορίες τάχθηκαν υπέρ του «όχι», σε ποσοστό 53%, αποτελεί δείγμα
βαθιάς κοινωνικής δυσφορίας και υπογραμμίζει την ανησυχία απέναντι σε μια
Ευρώπη που κατηγορείται ότι δεν προστατεύει επαρκώς τους μισθωτούς έναντι της
παγκοσμιοποίησης.