Προς την υπουργό Παιδείας

ΑΓΑΠΗΤΗ κυρία Γιαννάκου,

Ως μητέρα ανήλικου τέκνου – και προστατευόμενου μέλους, ούτως ειπείν – φέτος
έχω τη χαρά και την τιμή να βιώνω, για πρώτη φορά, τον απόλυτο σουρεαλισμό των
εξετάσεων στην A’ Γυμνασίου. Και νομιμοποιούμαι – ούτως ειπείν – να σας
διαβεβαιώσω ότι βρισκόμαστε σε πολύ καλό δρόμο: Όσα παιδιά δεν εξοντώσαμε τον
υπόλοιπο χρόνο, θα τα εξοντώσουμε τώρα! Τα εναπομείναντα δωδεκάχρονα, που
επιβιώσανε του εκπαιδευτικού μας συστήματος μέχρι τον Ιούνιο, έχουμε τώρα μια
λαμπρή ευκαιρία να τα ξεκληρίσουμε και να ξεμπερδεύουμε με δαύτα, μια και
καλή.

ΩΣ MHTEPA ανήλικου τέκνου, κυρία Γιαννάκου, σας καταθέτω ότι μ’ αρέσει
αυτό το σύστημα το καουμπόικο. Και το βρίσκω επίσης και εξαιρετικά
ψυχολογημένο. Δεν υπάρχει πιο κατάλληλος χρόνος για τη μύηση του ανηλίκου στον
παραλογισμό του ενηλίκου. Δεν υπάρχει πιο τέλειο τάιμινγκ, για να
συνειδητοποιήσουν ότι είμαστε παράφρονες.

Ξέρετε, το πέρασμα από το Δημοτικό στο Γυμνάσιο δεν είναι ούτε ανώδυνο ούτε
αναίμακτο. Εδώ μιλάμε για μια θηριώδη μεταβολή στη ζωή των παιδιών μας.
Αλλάζουν τα πάντα: H νοοτροπία, η διδακτέα ύλη, οι συμμαθητές και οι φίλοι, το
κτίριο, η φιλοσοφία – «φιλοσοφία» ούτως ειπείν! Από τον ένα δάσκαλο περνάνε
στους δέκα καθηγητές. Μπερδεύονται. Αναστατώνονται. Περνάνε το πρώτο τρίμηνο
προσπαθώντας να εγκλιματιστούν στα νέα δεδομένα. Κι εμείς, αντί να τα
στηρίξουμε αυτά τα παιδιά, τα βαράμε αλύπητα. Στο δόξα πατρί.

TA APXAIA ΕΛΛΗΝΙΚΑ, κυρία Γιαννάκου, είναι μια ξένη γλώσσα γι’ αυτά τα
παιδιά. Κι ο τρόπος που τα διδάσκονται τα καθιστά – εκτός από ξένα – και
μισητά. Αλλά και τα άλλα μαθήματα δεν πάνε πίσω. Όλα έχουν το γούστο τους!
Καθένα τη χάρη τους!

Για δοκιμάστε να αποστηθίσετε τη Βιολογία – για παράδειγμα. Να πάρουμε ένα –
ENA KAI ΜΟΝΟΝ – κεφάλαιο στην τύχη; Εδώ τα παιδιά – ερείπια πρέπει να μάθουν:
Το κυτταρικό τοίχωμα, την κυτταρική μεμβράνη, το χυμοτόπιο, το κυτταρόπλασμα,
τα μιτοχόνδρια, τον χλωροπλάστη, την πυρηνική μεμβράνη. Σε άλλο ENA KAI ΜΟΝΟΝ
κεφάλαιο, στην αναπαραγωγή των φυτών, πρέπει να γνωρίζουν τα σπερματικά
περιβλήματα, ενδοσπέρμιο, κοτυλήδονα, βλαστίδια, ριζίδια. Και μιλάμε για το εν
χιλιοστόν της ύλης, κυρία Υπουργέ. Και μιλάμε για Ιούνιο μήνα, κυρία Υπουργέ.
Που τα παιδιά μας είναι διαλυμένα.

EXOYME ΚΑΤΑΝΤΗΣΕΙ όλοι με ένα μπακαλοτέφτερο στο χέρι. Να υπολογίζουμε
τις απουσίες του χρόνου – γιατί τα παιδιά μας έχουν δικαίωμα να αρρωστήσουν
μόνο μέχρι έναν συγκεκριμένο αριθμό ωρών. Όταν πλησιάζαμε το όριο ασφαλείας,
έντρομοι στέλναμε τα παιδιά μας, στο σχολείο, άρρωστα. Με κίνδυνο να
χειροτερέψουν. Με κίνδυνο να κολλήσουν και τα άλλα παιδιά.

Έχουμε καταντήσει με ένα μπακαλοτέφτερο στο χέρι. H επίσημη εκδοχή είναι να
μην είμαστε βαθμοθήρες. H ανεπίσημη είναι 8 μονάδες η μετάφραση αρχαίου
κειμένου, 4 το λεξιλόγιο, από 2,5 οι ερωτήσεις κρίσης, 2 μονάδες το
συντακτικό. Στο σύνολο 38 βαθμοί τον χρόνο για να μη μείνεις μετεξεταστέος.
Βαθμοθήρες εμείς! Θεός φυλάξοι! (Πού διάολο παράπεσε το κομπιουτεράκι μου;).

ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ότι αυτές οι εξετάσεις γίνονται για επανάληψη. Για εμπέδωση
της ύλης. Το μόνο που εμπεδώνουνε τα παιδιά είναι πώς να διαχειρίζονται τη
νευρική τους κρίση. Κι εμείς που δεν μάθαμε το χυμοτόπιο και το σπερματικό
περίβλημα δεν πάθαμε και τίποτα. Και τώρα πρέπει να αντιμετωπίσουμε αγχωμένα
παιδάκια, ξενυχτισμένα προσωπάκια, εξουθενωμένα κορμάκια που γέρνουν πάνω σε
σημασιολογικές ασκήσεις, εξισώσεις, γεωμετρικά σχήματα και άπειρες
χρονολογίες!

Ναι, είμαστε σε πολύ καλό δρόμο, κυρία Υπουργέ. Για τα παιδιά μας ισχύει το
σπαρτιατικό ρητό: «Ή ταν ή επί τας».

Ούτως ειπείν – ή θα νικήσουνε ή θα τα ξεκάνουμε!