20.000 ώρες κάτω απ’ τη θάλασσα!

Ένα είδος «Ναυτίλου» με σύνδεση στο Ίντερνετ: η μακέτα του «Sea Orbiter»,
του φουτουριστικού παρατηρητηρίου των θαλασσών, παρουσιάστηκε την Τρίτη στο
Παρίσι.

«Sea Orbiter». Με καρίνα μήκους μόλις 10 μέτρων, το σκάφος θα αναπτύσσεται σε ύψος 51 μέτρων, τα 31 εκ των οποίων θα βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια του νερού. Στην ένθετη φωτογραφία ο ναυπηγός του «Sea Orbiter», αρχιτέκτονας Ζακ Ρουζρί

Αυτό το απίστευτο σκάφος για την εξερεύνηση των ωκεανών είναι δημιούργημα του
Γάλλου αρχιτέκτονα Ζακ Ρουζρί, ο οποίος εδώ και τρεις δεκαετίες προσπαθεί να
στείλει το είδος μας να κατασκηνώσει μερικές λεύγες κάτω από τη θάλασσα. Έχει
κατασκευάσει υποβρύχιες κατοικίες και σκάφη με διαφανείς καρίνες και το «Sea
Orbiter» είναι, κατά κάποιον τρόπο, η συνισταμένη όλων αυτών των δημιουργιών,
η σύνθεση όλων αυτών των εμπειριών. Μάλιστα τούτη τη φορά η ιδέα έχει και μια
ποιητική διάσταση, καθώς το «Sea Orbiter» θα αφεθεί έρμαιο στη διάθεση των
ρευμάτων, αυτών των μεγάλων ποταμών που είναι κρυμμένοι μέσα στο νερό.

Ελεύθερο στα ρεύματα

Το «Sea Orbiter» θα αφεθεί αρχικά στο Ρεύμα του Κόλπου. «Θα μας επιτρέψει να
διατρέξουμε τα μεγάλα ωκεάνια ρεύματα παρατηρώντας συνεχώς τη θαλάσσια ζωή και
τη λειτουργία των θαλασσών», εξηγεί ο Ζακ Ρουζρί στην εφημερίδα «Λε Φιγκαρό».
Τόσο από πάνω όσο και από κάτω, αφού το «Sea Orbiter» είναι ημι-καταδυόμενο.
«Ουδέποτε είπαμε πως φτιάχνουμε ένα ωκεανογραφικό σκάφος», διευκρινίζει ο
αρχιτέκτονας, «πρόκειται απλώς για μια νέα αντίληψη ως προς την υποθαλάσσια
εξερεύνηση, μ’ ένα πλήρωμα που θα ζει διαρκώς κάτω από την επιφάνεια, χωρίς
ποτέ να αναδύεται, και αυτό για τουλάχιστον τρεις μήνες».

H διάρκεια αυτή αλλάζει τα πάντα. Ο Ζακ Ρουζρί θυμάται τον διάπλου του
Ατλαντικού που πραγματοποίησε πάνω σ’ ένα ιστιοφόρο με διάφανη καρίνα, το
Aquaspace. «Το να ζεις κάτω από τη θάλασσα είναι διαφορετικό από μια
κατάδυση», εξηγεί. «Το ξύπνημα κάτω από το νερό τη νύκτα, το πρώτο βλέμμα το
πρωί προς αυτόν τον υγρό ουρανό είναι στιγμές απίστευτες».

Οι πρώτες δοκιμές

Το όνειρο για το «Sea Orbiter» μοιάζει τρελό, όμως η υλοποίησή του έχει
αρχίσει. H μακέτα των 3,5 μέτρων δοκιμάστηκε με επιτυχία για έξι μήνες στη
Νορβηγία, στη Marintek, τη μεγαλύτερη λεκάνη δοκιμής καρίνων στην Ευρώπη. Δεν
είχε κανένα πρόβλημα με τα κύματα των 15 μέτρων που μπορεί να συναντήσει πρώτα
στον Ατλαντικό και μετά στον Ειρηνικό και τον Ινδικό Ωκεανό. Οι πρώτες
αποστολές αναμένεται να πραγματοποιηθούν, αν όλα πάνε καλά, από το 2008 έως το
2012 και ο Ζακ Ρουζρί, αρχιτέκτονας πολυάριθμων θαλάσσιων επιστημονικών και
πολιτιστικών κέντρων, επιμένει επίσης στην παιδαγωγική πτυχή τους. Στο μεταξύ,
η μακέτα του «Sea Orbiter» εκτίθεται από τις 25 Μαΐου έως τις 31 Αυγούστου στο
Ναυτικό Μουσείο του Παρισιού, σ’ έναν φόρο τιμής στον Ιούλιο Βερν. Στο κάτω
κάτω, ο τελικός στόχος του Sea Orbiter είναι να ζήσουμε συνολικά 20.000 ώρες
κάτω από τις θάλασσες.

Πλήρωμα 18 υδροναυτών

TO ΣΧΕΔΙΟ του «Sea Orbiter» παραπέμπει στους μυθιστοριογράφους
επιστημονικής φαντασίας. Οι γραμμές του μοιάζει να έχουν σχεδιαστεί για να μην
τραυματίζουν το νερό. Και αυτό που κυρίως εκπλήσσει, είναι η κάθετη θέση του.
Σε ρήξη με την οριζόντια ναυτική παράδοση, το σκάφος πλησιάζει περισσότερο
στις σημαδούρες-εργαστήρια. Με μια καρίνα μήκους μόλις 10 μέτρων, αναπτύσσεται
σε ύψος 51 μέτρων, εκ των οποίων τα 20 πάνω από το νερό και τα 31 κάτω. Το
τμήμα του κάτω από το νερό θα αποτελέσει ένα κινητό υποβρύχιο παρατηρητήριο,
εφοδιασμένο με μεγάλα πανοραμικά ανοίγματα. Θα έχει ένα διεθνές πλήρωμα 18
ανθρώπων. Δέκα εξ αυτών θα ζουν σε ατμοσφαιρική πίεση, ενώ οι οκτώ άλλοι θα
βρίσκονται σε ζώνη υπό πίεση. Οι υδροναύτες αυτοί θα έχουν άμεση και διαρκή
πρόσβαση στον υποβρύχιο κόσμο, αποκτώντας μια μοναδική σχέση με την υποβρύχια
πανίδα.

Με τα πόδια στο πλαγκτόν και το κεφάλι στ’ αστέρια, το «Sea Orbiter»
ενδιαφέρει τις μεγάλες διαστημικές υπηρεσίες, με πρώτη τη NASA. «H ζωή κάτω
από τη θάλασσα – η απομόνωση, οι ακραίες συνθήκες μέσα και έξω, ο τρόπος ζωής,
οι έξοδοι και η ψυχολογία – πλησιάζει πολύ σ’ αυτά που αντιμετωπίζουμε στο
Διάστημα», εξηγεί ο Μπιλ Τοντ, διευθυντής του προγράμματος υποβρύχιας
εκπαίδευσης Neemo των Αμερικανών αστροναυτών. Το πλεονέκτημα του «Sea Orbiter»
σε σχέση με τα υποβρύχια σπίτια, στα οποία ήδη εκπαιδεύονται οι αστροναύτες,
είναι η κινητικότητα. Καθώς παρασύρεται από τα ρεύματα, η συμπεριφορά του
σκάφους μοιάζει μ’ εκείνη ενός διαστημικού σταθμού σε τροχιά.