Πρόσωπα H σειρά του «κοριτσιού»

Τελικά την ευκαιρία θα την έχει. Μένει να δούμε αν η Άγγελα Μέρκελ θα
καταφέρει και να επωφεληθεί των πρόωρων εκλογών, ώστε να γίνει η πρώτη γυναίκα
καγκελάριος της Γερμανίας.

Άγγελα Μέρκελ. Θα είναι η αντίπαλος του Γκέρχαρντ Σρέντερ για την καγκελαρία στις εκλογές του φθινοπώρου

«Είναι απίστευτο», είχε πει, «αυτό δείχνει πως ακόμη και οι γυναίκες είναι
άνθρωποι». Ήταν πριν από πέντε χρόνια, όταν για πρώτη φορά μία γυναίκα γινόταν
ηγέτιδα των Γερμανών Χριστιανοδημοκρατών. H Άγγελα Μέρκελ, θυγατέρα
προτεστάντη πάστορα που ερχόταν από την Ανατολική Γερμανία και ήταν μόλις 45
χρόνων, αναλάμβανε επικεφαλής ενός πολιτικού σχηματισμού στον οποίο
κυριαρχούσαν βετεράνοι, άνδρες, καθολικοί και Δυτικογερμανοί.

Ο Χέλμουτ Κολ, ο μέντοράς της που την αποκαλούσε «mein Maedchen», το κορίτσι
μου, την είχε βάλει ήδη από το 1991 στην αντιπροεδρία της
Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU), θέλοντας να δώσει στο κόμμα ένα νεανικό
και «ανατολικό» πρόσωπο. Αλλά «το κορίτσι» δεν δυσκολεύτηκε να
αποστασιοποιηθεί από την κηδεμονία του στα τέλη της δεκαετίας του 1990, όταν ο
Κολ μπλέχτηκε στο σκάνδαλο των μυστικών χρηματοδοτήσεων του κόμματος. Έκτοτε η
Μέρκελ επέβαλε το «καθαρό» πρόσωπό της στο πολιτικά και οικονομικά
στιγματισμένο κόμμα. Περιτριγυρισμένη από γυναίκες συμβούλους και έχοντας
αναπτύξει το δικό της δίκτυο πιστών πληροφοριοδοτών, των «Αγγελίστας», το
οδήγησε σε μια ανοδική πορεία μετά την αναπάντεχη ήττα στις εκλογές του 2002,
στις οποίες η Μέρκελ είχε παραμερίσει ώστε υποψήφιος για την καγκελαρία να
είναι ο Βαυαρός ηγέτης Έντμουντ Στόιμπερ.

Το φθινόπωρο, θα είναι η σειρά του «κοριτσιού»: η Μέρκελ θα είναι υποψήφια των
Χριστιανοδημοκρατών για την καγκελαρία, αντίπαλος του απερχόμενου καγκελάριου
Γκέρχαρντ Σρέντερ. Ανήκει στη μετριοπαθή πτέρυγα της CDU, είναι φιλελεύθερη
στην οικονομία, αλλά ευαίσθητη στις κοινωνικές ανάγκες, πιο φιλο-αμερικανή από
τον Σρέντερ, αλλά όχι ευρω-σκεπτικίστρια. «Όποιος απορρίπτει τη στρατιωτική
δράση ως ύστατη επιλογή εξασθενεί την πίεση που πρέπει να ασκείται στους
δικτάτορες και κατά συνέπειαν καθιστά έναν πόλεμο περισσότερο μάλλον, παρά
λιγότερο πιθανό», είχε δηλώσει το 2003, πριν από τον πόλεμο στο Ιράκ. Πιστεύει
πως μια ένταξη της Τουρκίας στην E.E. θα προκαλέσει υπερβολικές πολιτισμικές
και οικονομικές εντάσεις στην Ένωση και ζητεί μια «προνομιούχο σύμπραξη» με τη
χώρα αυτή, όχι ένταξη. Παντρεμένη δύο φορές και χωρίς παιδιά (ο σύζυγός της
είναι καθηγητής Χημείας), είναι κατά των αμβλώσεων, αλλά στόχος της δεν είναι
η απαγόρευσή τους ­ μάλλον να πειστούν οι γυναίκες να μην τερματίζουν μια
εγκυμοσύνη.

Οι απόψεις της αυτές είναι συνηθισμένες μεταξύ των προτεσταντών
Χριστιανοδημοκρατών της Βόρειας Γερμανίας, αλλά όχι και μεταξύ των
συντηρητικότερων καθολικών μελών του κόμματος στις νότιες και δυτικές περιοχές
της χώρας. Και το γεγονός αυτό παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της
Μέρκελ, καθώς το κόμμα της κερδίζει τις περισσότερες ψήφους στη Νότια και τη
Δυτική Γερμανία.