H άστεγη Λυρική…

Αίσχος! Μα δεν έχουν ίχνος ευαισθησίας; «Σκοτώνεται» η Λυρική Σκηνή. Τι
Παιδική Σκηνή έχει κάνει, τι το «Ακροπόλ» έχει πάρει και ανεβάζει οπερέτες, τι
Πειραματική Σκηνή ίδρυσε… Αλλά για το περιβόητο κτίριο που χρόοοοονια τώρα
της υπόσχονται ουδέν νεώτερο. Ύστερα από κατά καιρούς αλλεπάλληλες
απερίσκεπτες εξαγγελίες που πήγαν στον βρόντο και αποδείχτηκαν, κατά κανόνα,
«φούσκες» προεκλογικές, το πράγμα και πάλι στον αέρα είναι. Και το θλιβερό πια
κτίριο του «Ολύμπια» – το Κτίριο της Ανεπάρκειας… – συνεχίζει να αποτελεί
την Κεντρική Σκηνή τού μόνου λυρικού μας θεάτρου.

… και ο κόκκος ευαισθησίας

Πήγα να δω την παράσταση της Πειραματικής Σκηνής και, καλές οι κουβέντες περί
«εναλλακτικού χώρου», αλλά είδα στο κτίριο που η Λυρική χρησιμοποιεί για τις
πρόβες του Μπαλέτου της ανάμεσα στα τσιμέντα στριμωγμένη μια αίθουσα όσο
γίνεται ευπρεπισμένη αλλά, κακά τα ψέματα, οπωσδήποτε ακατάλληλη και «απ’ τα
μαλλιά τραβηγμένη» για να θεωρηθεί θεατρική – μουσική αίθουσα που να δίνεται
στο κοινό. Και μάλιστα για την παρουσίαση μιας δουλειάς πειραματικής που μόνον
αυτή μπορεί να παρακινήσει ένα καινούργιο, φρέσκο κοινό προς την όπερα. Δεν
σχολιάζω το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα. Εκείνο που σχολιάζω – «τα πήρα»… –
είναι ότι η ελληνική Πολιτεία, εδώ και πάνω από εξήντα χρόνια που έχει ιδρυθεί
η Λυρική Σκηνή, δεν έχει καταφέρει να της φτιάξει μια αίθουσα κατάλληλη. Δεν
έχει μεγάλη εκλογική πελατεία το είδος όπερα, αλλά αναρωτιέμαι με απορία: σε
καμιά, μα σε καμιά κυβέρνηση δεν θα βρεθεί κάποιος με έναν κόκκο ευαισθησίας
να ενδιαφερθεί για το θέμα μουσική παιδεία; Στο οποίο σαφώς υπάγεται και ένα
σωστό λυρικό θέατρο; Μήπως κι αυτός ο λαός των «ριάλιτι» και των ποδοσφαιρικών
χουλιγκανισμών λίγο «ανακάμψει»;