Nαυπηγεί την ιστορία

Τα γαλεόνια ήταν βαριά ποντοπόρα πλοία που μετέφεραν τους Ευρωπαίους
αποικιοκράτες στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Όταν ο Ευάγγελος Γρυπιώτης
έβαλε το ίδιο πλοίο στην ακρογιαλιά, μια ριπή ανέμου φούσκωσε το πανί του και
άρχισε να το ταξιδεύει.

Έναν ολόκληρο χρόνο χρειάστηκε ο Ευάγγελος Γρυπιώτης για να κατασκευάσει αυτό το γαλεόνι. Αν κοιτάξει κανείς μέσα από τα παράθυρα της πρύμνης θα δει την καμπίνα του καπετάνιου, με τραπέζι, καρέκλες, όπλα και χάρτες. Όλα φτιαγμένα στο χέρι

Το γαλεόνι του κ. E. Γρυπιώτη δεν ξεπερνούσε σε μήκος το ένα μέτρο. Ήταν ένα
πιστό αντίγραφο του μεγάλου καραβιού, που στις εποχές της παντοκρατορίας του
διέσχιζε τους ωκεανούς με τετράγωνα πανιά και εβδομήντα κανόνια. Ο δημιουργός
του μικρού αντιγράφου ήθελε απλώς να διαπιστώσει αν το καράβι που έφτιαξε
μπορούσε να επιπλεύσει. Αν το ξύλο πεύκου και καρυδιάς που είχε
χρησιμοποιήσει, το κρατούσαν στην επιφάνεια. Αν τα σκοινιά που είχε περάσει
προσεκτικά από τα ιστία και τα κατάρτια, συγκρατούσαν τα πανιά στις θέσεις
τους. Αν ο σκαλισμένος Τρίτωνας μπροστά στην πλώρη είχε επιχρυσωθεί καλά για
να ακτινοβολεί το φως του ήλιου. Ήθελε ακόμη να δει αν οι μικροί κιλλίβαντες
των μπρούτζινων κανονιών, που σμιλεύτηκαν ένα ένα σε τόρνο, θα παρέμεναν στις
θέσεις τους από το κούνημα των μικρών κυμάτων. «Λίγο ακόμη αν το άφηνα, θα το
είχα χάσει στο πέλαγος», λέει ο ίδιος στα «NEA».

Έχει φτιάξει 14 πλοία

Γαλέρες ελληνιστικής περιόδου, βυζαντινοί δρόμωνες, φρεγάτες και μπρίκια είναι ορισμένοι από τους τύπους παλαιών καραβιών που κατασκευάζει ο Ευάγγελος Γρυπιώτης

Ο 48χρονος γυμναστής που μένει στη Νίκαια και αποκαλεί τον εαυτό του Ίωνα,
«αφού κατάγομαι από τα παράλια της Μικράς Ασίας», έχει μετατρέψει το σπίτι του
σε ένα μικρό καρνάγιο. «Τα τελευταία 11 χρόνια κατασκευάζω μοντέλα παλαιών
πολεμικών πλοίων. Από γαλέρες της Ελληνιστικής περιόδου και βυζαντινούς
δρόμωνες, μέχρι φρεγάτες, γαλέρες και μπρίκια». Μέχρι σήμερα έχει φτιάξει 14
πλοία και από την 1η μέχρι τις 15 Ιουνίου θα έχει την ευκαιρία να τα εκθέσει
στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, στην οδό Ακαδημίας 50.

Ο Ευάγγελος Γρυπιώτης μαζί με ένα γαλεόνι που δεν έχει ακόμη ολοκληρώσει. Τα γελεόνια είχαν μεγάλους αποθηκευτικούς χώρους, ήταν ποντοπόρα πλοία και είχαν μεγάλη δύναμη πυρός. Το μήκος τους έφθανε και τα 60 μέτρα

Για κάθε πλοίο που κατασκευάζει πρέπει να διαβάσει πολλά βιβλία και χρειάζεται
να δουλέψει από 6 μήνες μέχρι έναν χρόνο. Και φυσικά να πληρώσει από 1.000 έως
2.000 ευρώ, για να αγοράσει τα υλικά που απαιτούνται. Πολλά απ’ αυτά τα
παραγγέλνει στο εξωτερικό. Κανένα από τα πλοία που έχει φτιάξει δεν το έχει
πουλήσει. «Ο λόγος είναι ότι έχω αφιερώσει εκατοντάδες ώρες σε κάθε καράβι.
Μέσα τους κρύβονται πράγματα που δεν φαίνονται με το μάτι».

H πλώρη μιας γαλέρας στην οποία ξεχωρίζει ο πυργίσκος με τα κανόνια. H γαλέρα ήταν κωπήλατο πολεμικό πλοίο που χρησιμοποιήθηκε ευρέως τον 16ο, τον 17ο και τον 18ο αιώνα

Αν σκύψει κανείς προσεκτικά πάνω από μια ελληνιστική γαλέρα και κοιτάξει στον
πύργο της πρύμνης, θα δει τις αξιοθαύμαστες λεπτομέρειες που στολίζουν το
δωμάτιο του καπετάνιου. Το ξύλινο τραπέζι όπου συγκεντρώνονταν οι αξιωματικοί
για το πολεμικό συμβούλιο. Τις καρέκλες, το δέρμα λεοπάρδαλης(!) στο πάτωμα,
τα όπλα και τις ασπίδες, τους χάρτες της εποχής από τομάρι βοδιού.

Γαλέρα της ελληνιστικής περιόδου. Είχε τρεις σειρές από κουπιά και ένα τεράστιο έμβολο που ζύγιζε μέχρι και πέντε τάλαντα, δηλαδή περίπου 130 κιλά. Μετέφερε καταπέλτες και βαλλίστρες

Σε ένα βυζαντινό δρόμωνα, στερεωμένο στον πάγκο της κουζίνας, προβάλουν οι
μικροί καταπέλτες – «τους έφτιαξα με ειδικό σκοινί και μπορούν να εκτοξεύσουν
πετρούλες». Υπάρχουν βαλλίστρες και βαρέλια στερεωμένα στο δάπεδο που είναι
περασμένο με βερνίκι θαλάσσης, για να αντέχει τη φθορά του χρόνου. Σε μια
γωνιά στο εσωτερικό του πλοίου, αόρατα απ’ έξω, υπάρχουν σκοινιά τακτοποιημένα
και δεμένα με τους κόμπους της εποχής…