Xαμηλοί μισθοί, χαμηλές συντάξεις

ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ, το φαινόμενο οι 2 στους 3 συνταξιούχους (το 65% του συνόλου)
να παίρνουν σύνταξη κάτω από 500 ευρώ, αναλύεται σε μελέτη της ΠΟΠΟΚΠ
(Πανελλήνια Ομοσπονδία Προσωπικού Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής).

Τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι στην κατηγορία των συντάξεων λόγω γήρατος, το
64,8% των δικαιούχων (δηλαδή 336.319 συνταξιούχοι) εισπράττει μηνιαίες
συντάξεις κατώτερες των 500 ευρώ, ένα επιπλέον 20% (δηλαδή 102.312
συνταξιούχοι) συντάξεις κατώτερες ή ίσες με 500-799 ευρώ, ενώ μόλις το 9%
(46.016 συνταξιούχοι) εισπράττει συντάξεις άνω των 1.000 ευρώ.

Στην κατηγορία των συντάξεων λόγω θανάτου (συντάξεις επιζώντων), το 84% – που
αντιστοιχεί σε 185.686 συνταξιούχους – εισπράττει μηνιαίες συντάξεις κατώτερες
των 400 ευρώ, ενώ μόλις το 0,128% (285 συνταξιούχοι) εισπράττει συντάξεις άνω
των 1.000 ευρώ.

Οι οκτώ λόγοι τους οποίους επικαλείται η ΠΟΠΟΚΠ για το χαμηλό επίπεδο των
συντάξεων είναι οι παρακάτω:

1. H μεγάλη καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στη χώρα μας όσον αφορά την
ανάπτυξη του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης έχει ως αποτέλεσμα μεγάλος
αριθμός συνταξιούχων να συνταξιοδοτείται με λίγα χρόνια ασφάλισης – οι
περισσότεροι κάτω από 20 χρόνια. Μόλις πριν από 7 χρόνια (με τη μετατροπή του
ΟΓΑ σε Ταμείο κύριας ασφάλισης) η κύρια ασφάλιση έγινε καθολική για όλους τους
εργαζομένους.

2. Το χαμηλό επίπεδο των αποδοχών των εργαζομένων έχει ως αποτέλεσμα
και χαμηλές συντάξεις. Για παράδειγμα, με μηνιαίο εισόδημα 600-700 ευρώ και
15-20 έτη ασφάλισης, η σύνταξη που χορηγεί ένα Ταμείο δεν μπορεί να υπερβαίνει
στην καλύτερη περίπτωση τα 500 ευρώ.

3. H μεγάλη εισφοροδιαφυγή που παρατηρείται στη χώρα μας στερεί από τα
Ταμεία σημαντικούς πόρους, ενώ από την άλλη πλευρά εργαζόμενοι για 30 ή και 40
χρόνια έχουν ασφαλιστική κάλυψη για πολύ λιγότερα. Αυτό σημαίνει μικρότερη
σύνταξη.

4. H μη αξιοποίηση των αποθεματικών των Ταμείων επί πολλές δεκαετίες.
Το 1986 ήταν ο πρώτος χρόνος που η απόδοση των αποθεματικών των Ταμείων σε
σύγκριση με τον πληθωρισμό είχε θετικό πρόσημο. Επί πολλές δεκαετίες τα
αποθεματικά παρέμεναν άτοκα ή με επιτόκια πολύ χαμηλότερα από τον αντίστοιχο
πληθωρισμό.

5. H επί πολλές δεκαετίες απουσία του κράτους από τη χρηματοδότηση των
Ταμείων δεν δημιούργησε το απαραίτητο κεφάλαιο που θα μπορούσε να συμβάλει
σήμερα σε ένα καλύτερο επίπεδο συντάξεων.

6. H δραματική, αλλά αναμενόμενη, ανατροπή της σχέσης ασφαλισμένων –
συνταξιούχων. Πριν από 25 χρόνια, 3,5 ασφαλισμένοι κατέβαλλαν εισφορές για τη
σύνταξη ενός συνταξιούχου. Σήμερα λιγότεροι από 2 ασφαλισμένοι χρηματοδοτούν
με τις εισφορές τους τη σύνταξη ενός συνταξιούχου.

7. H απουσία επικουρικής ασφάλισης για μεγάλο αριθμό ασφαλισμένων. Από
τους περίπου 3.900.000 ασφαλισμένους στους φορείς κύριας ασφάλισης που
εποπτεύονται από το υπουργείο Απασχόλησης, περίπου 1.350.000 ασφαλισμένοι
(επαγγελματίες, βιοτέχνες, έμποροι, αγρότες κ.λπ.) δεν έχουν επικουρική
ασφάλιση.

8. H μη αναπροσαρμογή των συντάξεων από πολλά Ταμεία (κυρίως από το
IKA) με βάση τα σημερινά εισοδήματα. Έτσι συντάξεις που εκδόθηκαν πριν από 5,
10, 15 χρόνια και είναι πάνω από τα κατώτερα όρια, μειώνονται σταδιακά και
είναι πολύ μικρότερες από τις αντίστοιχες σημερινές που χορηγούνται με τις
ίδιες προϋποθέσεις.