Διαμάχη για τον γυναικείο οργασμό

Καμία χρησιμότητα στη διαιώνιση του ανθρώπινου είδους δεν έχει ο γυναικείος
οργασμός, λένε τώρα οι επιστήμονες σε ένα καινούργιο βιβλίο που θα έκανε τον
Δαρβίνο έξαλλο. Κι όμως, επιμένουν, όσο αιρετικό κι αν ακούγεται, ο μόνος
λόγος που η γυναίκα φτάνει σε οργασμό είναι η προσωπική της ευχαρίστηση.

Σεξ και οργασμός. Νικόλ Κίντμαν – Τομ Κρουζ, ζευγάρι (στη ζωή τότε και) στην ταινία «Μάτια ερμητικά κλειστά»

Στον άνδρα, ο οργασμός είναι ξεκάθαρη υπόθεση αφού είναι απαραίτητος (μια που
συνοδεύεται από την εκσπερμάτιση) για να ξεκινήσει η διαδικασία της
αναπαραγωγής. Οι γυναίκες, όμως, μπορούν να έχουν σεξουαλική επαφή, ακόμα και
να μείνουν έγκυοι, χωρίς να φτάσουν σε οργασμό. Τότε, λοιπόν, ποια είναι η
εξελικτική του χρησιμότητα; Την απάντηση έχουν προσπαθήσει να βρουν τα
τελευταία 40 χρόνια δεκάδες επιστήμονες αναπτύσσοντας διάφορες θεωρίες. Για
παράδειγμα, λένε πως ο οργασμός ενθαρρύνει τις γυναίκες να κάνουν σεξ, άρα να
γεννήσουν απογόνους. Ή ότι τις οδηγεί προς δυνατούς και υγιείς άνδρες,
μεγιστοποιώντας έτσι τις πιθανότητες επιβίωσης των απογόνων τους.

Απομεινάρι του παρελθόντος. Καμία από τις επικρατέστερες θεωρίες όμως
δεν βρίσκει σύμφωνη την δρα Ελίζαμπεθ Λόιντ, καθηγήτρια Βιολογίας στο
Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα, η οποία τις αντικρούει μία προς μία στο καινούργιο
της βιβλίο «H υπόθεση του γυναικείου οργασμού: Προκατάληψη στην Επιστήμη της
Εξέλιξης». Και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο οργασμός της γυναίκας δεν έχει
καμία εξελικτική λειτουργία. Πιο πειστική από όλες, η συγγραφέας βρίσκει τη
θεωρία του ανθρωπολόγου Ντόναλντ Σίμονς, την οποία ανέπτυξε το 1979. Σύμφωνα
μ’ αυτήν, ο οργασμός είναι ένα απομεινάρι από το μακρινό παρελθόν του
ανθρώπου, προϊόν της παράλληλης ανάπτυξης αρσενικών και θηλυκών εμβρύων τις
πρώτες οκτώ – εννιά εβδομάδες της ζωής τους. Σε αυτή την πρώιμη ηλικία
αρχίζουν να αναπτύσσονται οι νευρικοί δίαυλοι που απαιτούνται για διάφορα
αντανακλαστικά, ανάμεσα στα οποία και ο οργασμός.

Στάδια ανάπτυξης. Καθώς συνεχίζεται η ανάπτυξη, οι ανδρικές ορμόνες
διαποτίζουν το έμβρυο καθορίζοντας τη σεξουαλικότητά του. Στα αγόρια, τότε
αναπτύσσεται το πέος και μαζί η δυνατότητα οργασμών και εκσπερμάτισης. Στα
κορίτσια «εμφανίζονται οι νευρικοί δίαυλοι που είναι απαραίτητοι για τον
οργασμό επειδή αρχικά έχουν το ίδιο σώμα». Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει, λέει η
Λόιντ, με τις θηλές στους άντρες. Στις γυναίκες παίζουν σημαντικό ρόλο, ενώ
στους άντρες φαίνεται πώς απλά έχουν «ξεχαστεί» από το αρχικό στάδιο της
εμβρυϊκής ανάπτυξης. Κι έτσι, καταλήγει, ο γυναικείος οργασμός είναι απλά για
την ευχαρίστηση του φύλου. H Λόιντ εξέτασε 32 έρευνες που έχουν γίνει τα
τελευταία 74 χρόνια με αντικείμενο τη συχνότητα του γυναικείου οργασμού κατά
τη συνουσία. Όταν δεν υπήρξε ταυτόχρονος ερεθισμός της κλειτορίδας, μόνο το
ένα τέταρτο των γυναικών στις έρευνες είχαν οργασμό συχνά ή πολύ συχνά. Δεν
έφτασαν καθόλου σε οργασμό το 5% με 10% των γυναικών. Παρ’ όλα αυτά, πολλές
έμειναν έγκυοι.

Πολλοί επιστήμονες προσπάθησαν να βρουν κάποια χρησιμότητα του οργασμού στην
εξέλιξη του είδους, συνεχίζει στο βιβλίο της η Λόιντ, είτε γιατί πίστευαν πως
η σεξουαλικότητα της γυναίκας είναι αντίστοιχη του άνδρα ή ότι παίζει κάποιο
ρόλο στην αναπαραγωγή. H συγγραφέας υποστηρίζει πως αυτές οι λανθασμένες
θεωρίες κάνουν ζημιά τελικά στις γυναίκες, αφού «οι προσδοκίες των ανδρών για
τις σεξουαλικές επιδόσεις των γυναικών στηρίζονται σε αυτές τις θεωρίες. Και
βάσει αυτών δεν διστάζουν να βγάλουν το συμπέρασμα ότι οι γυναίκες είναι
ψυχρές στο κρεβάτι».

Οι μελέτες και οι αντιρρήσεις

Σεξ και προφύλαξη. Τον Αύγουστο του 2002 το χάπενινγκ, απ’ όπου η φωτογραφία, στήθηκε για προβολή της χρήσης προφυλακτικού

H προέλευση και χρησιμότητα της κλειτορίδας είναι ένα βασικό σημείο τριβής για
τους επιστήμονες. H Ελίζαμπεθ Λόιντ είναι σίγουρη πως η κλειτορίδα είναι
προϊόν της εξελικτικής προσαρμογής του θηλυκού φύλου. Με βάση τη φυσική
επιλογή, ο ρόλος της κλειτορίδας είναι αυτός της διέγερσης, που οδηγεί στη
σεξουαλική επαφή και στην αναπαραγωγή. «Κάτι που δεν συμβαίνει με τον οργασμό,
μια που δε συνδέεται με τη γονιμότητα ή την αναπαραγωγή».

Άλλοι πάλι διαφωνούν. Ο Τζον Άλκοκ, καθηγητής Βιολογίας στο Πανεπιστήμιο της
Αριζόνα, τονίζει ότι «το γεγονός πως η γυναίκα δεν έχει οργασμό κάθε φορά που
κάνει σεξ, δεν σημαίνει ότι δεν παίζει ρόλο στην αναπαραγωγή. H γυναίκα μπορεί
να χρησιμοποιεί τον οργασμό ασυναίσθητα για να αξιολογήσει την ποιότητα του
αρσενικού, τη γενετική του υγεία και τελικά την ικανότητά του να γίνει πατέρας
των παιδιών της». O Άλφρεντ Κίνσεϊ στο πρωτοποριακό για την εποχή του βιβλίο
«Σεξουαλική συμπεριφορά της γυναίκας», που έγραψε το 1953, αναφέρει πως το 39%
με 47% των γυναικών ανέφεραν πως πάντα ή σχεδόν πάντα είχαν οργασμό στη
διάρκεια της σεξουαλικής επαφής συμπεριλαμβάνοντας όμως όσες είχαν οργασμό και
μέσω του ερεθισμού της κλειτορίδας.

Οι συσπάσεις χρησιμεύουν;

Με τον οργασμό οι πιθηκίνες προσπαθούν να προστατέψουν τα μικρά τους από την καταδιωκτική μανία των αρσενικών του είδους, αφού δεν υπάρχει περίπτωση να σκοτώσουν τα παιδιά θηλυκών με τις οποίες έχουν ζευγαρώσει

Μία άλλη γνωστή θεωρία που καταρρίπτει η Ελίζαμπεθ Λόιντ στο βιβλίο της
είναι αυτή των Ρόμπιν Μπέικερ και Μαρκ Μπέλις του Πανεπιστημίου του
Μάντσεστερ. Σε εργασίες που δημοσίευσαν το 1993, υποστήριξαν ότι με τον
οργασμό η γυναίκα μπορεί να χειριστεί το σπέρμα προς όφελός της, δημιουργώντας
το φαινόμενο της αναρρόφησης μέσα στη μήτρα. Όταν μία γυναίκα έχει οργασμό ένα
λεπτό πριν από την εκσπερμάτιση μέχρι και 45 λεπτά μετά, μπορεί να συγκρατήσει
περισσότερο σπέρμα στη μήτρα. Όμως, η μήτρα έχει αποδειχθεί πως συστέλλεται
συχνά στη διάρκεια της ημέρας και χωρίς σεξουαλική δραστηριότητα ή οργασμό.
Αυτό, σύμφωνα με την Λόιντ, είναι αντίθετο με την ιδέα ότι οι συσπάσεις τη
στιγμή του οργασμού επηρεάζουν την ποσότητα του σπέρματος που συγκρατεί η
γυναίκα.

Στη φύση. Ενδιαφέρον έχουν και οι μελέτες που έχουν γίνει στα ζώα. Οι
επιστήμονες έχουν βρει πως κάποια θηλαστικά έχουν οργασμό κι άλλα όχι. Οι
πίθηκοι χρησιμοποιούν τον οργασμό για να προστατέψουν τα μικρά τους από τα
αρσενικά. Στους χιμπαντζήδες για παράδειγμα, τα θηλυκά ζευγαρώνουν με πολλούς
συντρόφους ταυτόχρονα κρύβοντας με τον οργασμό ποιος από όλους είναι τελικά ο
πατέρας. Ίσως πάλι ο γυναικείος οργασμός να ήταν πολύ συχνότερος πριν από
χιλιάδες χρόνια κι όσο περνά ο καιρός να μειώνεται τόσο ώστε κάποια στιγμή
μελλοντικά να εξαφανιστεί εντελώς. «Τότε, οι απόγονοί μας στα διαστημόπλοια θα
αναρωτιούνται γιατί κάναμε τόση φασαρία γι’ αυτόν τον οργασμό»…

Επιμέλεια: Στέφανος Κρίκκης, Εύη Ελευθεριάδου