Διαστάσεις Tο στόρυ της ζωής τους

Είναι ειδικοί για τη Μέση Ανατολή. Κρατήθηκαν επί 124 ημέρες όμηροι στο
Ιράκ. Και μόλις έβγαλαν ένα βιβλίο με τίτλο «Αναμνήσεις ομήρων» (εκδ.
Calmann-Levy). Ένα βιβλίο που αποτελεί μαρτυρία, ρεπορτάζ και έρευνα μαζί.

Κριστιάν και Ζωρζ: οι δύο δημοσιογράφοι στη διάρκεια της ομηρείας τους

Το περασμένο Σάββατο, ο Κριστιάν Σενό και ο Ζωρζ Μαλμπρυνό ήταν καλεσμένοι σε
μια εκπομπή της France 2. Απαντώντας στις ερωτήσεις του δημοσιογράφου,
εξιστόρησαν με απροσδόκητη ψυχραιμία τις πιέσεις που τους ασκήθηκαν, τις
θανατικές απειλές που δέχθηκαν, τη μεταφορά τους από μια κρυψώνα στην άλλη
μέσα σε φέρετρα. Δεν έδειχναν να αισθάνονται κανένα μίσος για τους απαγωγείς
τους, προτιμούσαν μάλιστα να τους χαρακτηρίζουν μαχητές της αντίστασης παρά
τρομοκράτες, ή μάλλον μαχητές της αντίστασης που προσφεύγουν σε τρομοκρατικές
ενέργειες. Δεν δέχθηκαν να σχολιάσουν ούτε τη φήμη ότι η γαλλική κυβέρνηση
κατέβαλε λύτρα για την απελευθέρωσή τους. «Δεν τα είδαμε», είπαν. Αλλά και να
τα βλέπαμε, συμπλήρωσε ο Μαλμπρυνό, δεν θα το λέγαμε ποτέ.

Ανάλογη στάση κράτησαν οι δημοσιογράφοι του γαλλικού ραδιοφώνου και της
Φιγκαρό σε συνέντευξή τους στη Σάντεϊ Τάιμς. Δεν αρνήθηκαν ότι
πέρασαν στιγμές τρόμου στη διάρκεια της ομηρείας τους, ο Μαλμπρυνό παραδέχθηκε
ότι τουλάχιστον μια φορά έβαλε τα κλάματα: ήταν Οκτώβριος, ο Σενό τού μίλησε
για τα Χριστούγεννα, κι εκείνος σκέφτηκε ότι μπορεί να μην ξαναδεί τη φίλη του
τη Συλβί. Όπως εξήγησαν όμως, αυτό που τους βοήθησε ήταν ότι δεν σταμάτησαν να
σκέφτονται ως δημοσιογράφοι. H ομηρεία τους ήταν ένα ακόμη στόρυ, το στόρυ της
ζωής τους. Με κάθε ευκαιρία, έπαιρναν από τους απαγωγείς τους συνέντευξη. Και
κάθε μέρα φρόντιζαν να επαναλαμβάνουν ο ένας στον άλλον την ημερομηνία, ώστε
να κρατούν μέσα τους τη χρονολογία των γεγονότων.

Πώς εξηγείται αυτή η ψυχραιμία δύο ανθρώπων που έφτασαν τόσες φορές δίπλα στον
θάνατο; Να είναι επαγγελματική διαστροφή; Να πρόκειται για άλλο ένα παράδειγμα
του «συνδρόμου της Στοκχόλμης», αυτού του περίεργου ψυχολογικού φαινομένου που
οδηγεί ορισμένους ομήρους να υιοθετούν την προσέγγιση των δημίων τους; «Μην
προσβάλλετε τους απαγωγείς σας. Σκεφτείτε τους επόμενους!», συμβούλευσαν τους
δύο δημοσιογράφους τα στελέχη των γαλλικών μυστικών υπηρεσιών που μίλησαν μαζί
τους αμέσως μετά την απελευθέρωσή τους. Να ακολουθούν άραγε απλώς αυτή τη
συμβουλή;

H απεσταλμένη της Λιμπερασιόν Φλοράνς Ωμπενά και ο οδηγός της Χουσεΐν
Χανούν απήχθησαν στο Ιράκ στις 5 Ιανουαρίου, η ομηρεία τους υπερβαίνει δηλαδή
πλέον εκείνη του Μαλμπρυνό και του Σενό; Μπορούν να αισιοδοξούν ακόμη οι
συγγενείς τους, οι συνάδελφοί τους, μπορούμε να ελπίζουμε όλοι μας σε μια
ευτυχή κατάληξη του δράματος; Το καλό γι’ αυτούς είναι ότι είναι Γάλλοι. Το
κακό είναι ότι οι απαγωγείς τους μάλλον δεν είναι ακριβώς μαχητές της
αντίστασης.

LINK:

http://diastaseis.blogspot.com