MΠIΛ MAPEΪ – TZIM TZAPMΟYΣ Xαμένοι στην Aμερική

Τζιμ Τζάρμους, Τίλντα Σουίντον, Μπιλ Μάρεϊ. Τα «Μαραμένα λουλούδια» τους προορίζονται να «σκίσουν» στα ταμεία, ενώ θα έχουν και αρκετές πιθανότητες για βραβείο στα επόμενα Όσκαρ

«Broken Flowers» («Μαραμένα λουλούδια»). H απόλυτη καλλιτεχνική-εμπορική
φόρμουλα. H πιο χαμογελαστή «γκρίζα ζώνη» των φετινών Καννών. H πιο
«μπαγάσικη» ταινία του Τζιμ Τζάρμους. H αμερικανική κομεντί του επόμενου
«χειμώνα», με εξασφαλισμένα τουλάχιστον πενήντα χιλιάδες αθηναϊκά εισιτήρια
και με αρκετές πιθανότητες για Όσκαρ. Περνάς καλά, αλλά όταν το καλοσκεφθείς
σκοντάφτεις σε μια καλοστημένη παγίδα:

Μεσήλιξ εργένης με το όνομα Ντον ανοίγει ανυπόγραφη, ροζ, επιστολή και
λαμβάνει είδηση τρομερή: εσύ κι εγώ – γράφει το πρόσωπο – έχουμε είκοσι χρόνων
παλικάρι. Μια και δυο, χτυπάει την πόρτα της Σάρον Στόουν. Αποτέλεσμα; Broken
flower και διακοσμήτρια… ντουλαπών, η πρώτη του αγάπη! Άσε που η κόρη της
Λολίτα παρελαύνει τσίτσιδη μπροστά από τον Δον Ζουάν. Δεύτερο broken
(μαραμένο) flower η Φράνσις Κονρόι. Από χίπισσα κατάντησε μεσίτρια παντρεμένη
με μεσίτη IQ ραδικιού. Τρίτη μαραμένη αγάπη, η (παραμορφωμένη από λίφτινγκ και
μπότοξ) Τζέσικα Λανγκ. Από δικηγόρος που ήθελε να γίνει προσγειώθηκε στο
επικερδές επάγγελμα της «επικοινωνιολόγου ζώων». Ας πούμε δύο γαβ γαβ θα πει
«θέλω πιπί»! Τέταρτη και τελευταία, η Τίλντα Σουίντον. Μεγαλομπέμπα σε
τροχόσπιτο παρέα με σαραντάρηδες χεβιμεταλάδες! Άρα; Κάθε μορφή σχέσης και
επικοινωνίας καταλήγει σε πλήξη και βαρεμάρα. Επομένως καλύτερα μόνος,
εργένης, μελαγχολικός, παρά εξαρτημένος και ξεπουπουλιασμένος από τέτοια
τρελαμένα θηλυκά. Όπως λέει και το τραγούδι, «μαραμένα τα γιούλια και οι
βιόλες, μαραμένα και τα γιασεμιά, μαραμένες οι αγάπες μου όλες»!

Το νόημα κρυστάλλινο σαν γάργαρο νεράκι. Έλα όμως που οι κουλτουριάρικες
περιστάσεις απαιτούν από τους stars να παριστάνουν τους Σοπενχάουερ! Πώς; Ως
εξής:

Ποιο είναι το νόημα της ταινίας;

Τίλντα Σουίντον: «Ο Τζιμ, όπως κάθε σωστός καλλιτέχνης, αποφεύγει τις
απαντήσεις και απλώς διατυπώνει ερωτήσεις. Αν θέλετε συνταγές, τότε καλύτερα
να δείτε μια χολιγουντιανή κομεντί».

Τζιμ Τζάρμους (με τόνο αμυδρής ειρωνείας): «Καμία βεβαιότητα για
κανέναν και για τίποτα. Αυτό είναι το στυλ μου. Απλή ιστορία και σκιαγράφηση
χαρακτήρων, ελάχιστοι διάλογοι, μινιμαλιστική σκηνοθεσία. H λεπτομέρεια
μετράει».

Δίπλα από τον Τζάρμους, ο Μάρεϊ, με ελάχιστο χαμόγελο σφήκας, σαν καρέ από το
«Lost in translation» της Κόπολα. Τυποποιημένος αλλά άκρως γοητευτικός.
Επιτέλους, βρήκε τη φάτσα και τους σκηνοθέτες που του ταιριάζουν.

Ψάχνετε τις παλιές σας αγάπες;

Μπιλ Μάρεϊ: «Τις ψάχνω τις νύχτες!» (γελάνε, αλλά εκείνος δεν!). «Όλοι
επιστρέφουμε στο παρελθόν. Δυσάρεστο μεν, απαραίτητο δε».

Εννοείτε όσους έχουν κρίση ηλικίας…

«Δεν σας καταλαβαίνω» (χαχανητά το πλήθος, αγέλαστος εκείνος).

Εννοώ εσάς προσωπικά.

«A, τώρα κατάλαβα. Αν θέλετε να σας εξηγήσω, τότε να περιμένετε έξω να τα
πούμε κατ’ ιδίαν» (πάλι χαχανητά).

Μια φράση που να συμπυκνώνει το περιεχόμενο της ιστορίας;

«Το παρελθόν πέρασε, το μέλλον είναι άγνωστο και μακρινό, επομένως ας μείνουμε
στο παρόν. Εύκολο να το λες, δύσκολο να το υποστηρίξεις».

Από το παρελθόν και οι «Ghostbusters», η κωμωδία που φόβισε τα μικρά
παιδιά.

«A, δεν πειράζει. Τους ξεφορτωθήκαμε. Παρεμπιπτόντως εσείς είστε που στον
διάδρομο μου προτείνατε να βάλω υποψηφιότητα για βουλευτής στην Αργεντινή;»
(περισσότερα χαχανητά). «Το σκέφτομαι σοβαρά. Άλλωστε ψάχνω για δουλειά».

Πρώτη φορά στη Γαλλία;

«Δεύτερη! Την πρώτη έβρεχε διαρκώς κι έτσι δεν βγήκα από το ξενοδοχείο να
δοκιμάσω γεύσεις γαλλικής κουζίνας».

Τώρα;

«A, τώρα είναι υπέροχα. Παλιότερα με το προσωρινό διαζύγιο Αμερικής – Ευρώπης
λόγω Ιράκ δεν ήταν και τόσο δημοφιλές να έρθει κάποιος στη Γαλλία. Ανοησίες
της πολιτικής».

«Εθνικισμός και θρησκευτική υστερία»

Τζιμ Τζάρμους: «Δύσκολοι καιροί. Αν και η Αμερική είναι μια πολυεθνική
χώρα, εν τούτοις οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν την ονομασία των βασικών
ευρωπαϊκών πρωτευουσών. Το καλό παράδειγμα το έχει δώσει ο Μπους. Ο μοναδικός
ίσως πρόεδρος που με την προεδρία τού δόθηκε ευκαιρία να βγει για πρώτη φορά
έξω από το σπίτι του στο Τέξας. Όπως ξέρετε, ο εθνικισμός και η θρησκευτική
υστερία είναι τα πιο διαδεδομένα σπορ αυτήβ την εποχή στις ΗΠΑ. Επομένως ένας
καλλιτέχνης όπως εγώ, που του αρέσουν τα χαρμάνια, ανεξαρτήτως αν προέρχονται
από το Μάλι, την Ασία, την Αιθιοπία, είναι επόμενο, αν και Αμερικανός, να
αισθάνεται Lost in America. Με άλλα λόγια, a bit of dark ages (λίγο από
Μεσαίωνα). Είναι τρομακτικό!»

INFO

Το 58ο Φεστιβάλ Καννών ολοκληρώνεται το ερχόμενο Σάββατο με την απονομή του
Χρυσού Φοίνικα.