Άφησε το χέρι του μέσα στο δικό της…

O Μισέλ Πικολί ως Αντόν Τσέχωφ στην παράσταση του Πίτερ Μπρουκ «Το χέρι σου
σφιχτά μες στο δικό μου» που παίζεται στο θέατρο «Ιλίσια – Ντενίση»Ένα μεγάλο,
τεράστιο, υπέροχο χαλί. Που κάλυπτε όλη τη σκηνή κι έπεφτε μπροστά από το
προσκήνιο. Γύρω του, ένα βελούδινο «κουτί» – οι τρεις πλευρές της σκηνής,
ντυμένες με ένα διακριτικό γκρενά βελούδο: το βασικό σκηνικό της δικής μας
Χλόης Ομπολένσκι για την παράσταση του Πίτερ Μπρουκ «Το χέρι σου σφιχτά μες
στο δικό μου» που έφτασε από το Παρίσι στην Αθήνα, στο θέατρο «Ιλίσια –
Ντενίση».

Και πάνω στο χαλί, μια λύση που ο Πίτερ Μπρουκ και η Χλόη Ομπολένσκι είχαν
χρησιμοποιήσει πριν από πολλά χρόνια και στον τσεχωφικό «Βυσσινόκηπο» του
ίδιου σκηνοθέτη – ένα «κλείσιμο του ματιού», ίσως; – ο Μισέλ Πικολί – το όνομα
του σταρ, που διαθέτει, σίγουρα έπαιξε ρόλο μαζί με το όνομα του Πίτερ Μπρουκ
στο «χαμό» που γίνεται για την παράσταση – και η Νατάσα Πάρι, σύζυγος του
Πίτερ Μπρουκ, ζωντάνεψαν τον Μεγάλο Έρωτα του Αντόν Τσέχωφ με την ηθοποιό Όλγα
Κνίπερ η οποία έγινε γυναίκα του και πρωταγωνίστρια στα έργα του.

Έρωτα που κράτησε έξι μόλις χρόνια – από το 1898, όταν συναντήθηκαν στο
«Θέατρο Τέχνης» της Μόσχας στο θίασο του οποίου εκείνη ανήκε, στην πρώτη
ανάγνωση του «Γλάρου» του όπου έπαιξε την Αρκάντινα, μέχρι τις 15 Ιουλίου του
1904 όταν εκείνος ξεψύχησε στα χέρια της, στο Μπάντενβάιλερ της Γερμανίας, στα
σαράντα τέσσερα χρόνια του, από τη φθίση που τον βασάνιζε. Έρωτα που τον
χώριζαν οι τεράστιες αποστάσεις – εκείνη στην Μόσχα, στο θέατρο, εκείνος στην
Γιάλτα για λόγους υγείας – και τον συντήρησαν οι 412 συναρπαστικές επιστολές
που αντάλλαξαν αυτά τα χρόνια.

Μέρος αυτών των επιστολών έγιναν θέατρο από την Κάρολ Ροκαμόρα και το έργο
αυτό, προσαρμοσμένο από την Μαρί – Ελέν Ετιέν έκανε παράσταση – την παράσταση
που είδαμε -, το 2003, ο Πίτερ Μπρουκ που συνεχίζει με σοφία τον δρόμο της
απόλυτης λιτότητας τον οποίο έχει επιλέξει.

Πάνω στο χαλί ένα μικρό τραπέζι, τρεις ξύλινες καρέκλες, δυο «πουφ» και ο
Μισέλ Πικολί – Τσέχωφ, με ιβουάρ λινά παντελόνι και σακάκι και καφεκόκκινα
μποτάκια, με ένα ωραίο πλατύγυρο καπέλο στο κεφάλι και ένα μπαστούνι στο χέρι
κάποιες στιγμές και με φωνή λίγο κουρασμένη – ή λίγο «κλεισμένη»; – με την
Νατάσα Πάρι – Όλγα με μαύρη φούστα, ιβουάρ πουκάμισο κι ένα σάλι με λίγο
ξεβαμμένο κόκκινο έδωσαν με μεγάλες δόσεις χιούμορ αλλά και με περισσή
συγκίνηση την ιστορία αυτή κερδίζοντας ένα μεστό χειροκρότημα από το κοινό που
είχε κατακλύσει το θέατρο – έστω κι αν κατόπιν ακούστηκαν, κατ’ ιδίαν και
αντιρρήσεις.