Nαι υπό όρους στα πτυχία κολεγίων

Στο παρά πέντε της αναγκαστικής αναγνώρισης – υπό 3 προϋποθέσεις – των
πτυχίων που χορηγούν τα κολέγια που συνεργάζονται με ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια
βρίσκεται πλέον η χώρα μας, μετά την επικύρωση της σχετικής κοινοτικής οδηγίας
και από την Ολομέλεια της Ευρωβουλής.

H Ευρώπη θέτει 3 όρους για την αναγνώριση των κολεγίων, που έχουν ως στόχο τη
διασφάλιση ότι οι συνεργασίες θα είναι πραγματικές και ουσιαστικές. Όμως η
δυνατότητα ελέγχου που δίνει η οδηγία στα κράτη-μέλη σε περιπτώσεις
«δικαιολογημένων αμφιβολιών», όπως αναφέρει, δεν αφορά την ποιότητα των
σπουδών (την οποία είναι επιφορτισμένο να ελέγχει το συνεργαζόμενο
Πανεπιστήμιο), αλλά το κατά πόσο η συνεργασία είναι πραγματική και τα
επαγγελματικά δικαιώματα που απορρέουν, ισχύουν και στο κράτος όπου εδρεύει το
Πανεπιστήμιο.

Σε συνεδρίαση της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που πραγματοποιήθηκε
στις 11 Μαΐου υιοθετήθηκε χωρίς τροποποίηση το «άρθρο 50» της κοινοτικής
οδηγίας, το οποίο ρυθμίζει την αναγνώριση των πτυχίων των ευρωπαϊκών
Πανεπιστημίων έπειτα από ολική ή μερική φοίτηση στα κολέγια. Το άρθρο αυτό,
που είχε αρχίσει να διαμορφώνεται εδώ και σχεδόν 2 χρόνια κατόπιν τροπολογίας
του ευρωβουλευτή της N.Δ. κ. K. Χατζηδάκη, ορίζει ότι τα πτυχία των ευρωπαϊκών
Πανεπιστημίων που συνεργάζονται με Εργαστήρια Ελευθέρων Σπουδών αναγνωρίζονται
στην Κοινότητα, σύμφωνα με τη νομοθεσία που ισχύει στη χώρα του Πανεπιστημίου
που εκδίδει το δίπλωμα, και όχι με βάση τη νομοθεσία της χώρας υποδοχής.

Μόνο με ευρωπαϊκά

Πρέπει να τονιστεί ότι η οδηγία αφορά μόνο συνεργασίες με ευρωπαϊκά
Πανεπιστήμια (όχι με αμερικανικά) και αποκλειστικά την αναγνώριση
επαγγελματικών και όχι ακαδημαϊκών δικαιωμάτων των πτυχιούχων κολεγίων. Αυτό
πρακτικά σημαίνει ότι στο μέλλον δεν είναι απίθανη η ίδρυση λ.χ. Νομικών
Σχολών ή Σχολών Μηχανικών σε κολέγια είτε μεγάλων ιδιωτικών νοσοκομείων με
κατάλληλες υποδομές να συνεργαστούν με ευρωπαϊκά ιατρικά Πανεπιστήμια, ώστε να
υπάρξει μέχρι και ιδιωτική Ιατρική Σχολή. Ακόμα, οι απόφοιτοι κολεγίων θα
έχουν δικαίωμα συμμετοχής σε διαγωνισμούς ΑΣΕΠ και εγγραφής σε επαγγελματικούς
συλλόγους και σωματεία. Δεν θα έχουν όμως δικαίωμα σε μεταπτυχιακές σπουδές
και διδακτορικά σε ελληνικά ΑΕΙ, αφού δεν θα έχουν ακαδημαϊκή ισοτιμία.

H απόφαση του Ευρωκοινοβουλίου θα υποβληθεί τώρα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και
στη συνέχεια στο Συμβούλιο υπουργών Ανταγωνιστικότητας, για οριστική έγκριση.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις το τελικό κείμενο θα οριστικοποιηθεί πιθανότατα μέχρι το
τέλος του χρόνου, κάτι που σημαίνει ότι από το 2006 και η χώρα μας θα κληθεί
να λάβει αποφάσεις για το πώς θα χειριστεί το ζήτημα.

Και παραπομπή

Υπενθυμίζεται ότι η Ελλάδα, εδώ και πολλά χρόνια, αρνείται να αναγνωρίσει τα
πτυχία των κολεγίων επικαλούμενη τη συνταγματική απαγόρευση για ιδιωτική
Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Για τον λόγο αυτόν έχει ήδη παραπεμφθεί στο Ευρωπαϊκό
Δικαστήριο για μη συμμόρφωσή της με την προηγούμενη κοινοτική οδηγία (89/48)
που αφορά τα επαγγελματικά δικαιώματα, η οποία μάλιστα είναι «επιεικέστερη»
αυτής που αναμένεται να ψηφιστεί.

Πάντως, στην απάντηση που έστειλε η χώρα μας προς την Ευρωπαϊκή Κοινότητα όταν
απειληθήκαμε με ευρωδίκη, η Ελλάδα ανέφερε για πρώτη φορά, εμμέσως πλην σαφώς,
ότι τα κολέγια θα μπορούσαν να αναγνωριστούν όχι ως πανεπιστημιακά ιδρύματα,
αλλά ως Σχολές Ανώτερης Επαγγελματικής Εκπαίδευσης. Συγκεκριμένα, αναφέρεται:
«Η παράγραφος του άρθρου 16 του Ελληνικού Συντάγματος, όπως έχει ερμηνευτεί
από το Συμβούλιο της Επικρατείας, δεν επιβάλλει την παροχή επαγγελματικής
εκπαίδευσης αποκλειστικά από το κράτος, χωρίς όμως παράλληλα να παρέχει
συνταγματικώς κατοχυρωμένο ατομικό δικαίωμα στους ιδιώτες να ιδρύουν Σχολές
Μέσης και Ανώτερης (Τριτοβάθμιας) Επαγγελματικής Εκπαίδευσης. Στον κοινό
νομοθέτη εναπόκειται να επιτρέψει την ίδρυση και λειτουργία τέτοιων Σχολών από
ιδιώτες».

Οι 3 όροι για την αναγνώριση

ME THN ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΔΗΓΙΑ για την αναγνώριση των πτυχίων των κολεγίων
προβλέπεται ότι το κράτος υποδοχής (δηλ. η Ελλάδα εν προκειμένω) δικαιούται να
επαληθεύει από το κράτος καταγωγής του τίτλου (συνήθως Βρετανία και Γαλλία)
αποκλειστικά τα εξής 3 σημεία:

1. Κατά πόσον η εκπαίδευση στο ίδρυμα που παρέσχε την κατάρτιση έχει
πιστοποιηθεί επισήμως από το εκπαιδευτικό ίδρυμα που βρίσκεται στο κράτος-
μέλος καταγωγής του τίτλου.

2. Κατά πόσον οι τίτλοι εκπαίδευσης που έχουν εκδοθεί είναι οι ίδιοι με
εκείνους που θα είχαν χορηγηθεί εάν η εκπαίδευση είχε πραγματοποιηθεί
εξολοκλήρου στο κράτος-μέλος καταγωγής του τίτλου, και

3. Κατά πόσον οι τίτλοι εκπαίδευσης προσδίδουν τα ίδια επαγγελματικά
δικαιώματα στην επικράτεια του κράτους-μέλους που χορήγησε τον τίτλο.