EΓPAΨAN

Γιώργος Λακόπουλος

(ο αρθρογράφος, για την απόφαση του Εκλογοδικείου που έφερε τον κ. Αχιλλέα
Καραμανλή στη Βουλή)

«H N.Δ. πήρε στον νομό (Σερρών) πλέον του 56%, έλαβε τέσσερις έδρες, αλλά
καμία δεν ήταν για τον θείο του εκλεγέντος Πρωθυπουργού – ο ορισμός της
αποδοκιμασίας. Ωστόσο, 14 μήνες αργότερα μια καραμπόλα από την απόφαση του
Εκλογοδικείου στην κοντινή Πέλλα φέρνει τον κ. Καραμανλή στη Βουλή. Είναι η
13η θητεία του – σημαδιακή ούτως ή άλλως. Καθ’ όσον από χθες ένα ερώτημα με
ηθικό και πολιτικό περιεχόμενο πλανάται: θα μείνει; H κατ’ αρχήν εντύπωση
είναι κάπως ασαφής. Οι εναπομείναντες οπαδοί της «ακεραιότητας του
καραμανλισμού» πρόσεξαν ότι στις δηλώσεις του μίλησε για την ορκωμοσία του
κατά τρόπο που δεν προεξοφλεί απαραιτήτως και την παραμονή του. Ήτοι όσοι
πιστεύουν ότι «οι Καραμανλήδες μετρούν τα λόγια τους» υπολογίζουν – ή έστω
ελπίζουν – ότι ο θείος του Πρωθυπουργού οσονούπω θα εκκενώσει το έδρανο που
του έλαχε, παρά τη βούληση των Σερραίων. Οι υπόλοιποι μειδιούν: ποιος αφήνει
στις μέρες μας μια έδρα στη Βουλή – όταν μάλιστα έχει την ευκαιρία να βλέπει
εκεί τη μισή οικογένειά του; Και ως εκ τούτου προβλέπουν ότι ο κ. Καραμανλής
θα παραμείνει βουλευτής επικαλούμενος τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης, δηλαδή
τους νόμους. Μόνο που όπως έλεγε ο Βίσμαρκ «οι νόμοι είναι σαν τα λουκάνικα,
καλύτερα να δεις πώς γίνονται».

(«Το Βήμα»)