EΓPAΨAN

Στάμος Ζούλας

(ο αρθρογράφος, για την κατάσταση στην κυβέρνηση)

«Αν προσπαθούσε να αναζητήσει κανείς τους λόγους που προκαλούν τα αποκαλούμενα
«αυτογκόλ» της κυβερνήσεως, θα κατέληγε μάλλον σε δύο – πάντοτε με την
ποδοσφαιρική ορολογία – αίτια. Την υπερβολική αυτοπεποίθηση και το ατομικό
παιχνίδι των «παικτών». Πράγματι, οι περισσότεροι υπουργοί στους οποίους
χρεώνονται οι κυβερνητικές γκάφες (…) διεκδικούν φαίνεται και το αλάθητο
όταν καλούνται να λάβουν κρίσιμες και υπεύθυνες αποφάσεις. Ως αυθεντίες
διαλογίζονται, αποφασίζουν και νομοθετούν κατά μόνας (…).

Το δεδομένο ότι συναρμόδιοι υπουργοί δεν μπορούν να καταλήξουν σε μια ομόφωνη
απόφαση, ακόμη και επί απλουστάτων θεμάτων, το γεγονός ότι υπουργοί και
υφυπουργοί του ιδίου υπουργείου δεν ανταλλάσσουν ούτε καλημέρα, το φαινόμενο,
τέλος, υπουργοί να αλληλοϋπονομεύονται όχι μόνον με λόγους, αλλά και πολιτικές
πράξεις, τείνει να προσλάβει τη μορφή μιας ενδημικής καταστάσεως στην
κυβέρνηση. Ο κ. Καραμανλής δεν έχει πλέον περιθώρια νουθεσιών και συστάσεων.
Όπου δεν πείθει λόγος, πίπτει ράβδος»…

(«H Καθημερινή»)