Πρόσωπα Στην εκστρατεία για το «ναι»

H Γαλλία έχει χάσει τον μπούσουλα με το δημοψήφισμα για το Ευρωπαϊκό
Σύνταγμα. H Αριστερά κονταροχτυπιέται. Το Σοσιαλιστικό Κόμμα βρίσκεται στα
πρόθυρα της διάσπασης. Και ο Λιονέλ Ζοσπέν ξαναβρίσκει έναν ρόλο.

Λιονέλ Ζοσπέν. Σε ρόλο κηδεμόνα και χρυσής εφεδρείας του Σοσιαλιστικού Κόμματος

Το γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (PS) γιόρτασε τις προάλλες εκατό χρόνια ζωής –
γεννήθηκε στις 22 Απριλίου 1905 με το όνομα Γαλλικό Τμήμα της Εργατικής
Διεθνούς (SFIO). Αντιμετωπίζει όμως σοβαρή εσωτερική κρίση. Το δημοψήφισμα της
29ης Μαΐου για το Ευρωσύνταγμα το έχει διχάσει. Τα μέλη του ψήφισαν μεν τον
Δεκέμβριο σε εσωτερικές εκλογές σαφώς υπέρ του «ναι» (59%), αλλά οι οπαδοί τού
«όχι» δεν το ‘βαλαν κάτω, ακόμη και στην ηγεσία του κόμματος. Ο βουλευτής Ανρί
Εμμανουελί, ο γερουσιαστής Ζαν-Λυκ Μελανσόν και ο πρώην πρωθυπουργός Λωράν
Φαμπιούς, δεύτερος σήμερα στην ιεραρχία του PS και από τους πιο σοβαρούς
Σοσιαλιστές υποψηφίους για τις προεδρικές του 2007, συμβολίζουν πλέον την
«αντίσταση» στην επίσημη γραμμή του κόμματος. Και οι δημοσκοπήσεις, που
εξακολουθούν να προκρίνουν το «όχι», ενισχύουν τη θέση τους.

H ηγεσία του PS, υπό τον πρώτο γραμματέα Φρανσουά Ολλάντ, ο οποίος έχει γύρω
του, ανάμεσα σε άλλους υποστηρικτές τού «ναι», τους πρώην υπουργούς Ντομινίκ
Στρως-Καν και Τζακ Λανγκ, μοιάζει αδύναμη για να επιβάλει πειθαρχία στο κόμμα,
τη στιγμή που όλα τα άλλα ευρωπαϊκά σοσιαλιστικά κόμματα τάσσονται υπέρ του
Συντάγματος και βλέπουν με αυξανόμενη ανησυχία τη διαίρεση στους κόλπους των
Γάλλων ομοϊδεατών τους. Στην κατάσταση αυτή ο Λιονέλ Ζοσπέν φαίνεται να
αναλαμβάνει στο κόμμα ρόλο κηδεμόνα και χρυσής εφεδρείας, τρία χρόνια μετά τη
μοιραία εκείνη 21η Απριλίου 2002, όταν είδε τον ακροδεξιό Ζαν-Μαρί Λεπέν να
τον υποσκελίζει στις προεδρικές εκλογές. Και αν, ο μη γένοιτο, το «όχι»
κερδίσει και ο Ολλάντ γίνει αποδιοπομπαίος τράγος, αναλυτές προβλέπουν ότι ο
κηδεμόνας ίσως ξαναγίνει ηγέτης.

Σε κάθε περίπτωση ο Ζοσπέν έχει επιστρέψει στην πολιτική ζωή, την οποία
απαρνήθηκε την επομένη της αναπάντεχης ήττας του. Ήταν παρών στο συνέδριο για
τα εκατοντάχρονα του κόμματος, την Πέμπτη θα εμφανιστεί με τον Αλαίν Ντυαμέλ
σε πολιτική τηλεοπτική εκπομπή. Στις 19 Μαΐου θα είναι δίπλα στον Ολλάντ σε
μεγάλη συγκέντρωση του κόμματος στη Νάντη. Θέλει, λέει, να είναι «χρήσιμος»
στη μάχη για το δημοψήφισμα. Γι’ αυτόν, η 29η Μαΐου είναι ένας σταθμός. Μετά
θα συνεχίσει τη συγγραφή ενός βιβλίου που θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο. Ό,τι
και να συμβεί, θέλει να είναι αυτός που σταθεροποιεί, όχι αυτός που εντείνει
την αναταραχή. Ακόμη κι αν το «όχι» κερδίσει, λένε οι αναλυτές, δεν θα είναι
αυτός που θα αναστατώσει τους ρυθμούς και την ιεραρχία. Όσο για τις
προεδρικές, κάθε πράγμα στον καιρό του και όσο το δυνατόν αργότερα.