ΣE ΠPΩTO ENIKO Tο διαρκές σκάνδαλο

Η τριανταπεντάχρονη φίλη διεπίστωσε ένα ογκίδιο στο στήθος της. Είχε τη φαεινή
ιδέα να απευθυνθεί σε ιδιωτικό, «γκλάμουρους» νοσοκομείο. Ύστερα από διάφορα
αλλεπάλληλα (και πανάκριβα) «πακέτα» εξετάσεων, της είπαν ότι πρέπει
«προληπτικά» να εγχειρισθεί. Τρόμαξε, πέρασε μαύρες νύχτες! Ο άνδρας της την
άρπαξε και την πήγε σε κρατικό νοσοκομείο. Δεν χρειάσθηκε καμία εγχείρηση. Οι
γιατροί, εκεί, έμειναν έκπληκτοι από την πρόταση των ιδιωτών συναδέλφων τους.

Ο φίλος τού συναδέλφου είχε ένα πρόβλημα στο γόνατο. «Για καλύτερα», πήγε σε
ιδιωτικό κέντρο, όπου του συνέστησαν «οπωσδήποτε» εγχείρηση· μια προτροπή που
«μεταφραζόταν» σε κόστος χιλιάδων ευρώ και ατέρμονη ταλαιπωρία. Ευτυχώς, πήρε
δεύτερη γνώμη από πανεπιστημιακή κλινική. «Χάσε δέκα κιλά και κάνε
φυσικοθεραπεία», τον συμβούλευσαν. Ακολούθησε τις συμβουλές τους, και σήμερα
χαίρει άκρας υγείας!

Αυτό το διαρκές σκάνδαλο των αχρείαστων εγχειρήσεων (ακόμα και σοβαρών, όπως
αυτές στην καρδιά), αλλά και το έτερο, των αχρείαστων εξετάσεων,«ζει και
βασιλεύει» δίπλα μας, μέσα στη ζωή μας, χωρίς κανείς (υπουργείο Υγείας,
επιστημονικές εταιρείες ή ιατρικοί σύλλογοι) να ασχολείται μαζί του! Όλοι το
ξέρουν, όλοι το συζητούν επικριτικά και όλοι… το αποδέχονται!

Αυτήν την «προκλητή ζήτηση υπηρεσιών Υγείας», όπως μου φωνάζει και μου
ξαναφωνάζει οργισμένος – χρόνια και ζαμάνια πια – ο φίλτατος καθηγητής των
Οικονομικών της Υγείας, δεν την «αγγίζει» κανείς. Είναι κοινό μυστικό σε όσους
«παροικούν την Ιερουσαλήμ» και σε πολλούς άλλους ακόμα, ότι γιατροί (κυρίως
παθολόγοι, καρδιολόγοι και γυναικολόγοι) παίρνουν ποσοστά – με το… «κομμάτι»
– για να στείλουν ασθενείς – χωρίς λόγο – στα διαγνωστικά εργαστήρια (πώς θα
αποσβεσθούν τόσοι αξονικοί τομογράφοι;) και στα χειρουργεία (πώς θα δουλέψουν
τόσες δεκάδες χιλιάδες γιατρών, σε ένα υπερκορεσμένο μάλιστα επάγγελμα;).

«Να παίρνετε πάντα και δεύτερη και τρίτη ιατρική γνώμη», συμβουλεύει ένας από
τους εναπομείναντες έντιμους Ασκληπιάδες των Αθηνών και – κατά την ταπεινή
προσωπική μου γνώμη – μη δίνετε και τόση σημασία και βαρύτητα σε γιατρούς που
επιδίδονται με περισσότερο ζήλο στις δημόσιες σχέσεις…