Σωστοί και απαράδεκτοι…

Το φαινόμενο είναι ενδεικτικότατο του επιπέδου του ελληνικού θεάτρου: η πλήρης
αδιαφορία ενός μεγάλου – του μεγαλύτερου δυστυχώς… – ποσοστού των θιάσων να
μας ενημερώσουν και, βεβαίως, κατ’ επέκταση να ενημερώσουν το κοινό τους όταν
οι παραστάσεις τους τελειώνουν. Τέτοιες μέρες, κάθε χρόνο, στα χέρια μας έχουν
φθάσει από λιγότερα από τα μισά θέατρα δελτία Τύπου με ενημέρωση αν λήγουν οι
παραστάσεις τους την Κυριακή των Βαΐων ή αν συνεχίζονται. Διότι, ναι, υπάρχουν
και μερικοί που είναι σωστοί. Και που δεν χρειάζεται να τους επαινούμε για το
αυτονόητο… Απλώς ξέρουν να κάνουν τη δουλειά τους. Μετά αρχίζει ένας…
τραγικός «αγώνας δρόμου» με τηλεφωνήματα, σε σταθερά και κινητά τηλέφωνα – που
άλλα έχουν τηλεφωνητές με παλιωμένα μηνύματα, άλλα δεν απαντούν, άλλα μιλούν,
άλλα είναι κατεβασμένα, κάποια δεν ισχύουν (!!) πια… – για να μάθουμε αν οι
υπόλοιποι συνεχίζουν ή όχι. Μη σας λάχει…