Παρακολούθησε την ορκωμοσία των εχθρών του

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ που είδε ο Σαντάμ Χουσεΐν έπειτα από 16
μήνες αιχμαλωσίας αφορούσαν την εκλογή του Κούρδου, Τζαλάλ Ταλαμπανί,
ορκισμένου εχθρού του, στην ιρακινή προεδρία. Το πλήγμα, όμως, για τον πάλαι
ποτέ κραταιό δικτάτορα ήταν διπλό. Διότι αμέσως μόλις ορκίστηκε χθες, το νέο
προεδρικό συμβούλιο του Ιράκ – ο πρόεδρος και οι δύο αντιπρόεδροι, ο σιίτης
Αντέλ Αμπντούλ Μαχντί και ο απερχόμενος προσωρινός πρόεδρος, ο σουνίτης Γκάζι
Γιαουάρ – ανακοίνωσε το όνομα του νέου πρωθυπουργού και ισχυρότερου πλέον
ανδρός της χώρας: πρόκειται για τον Ιμπραήμ Τζααφάρι, έναν μετριοπαθή σιίτη
που πολέμησε επί δεκαετίες, από την εξορία όπου βρισκόταν, τον Σαντάμ. Κούρδοι
και σιίτες, οι δύο εθνότητες που καταπιέστηκαν επί δεκαετίες από τον πρώην
δικτάτορα, έμελλε να πάρουν από κοινού την εκδίκησή τους. «Ο Χουσεΐν
ενοχλήθηκε πολύ, ήταν προφανές», δήλωσε ο υπουργός Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ο
Κούρδος Μπαχτιάρ Αμίν.

Μήνυμα ενότητας

Αμέσως μετά την ορκωμοσία του, ο Ταλαμπανί απηύθυνε ένα μήνυμα ενότητας προς
όλους τους Ιρακινούς, συμπεριλαμβανομένων των σουνιτών. Παράλληλα, δεσμεύτηκε
να καταπολεμήσει «την πανώλη της τρομοκρατίας» κάνοντας ωστόσο έναν σαφή
διαχωρισμό ανάμεσα στους «τρομοκράτες που σχετίζονται με οργανώσεις του
εξωτερικού» και τους «Ιρακινούς που πιστεύουν πως οι ένοπλες επιχειρήσεις τους
είναι προς το συμφέρον του Ιράκ». Πολλοί βλέπουν στη νέα ηγεσία του Ιράκ ένα
παράδειγμα ισότητας. Όπως επισημαίνουν ωστόσο οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», ορισμένοι
Ιρακινοί θεωρούν την εκλογή του Ταλαμπανί μια απαράδεκτη υπονόμευση της
αραβικής ταυτότητας του έθνους. Πολλά και κρίσιμα ζητήματα θα δοκιμάσουν τις
σχέσεις Αράβων και Κούρδων το επόμενο διάστημα. Ένα από αυτά και η σημαία.
Πολλοί Κούρδοι λένε πως δεν θα δεχθούν ποτέ τη σημαία που ανέμιζε ο ιρακινός
στρατός καθώς εισέβαλε στην πατρίδα τους. Το πιο σοβαρό, πάντως, ηθικό δίλημμα
που θα αντιμετωπίσει πιθανότατα ο νέος πρόεδρος του Ιράκ αφορά τον ίδιο τον
Σαντάμ. «Ως δικηγόρος», δήλωσε ο Ταλαμπανί στους «Τάιμς», «έχω υπογράψει μια
διεθνή αίτηση για την κατάργηση της θανατικής ποινής». Πώς θα αντιδράσει
λοιπόν όταν θα κληθεί να υπογράψει, όπως όλα δείχνουν, τη θανατική καταδίκη
του πρώην Ιρακινού δικτάτορα;