«Aυτισμοί»…

Άκρα του τάφου σιωπή στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος ως προς τις σχέσεις
του με την Ένωση Θεάτρων της Ευρώπης, της οποίας είναι μέλος. Ούτε μια ξένη
παράσταση δεν είδαμε φέτος. Αναρωτιόμουνα χτες γιατί. Όχι ότι δεν ξέρω τις
οικονομικές δυσκολίες. Όχι ότι δεν ξέρω για την επιχορήγηση που πέφτει με το
σταγονόμετρο. Αλλά ας φροντίσει ο Νικήτας Τσακίρογλου να μην αποκοπεί το ΚΘΒΕ
– και κατ’ επέκταση το κοινό, κι ας μην είναι τόσο πολυπληθές… – από το
ευρωπαϊκό καλλιτεχνικό γίγνεσθαι. Θα ήταν λάθος μέγα – και ανεπανόρθωτο – να
χαθεί έτσι άδοξα η ευκαιρία της Ένωσης – άλλοι κάνουν κρα να βρεθούν μέσα,
μαζί με τον «αφρό» των ευρωπαϊκών Θεάτρων… Διότι, διαφορετικά – κι ας μην
κρυβόμαστε πίσω από μεγαλοϊδεατικούς αυτισμούς – το ΚΘΒΕ ένα επαρχιακό Θέατρο
θα ξαναγίνει, άγνωστο μεταξύ αγνώστων στον ευρωπαϊκό θεατρικό χώρο. Άλλες
εποχές θλιβερό και άδειο, άλλες «γκλαμορόζο» και πολυσύχναστο. Αλλά επαρχιακό.