[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΓΙΑΤΙ ΑΛΗΘΕΙΑ αυτός ο τόπος είναι τόσο πλούσιος σε… κατηγόριες; Πώς
και γιατί «βομβαρδίζονται» τόσο εύκολα «μητροπολίτες, οι οποίοι παρανόμησαν»,
«πολιτικοί γιατί τα ‘καναν… θάλασσα», «δικαστικοί γιατί δωροδοκήθηκαν»,
«δημοσιογράφοι γιατί δεν τήρησαν στοιχειώδη δεοντολογία», «αθλητές γιατί
ντοπαρίστηκαν»; Και ποιο είναι το αποτέλεσμα; Πού είναι αυτή η… «ισχυρή
Ελλάδα»; Πώς εξηγείται έτσι… ξαφνικά να ανοίξουν όλες οι πληγές του Φαραώ;

Μήπως η σημερινή κρίση – κάποιοι την αποκαλούν «κρίση θεσμών» – είναι ένα πολύ
σύνθετο φαινόμενο; Μήπως το ζήτημα είναι βαθύτερο και αφορά τον μακροπρόθεσμο
σχεδιασμό, τα όνειρα και τις στρατηγικές ενός ολόκληρου λαού;

Δηλαδή, πώς ξαφνικά ξεπήδησαν τόσοι επικριτές της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, όταν
οι πάντες γνωρίζουν ότι η Ιεραρχία της Ελλάδας στηρίχθηκε σε απανωτά
πραξικοπήματα που έγιναν – κυρίως επί δικτατορίας – στην Εκκλησία, χωρίς ποτέ
να «αλλάξει» το παραμικρό; Πώς πρόκυψε τόσο μεγάλη κρίση στο Πατριαρχείο
Ιεροσολύμων με απρόσμενες σήμερα συνέπειες για τα εθνικά μας συμφέροντα, την
ειρήνη στην περιοχή αλλά και την ασφάλεια των Παλαιστινίων, που κάποιοι θα
ήθελαν να τους βάλουν απέναντί μας; Γιατί μερικοί αποδείχθηκαν και δεξιοί
και… αδέξιοι, όπως τους αποκαλούσε ο Γιώργος Γεννηματάς, ο οποίος – όπως και
ο Γιάννης Αλευράς – πέθανε πριν από 10 χρόνια; Τι προηγήθηκε ώστε σε τόσο
μικρό χρονικό διάστημα να έχουν επισύρει εναντίον τους θεούς και δαίμονες;
Γιατί εκπλήσσονται ορισμένοι για τα συμβαίνοντα στη Δικαιοσύνη, όταν ταγοί της
που υπηρέτησαν τη χούντα από τη θέση του στρατοδίκη βρέθηκαν στα ύπατα
αξιώματα του Αρείου Πάγου; Πώς εντυπωσιάζονται κάποιοι άλλοι για τα σαχλά
παράθυρα ορισμένων τηλεοπτικών – δήθεν ενημερωτικών – εκπομπών, όταν ιέρακες
της όποιας εξουσίας δεν θέλουν λεύτερα MME αλλά υποταγμένα στις επιδιώξεις
τους; Και γιατί εκπλήσσει κάποιους που μεγάλοι μας αθλητές ντοπαρίστηκαν;
Δηλαδή, πώς θα μπορούσε να είναι τόσο διαφορετικοί οι αθλητές μας από μία
κοινωνία όπου ακόμα και για να πάρεις δίπλωμα οδήγησης I.X. πρέπει να…
λαδώσεις; Όλα αυτά δεν θα είχαν αποφευχθεί ή μετριασθεί αν ο τόπος και ο λαός
είχαν έναν μπούσουλα, ένα σχέδιο, ένα όνειρο; Και – αλήθεια – ποιος σήμερα
τούς το προσφέρει ή τουλάχιστον αγωνίζεται γι’ αυτό;