Δρόμοι

«Κάτι»…

… είχε ο Πάπας Ιωάννης Παύλος B΄ που τον έκανε αγαπητό στους νέους. Στα
δωμάτιά τους, οι νεαροί καθολικοί κολλούσαν στον τοίχο τη φωτογραφία του πλάι
στη φωτογραφία του αγαπημένου τους ποδοσφαιριστή. Με τα κατάλευκα άμφια και το
πρόσωπο ηλιοκαμένο από τα ταξίδια, ο «αθλητής του Θεού» δέσποζε πάνω από την
πλατεία του Αγίου Πέτρου, με τα χέρια του απλωμένα πάνω από το πλήθος. Έτσι
τον θυμάται ο θεολόγος Πίτερ Μάνσο και έτσι τον είχε «κολλημένο» στον τοίχο
του δικού του φοιτητικού δωματίου – σαν να ήθελε να ακυρώσει με αυτή τη
φωτογραφία τις φωτογραφίες της ημίγυμνης ηθοποιού με τα πατίνια που είχε
κολλήσει ο συγκάτοικός του στον αντικρινό τοίχο.

H τελευταία…

… εικόνα που θυμάται ο Πίτερ Μάνσο από τον Πάπα, είναι όπως εμφανίστηκε
λίγες μέρες πριν από το θάνατό του, σε ένα παράθυρο του Βατικανού, με ένα
μικρόφωνο μπροστά στο στόμα του, στην ίδια θέση που τον έδειχνε εκείνη η παλιά
φωτογραφία στο φοιτητικό του δωμάτιο, πάνω από το πλήθος που τον λάτρευε στην
πλατεία του Αγίου Πέτρου. Μόνο που αυτή τη φορά ήταν φανερό πως δεν μπορούσε
να μιλήσει. Του πήραν το μικρόφωνο και ο Πάπας έμεινε μόνος του στο παράθυρο.

Ο Πάπας…

… Ιωάννης Παύλος B’, μέχρι και τις τελευταίες στιγμές της ζωής του, ήταν ο
πιο φωτογραφημένος άνθρωπος του κόσμου. Ένας ανεπανάληπτος ηθοποιός στο
παγκόσμιο σταρ σύστεμ, όπως έγραψε η εφημερίδα «Λιμπερασιόν», σε μια εποχή
γεμάτη αναταραχές που διψούσε για πρωταγωνιστές. Ένα τέταρτο της ώρας είναι το
μερίδιο στη διασημότητα που δικαιούται κάθε άνθρωπος – όπως έχει πει ο Άντι
Γουόρχολ – αλλά το τέταρτο του Πάπα κράτησε ένα τέταρτο του αιώνα. Σαν ένας
μεγάλος σταρ, ο Πάπας έζησε τον θρίαμβο του θανάτου του πριν ακόμη αυτός
συμβεί, όταν ένα πλήθος 60.000 πιστών τον ξεπροβόδιζε στο τελευταίο του
ταξίδι, ψέλνοντας εκκλησιαστικούς ύμνους στην πλατεία του Αγίου Πέτρου.

Ο Πίτερ…

… Μάνσο, που έχει γράψει τη «Βίβλο του αιρετικού», τα θυμόταν όλα αυτά τις
ώρες που τα μέσα ενημέρωσης μετέδιδαν πως ο Πάπας βρισκόταν στη γκρίζα ζώνη
μεταξύ ζωής και θανάτου. Από την πρώτη αρχή της, η πίστη ξεπήδησε μέσα από
αυτή την γκρίζα ζώνη ανάμεσα στη ζωή και το θάνατο. Όμως, από αυτά τα βάθη της
ύπαρξης, η οργανωμένη θρησκεία έχει ανέβει πια στην επιφάνεια: ανήκει και αυτή
σήμερα στην κοινωνία του θεάματος. Και ο σταυρός έχει γίνει ένα σύμβολο τόσο
πολύ «φορεμένο», που οι πιστοί έχουν ξεχάσει την ουσία της πίστης που
συμβολίζει: πως, όπως ο βουβός Πάπας στο παράθυρο, βρισκόμαστε πάντα στο
σταυροδρόμι του οριζόντιου κόσμου που ζούμε και του κάθετου κόσμου που μας
περιμένει. Vanitas vanitatis.