ANAΛΩΣIMA Φόρτιους, άλτιους, βασανιστικότερους…

Πιο ψηλά, πιο δυνατά, πιο δύσκολα. Πιο πολλές ώρες, πιο πολλά μαθήματα, πιο
λίγες θέσεις. Το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο είπε και ελάλησε. Και οι άλλοι δεν
απάντησαν, διότι έχουν φύγει από τον διάλογο για την Παιδεία πριν αρχίσει.
Μεγαλοπρεπώς τυλίχτηκαν στους μανδύες της δυσαρέσκειας και απεχώρησαν. Αλλά
δεν χρειαζόταν ίσως να κάτσουν να κουράζονται με διαλόγους, γιατί, κατά βάθος,
όλοι συμφωνούν με αυτή την ιδέα. Συμφωνούν με τους φοιτητές που λίγες μέρες
πριν βγήκαν στους δρόμους δυναμικά, για να αντιμετωπίσουν τους συναδέλφους
τους του εξωτερικού να μην αναγνωρίζονται τα πτυχία τους. Λίγοι και εκλεκτοί
θέλουν να παραμείνουν. Πιο δύσκολα, πιο ακριβά, πιο βασανιστικά, πιο
αφυδατωμένα να γίνονται τα μαθήματα, να στενεύει η πύλη των Πανεπιστημίων.
Έτσι θα λυθούν τα προβλήματα της Παιδείας. Λιγότεροι φοιτητές στα
Πανεπιστήμια, να έρχεται οικονομικότερη η λειτουργία τους. Από μικρά να
αρχίζουν τα φροντιστήρια και τη βαθμοθηρία. Όπως την αρχίζουν δηλαδή. Γιατί να
πηγαίνει χαμένη; Τρεις τάξεις του Λυκείου να υπολογίζεται η βαθμολογία
εισαγωγής, προτείνει το Ινστιτούτο. Γιατί όχι και του Γυμνασίου; Κοιτάξτε τους
συνειδητούς γονείς, μπαίνουν στον αγώνα από το Νηπιαγωγείο. Τι μάθανε στο
Νηπιαγωγείο σου λένε, ξέρουν ανάγνωση, προχώρησαν αγγλικά; Από το Νηπιαγωγείο
να συγκεντρώνονται οι πόντοι, σε ειδικό ντοσιέ. Γιατί δηλαδή τόση περιφρόνηση
στη νηπιακή ηλικία; Ξέρετε τι δουλειά πατάνε τα νήπια; Καλύτερα να γίνεται σε
τρυφερή ηλικία το ξεκαθάρισμα. Να μένουν στο παιχνίδι μόνο όσοι έχουν αντοχή,
σε νεύρα, σε χρήμα, σε οργάνωση. Λίγοι και εκλεκτοί, το μεσαιωνικό όνειρο,
τότε που οι φοιτητές μιλούσαν μεταξύ τους λατινικά και δεν τους καταλάβαινε ο
κοσμάκης. Μπορούν να καθιερώσουν εδώ τα αρχαία ελληνικά ως αποκλειστικό
ιδίωμα, πώς δεν το σκέφτηκαν ακόμα;