Πρόσωπα Παλιός φίλος του Σαντάμ

Εβδομήντα ενός χρόνων, γκωλικός βουλευτής του Φονταινεμπλώ από το 1967, ο
Ντιντιέ Ζυλιά ανέκαθεν εθεωρείτο ο αρχηγός του «ιρακινού λόμπυ» στο γαλλικό
Κοινοβούλιο.

Ντιντιέ Ζυλιά. Διατηρεί στενές σχέσεις με πολλά αραβικά καθεστώτα, με πρώτο εκείνο της Συρίας

Του αποδίδονταν στενές σχέσεις με τον Σαντάμ Χουσεΐν και κυρίως με τον Τάρεκ
Αζίζ, όμως και με άλλα αραβικά καθεστώτα, με πρώτο μεταξύ αυτών εκείνο της
Συρίας. Έτσι, η αναπάντεχη αναφορά του ονόματος του Ζυλιά από τη Γαλλίδα
δημοσιογράφο Φλοράνς Ομπενά, που έχει απαχθεί στο Ιράκ, καθιστά πιθανή την
εμπλοκή της Συρίας στην απαγωγή της, είτε άμεσα είτε μέσω φιλοσυριακών
οργανώσεων.

H απαγωγή της Ομπενά είχε μερικές ιδιαιτερότητες σε σχέση με τις άλλες που
έχουν πραγματοποιηθεί στο Ιράκ, πρώτα λόγω της πολύ μακράς σιωπής της μετά την
εξαφάνισή της και ύστερα επειδή ουδείς ανέλαβε την ευθύνη. Τώρα στις
ιδιαιτερότητες αυτές προστίθεται η έκκλησή της προς τον Ζυλιά. «Οι απαγωγείς
τής ζήτησαν να αναφέρει το όνομά μου», δήλωσε εκείνος. «Είναι άνθρωποι που με
γνωρίζουν και τους οποίους πιθανώς γνωρίζω κι εγώ. Πήγαινα σαράντα χρόνια στο
Ιράκ, ξέρω πολλούς ανθρώπους». Κατά τη γνώμη του, οι απαγωγείς «σίγουρα δεν
είναι μαφιόζοι, αλλά άνθρωποι που υπερασπίζονται την εθνική υπόθεση του Ιράκ».
Δεν θα κάνει όμως τίποτε, είπε, χωρίς να του το ζητήσει η γαλλική κυβέρνηση.
Προφανώς, για να πάρει και τη ρεβάνς για τις κατηγορίες που είχε δεχθεί
σχετικά με το φιάσκο στο οποίο είχε καταλήξει η προσπάθειά του για την
απελευθέρωση των δύο άλλων Γάλλων ομήρων δημοσιογράφων, των Κριστιάν Σενό και
Ζωρζ Μαλμπρυνό. Ο Σερζ Ζυλί, διευθυντής της «Λιμπερασιόν» για την οποία
εργάζεται η Ομπενά, πήρε αποστάσεις: «H κασέτα δεν καθιστά τον Ζυλιά θεμιτό
συνομιλητή», τόνισε.

Ουδείς γνωρίζει τι είναι αλήθεια και τι ψέματα όσον αφορά τις σχέσεις του
Ζυλιά με τον αραβικό κόσμο. H προσπάθειά του για την απελευθέρωση των Σενό και
Μαλμπρυνό παραμένει ένα σκοτεινό επεισόδιο. Στα τέλη Σεπτεμβρίου, ο Ζυλιά
δήλωσε πως ήταν σε θέση να απελευθερώσει τους δύο ομήρους. Πήγε στη Δαμασκό
για να τους υποδεχθεί, όπως δήλωσε, ενώ μαζί τους στο Ιράκ υποτίθεται πως
βρισκόταν ο συνεργάτης του Φιλίπ Μπρε (πρώην σωματοφύλακας του Μπρυνό Γκολνίς,
δεύτερου στην ιεραρχία του ακροδεξιού γαλλικού Εθνικού Μετώπου). Αλλά η
απελευθέρωση απέτυχε, είπαν, εξαιτίας ενός αμερικανικού βομβαρδισμού.

H ιστορία τους δεν μπορούσε να σταθεί. Λίγες ημέρες μετά η «Λε Μοντ» έκανε
γνωστό πως ο Μπρε βρισκόταν στην πραγματικότητα όχι στο Ιράκ αλλά σε προάστιο
της Δαμασκού, όπου εντοπίστηκε από το κινητό τηλέφωνό του. Και οι δύο όμηροι,
μετά την απελευθέρωσή τους τον Δεκέμβριο, διέψευσαν κατηγορηματικά την εκδοχή
του Ζυλιά και του συνεργάτη του.