Συρία, ο αδύναμος κρίκος

Αυτή τη φορά, ο αδύναμος κρίκος είναι η Συρία. H ξαφνική κορύφωση της οργής
της Αμερικής, είναι άραγε αρκετή για να πείσει τη Συρία να αλλάξει στάση; Όλα
δείχνουν ότι δεν θέλει να γίνει ο επόμενος στόχος των Αμερικανών.

Παλλαϊκή οργή. Λιβανέζες εκφράζουν τη θλίψη τους αλλά και την οργή τους για τη δολοφονία του Χαρίρι, βάζοντας τις υπογραφές τους πάνω σε αφίσες με το πορτρέτο τού πρώην πρωθυπουργού τους

H Συρία έσπευσε να πάρει αποστάσεις από τη μονομερή ανακοίνωση του Ιράν ότι
υπάρχει ένα «ενιαίο μέτωπο» ανάμεσα στις δύο χώρες. «Δεν είμαστε εχθρός των
ΗΠΑ και δεν θέλουμε να συρθούμε σε μία τέτοια εχθρότητα», δήλωσε ο Ιμάντ
Μουστάφ, πρεσβευτής της Συρίας στις ΗΠΑ. Ήταν μία λογική αντίδραση. Το ίδιο
λογική ήταν και η άμεση καταδίκη της δολοφονίας του Ραφίκ Χαρίρι, ηγέτης της
αντιπολίτευσης του Λιβάνου. H Συρία δεν θέλει να γίνει ο επόμενος στόχος της
Αμερικής.

Επιδείνωση. Οι σχέσεις ανάμεσα στη Συρία και τις ΗΠΑ, που ήταν ψυχρές για
πολλές δεκαετίες, επιδεινώθηκαν σοβαρά μετά τον πόλεμο στο Ιράκ. Οι ΗΠΑ
κατηγόρησαν τη Συρία ότι αφήνει μαχητές της Αλ Κάιντα και οπαδούς του κόμματος
Μπάαθ να διασχίζουν ανενόχλητοι τα σύνορα με το Ιράκ. Όμως, με δεδομένα τα
προβλήματα που έχει στο Ιράκ, γράφει ο Μπρόνουεν Μάντοξ στους «Τάιμς», η
αμερικανική κυβέρνηση έδειχνε διατεθειμένη να πιστέψει ότι η Συρία δεν είναι
ένα πρόβλημα που απαιτεί επείγουσα αντιμετώπιση.

Μετά τον θάνατο του Χαρίρι, η συριακή κυβέρνηση καταλαβαίνει ότι αυτή η ανοχή
τελειώνει. H κυβέρνηση του προέδρου Μπους επεξεργάζεται τρεις τρόπους με τους
οποίους πιστεύει ότι θα μπορούσε να πείσει τη Συρία να πάψει να αναμειγνύεται
στα εσωτερικά του Λιβάνου, κάτι που κάνει εδώ και 30 χρόνια.

1. H αμερικανική κυβέρνηση ασκεί πιέσεις στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να
χαρακτηρίσουν επισήμως την Χεζμπολά τρομοκρατική οργάνωση. Ο πρόεδρος Μπους
αναμένεται να θέσει το θέμα στον πρόεδρο Σιράκ κατά την επίσκεψή του στο
Παρίσι τη Δευτέρα.

2. Παρά τις διαφωνίες που υπάρχουν σχετικά με την Χεζμπολά, οι ΗΠΑ και
η Γαλλία αναμένεται να ασκήσουν από κοινού πιέσεις στη Συρία μέσω του ΟΗΕ,
ώστε να κοπεί ο ομφάλιος λώρος που συνδέει αυτήν την φιλοϊρανική σιιτική
οργάνωση που εδρεύει στο Λίβανο με τις πηγές χρηματοδότησής της.

3. Αν όλα αυτά δεν αποδειχτούν αποτελεσματικά, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να
στηριχτούν στις δικές τους δυνάμεις και να προσπαθήσουν να πνίξουν οικονομικά
τη Συρία. Θα μπορούσαν να στερήσουν κάθε πρόσβαση συριακών οργανισμών και
ιδρυμάτων στις αμερικανικές τράπεζες – καθώς και στις τράπεζες ορισμένων άλλων
χωρών – και επίσης να «παγώσουν» τα συριακά περιουσιακά στοιχεία στις ΗΠΑ.

Μοχλοί πίεσης. Την ίδια ώρα, όμως, που η αμερικανική κυβέρνηση εξετάζει τους
τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει αυτούς τους μοχλούς
πίεσης προς τη Συρία, έρχεται μία απόφαση της Ρωσίας η οποία περιπλέκει ακόμη
περισσότερο την κατάσταση στη Μέση Ανατολή.

Παρά τις αυστηρές αμερικανικές προειδοποιήσεις, η ρωσική κυβέρνηση ανακοίνωσε
ότι έχει συμφωνήσει να αρχίσει τις αποστολές πυρηνικών καυσίμων προς το Ιράν
εντός τριών μηνών. H Ρωσία ανακοίνωσε τη συμφωνία της με το Ιράν παρά τις
παρατεταμένες προσπάθειες της αμερικανικής κυβέρνησης να την αποτρέψει. Ο
πρόεδρος Μπους φοβάται ότι το πυρηνικό καύσιμο που θα σταλεί στον ρωσικής
κατασκευής πυρηνικό αντιδραστήρα της Μπουσέρ θα μπορούσε εύκολα να
αναβαθμιστεί από το Ιράν για την κατασκευή «βρώμικης» βόμβας ή πυρηνικού
όπλου.