Kηδεμονία χωρίς προηγούμενο

Αυτό ήταν! H Ελλάδα βρίσκεται και επίσημα από προχθές υπό κοινοτική επιτήρηση.
Όσο κι αν χρύσωσαν το χάπι οι συνάδελφοι του κ. Αλογοσκούφη, διατυπώνοντας
ευγενικά το κείμενο της απόφασής τους, η ουσία παραμένει η ίδια: η οικονομική
πολιτική της χώρας καθοδηγείται και ελέγχεται, πλέον, πλήρως από τις
Βρυξέλλες.

Το πρόβλημα δεν έχει να κάνει με την «εθνική ανεξαρτησία». Ούτως ή άλλως, η
Νομισματική Ένωση, στην οποία ανήκει η Ελλάδα, επιβάλλει περιορισμούς στην
άσκηση της οικονομικής πολιτικής, συνεννόηση με τους εταίρους της και αποδοχή
αποφάσεων που δεν είναι πάντα προς το συμφέρον της (όπως π.χ. οι αποφάσεις για
τα επιτόκια). H Ελλάδα, όπως και οι άλλοι «11» της ευρωζώνης, αποδέχεται
αυτούς τους περιορισμούς, χάριν των ευρύτερων ωφελειών που προκύπτουν από την
ύπαρξη του κοινού νομίσματος.

Το πρόβλημα βρίσκεται στο ότι η οικονομική πολιτική της χώρας δεν έχει, πλέον,
κανένα περιθώριο ευελιξίας και κανένα περιθώριο αποτυχίας. Επί δύο τουλάχιστον
χρόνια, το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης θα ζει και θα εργάζεται με
μοναδικό σκοπό να μειώσει το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας.

Αν αποτύχει…

Αν αποτύχει ο κ. Αλογοσκούφης, θα τιναχθεί στον αέρα η κυβέρνηση ολόκληρη.
Γιατί, ποια κυβέρνηση θα μπορούσε, έπειτα από δύο χρόνια λιτότητας, να αντέξει
τις συνέπειες που προβλέπει η Συνθήκη, σε περίπτωση που δεν μειωθεί τελικά το
έλλειμμα;

* Ποιος Πρωθυπουργός θα μπορούσε να επιβιώσει, αν ήταν υποχρεωμένος ο υπουργός
Οικονομικών του να δημοσιεύει πρόσθετες πληροφορίες που θα του ζητεί το
ECOFIN, προτού εκδώσει οποιοδήποτε ομολογιακό δάνειο;

* Ποιος θα δεχόταν την ποινή της άτοκης κατάθεσης στην Κοινότητα «ποσού
κατάλληλου ύψους», έως ότου, κατά τη γνώμη του Συμβουλίου, διορθωθεί το
υπερβολικό έλλειμμα;

* Πώς θα αντιμετώπιζε η κυβέρνηση την κοινή γνώμη, όταν η Ένωση θα της
επέβαλλε «πρόστιμο ευλόγου ύψους»;

Είναι φανερό ότι ο κ. Αλογοσκούφης, το οικονομικό επιτελείο και η κυβέρνηση
ολόκληρη, δεν έχουν κανένα περιθώριο λάθους.

Καθόλου εύκολο

Από την άλλη, είναι επίσης φανερό ότι η επίτευξη του στόχου της μείωσης του
ελλείμματος κάτω από 3% του ΑΕΠ δεν θα είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Το
έλλειμμα, σύμφωνα με τα ταμειακά στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδας, βρίσκεται
το 2004 πολύ πάνω από εκεί που το είχε προβλέψει η κυβέρνηση και, άρα, η
προσπάθεια που πρέπει να καταβληθεί είναι πολύ μεγαλύτερη απ’ όσο είχε
υπολογισθεί αρχικά.

Γι’ αυτό, ας μην έχουμε καμία αυταπάτη. Αν το 2005 «πέσει έξω» ο
προϋπολογισμός, το 2006 θα ληφθούν μέτρα που ούτε μπορούσαμε να φανταστούμε.