Nέοι αρχιτέκτονες χτίζουν το «μέλλον» του ΠAΣΟK

H μελέτη του Κώστα Τσιαμπάου και της Μυρτώς Κιούρτη απέσπασε το πρώτο βραβείο στον διαγωνισμό αρχιτεκτονικής που διοργάνωσε το ΠΑΣΟΚ και θα αποτελέσει τον βασικό σκελετό για τη μελλοντική διαμόρφωση των γραφείων του κόμματος σε όλη τη χώρα. Αριστερά: Το β’ βραβείο, η μελέτη του Λεωνίδα Παπαλαμπρόπουλου με την ιδέα της συνάθροισης σε έναν κενό χώρο όπου προάγεται ο διάλογος των ανθρώπων που έρχονται σε επαφή με σύγχρονα και παραδοσιακά μέσα επικοινωνίας

H ιδέα της νέας εικόνας των γραφείων του ΠΑΣΟΚ ακούμπησε πάνω σε τέσσερα
δεδομένα: ευελιξία στην εξυπηρέτηση, παροχή πληροφοριών, αξιοποίηση
ηλεκτρονικών μέσων και δυνατότητα διοργάνωσης πολιτιστικών εκδηλώσεων. Οι
διαγωνιζόμενοι αρχιτέκτονες έλαβαν τις διαστάσεις ενός τυπικού ισόγειου χώρου
και άφησαν τη φαντασία τους, την εμπειρία τους, τις αισθητικές τους απόψεις να
συναντήσουν την πραγματικότητα και τους στόχους του κόμματος.

«Βασικό στοιχείο ήταν να αναδείξουμε κάποιες αξίες, όπως της δημοκρατίας, της
συμμετοχής και να δούμε πώς θα μπορούσαν να αποτυπωθούν στον χώρο. Θέλαμε να
σπάσουμε τους τοίχους με τον πολίτη, να ανοίξουμε τις οργανώσεις μας και να
μην υπάρχει αυτή η αίσθηση των κλειστών συστημάτων», τόνισε ο πρόεδρος του
ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου, παρουσιάζοντας στο Μουσείο Μπενάκη τους αρχιτέκτονες
και τις μελέτες τους που διακρίθηκαν. «Συζητάμε πολύ αυτές τις μέρες για τα
κλειστά συστήματα, τους κλειστούς θεσμούς της Εκκλησίας, της Δικαιοσύνης.
Θέλουμε ακριβώς το αντίθετο. Θέλαμε με την πρακτική αυτή του ανοιχτού
διαγωνισμού να δείξουμε ότι το κόμμα μας δεν λειτουργεί με κλειστές
διαδικασίες, αλλά ανοίγεται για να αξιοποιήσει το ταλέντο που υπάρχει στη
χώρα».

Ο διαγωνισμός ανακοινώθηκε στην ηλεκτρονική διεύθυνση του ΠΑΣΟΚ, καθώς
και στα ενημερωτικά περιοδικά του ΣΑΔΑΣ και του Τεχνικού Επιμελητηρίου και
αφορούσε όλους τους Έλληνες αρχιτέκτονες μέχρι 35 ετών, που έχουν φοιτήσει σε
ελληνικές ή ξένες πολυτεχνικές σχολές. Τα μέλη της κριτικής επιτροπής, οι
αρχιτέκτονες, Ανδρέας Κούρκουλας, Ειρήνη Σακελλαρίδου, Γιώργος Τζιρτζιλάκης,
Κυριακή Κατσάνου, ο συγκοινωνιολόγος Σπύρος Βούγιας, ο κοινωνιολόγος Αλέξης
Κόκκος και ο υπεύθυνος του Οργανωτικού ΠΑΣΟΚ Λευτέρης Κατσικαρέλης εκτίμησαν
ότι οι μελέτες συνέδεσαν τα νέα ρεύματα της αρχιτεκτονικής με την πολιτική.

Και ξεχώρισαν τις προτάσεις του Κώστα Τσιαμπάου και της Μυρτώς Κιούρτη (A’
βραβείο 4.000 ευρώ), του Λεωνίδα Παπαλαμπρόπουλου (B’ βραβείο 3.000 ευρώ), της
Λίνας Δήμα και της Εύης Αναστασοπούλου (Γ’ βραβείο 2.000), την ομάδα της
Χριστιάνας Ιωάννου, της Κατερίνας Λώλου και του Χρήστου Παπαστεργίου, τη
μελέτη της Ανδρονίκης Γιαννάτου και την πρόταση των Άρη Κλωνιζάκη, Σπύρου
Παπαδημητρίου, Μαριλένας Κοσμίδου με τους ισότιμους επαίνους των 1.000 ευρώ.
Επίσης εξαγόρασαν τη μελέτη του Λεωνίδα Πανταζόπουλου και της ομάδας Απόστολου
Καλφόπουλου, Κατερίνας Κοτζιά και Κορίνας Φιλοξενίδου (από 800 ευρώ) για τον
σχεδιασμό ευέλικτων συστημάτων και επίπλων.

Το πρώτο βραβείο θα αφορά τον βασικό σκελετό. Οι τοπικές οργανώσεις – οι
δημοτικές οργανώσεις όπως θα ονομαστούν – βρίσκονται σε διαφορετικά
περιβάλλοντα, σε πόλεις, σε χωριά, σε ισόγεια ή σε ορόφους. Επομένως, όπως
εξήγησε ο Γιώργος Παπανδρέου, θα αξιοποιήσουν τις διάφορες ιδέες συνδυάζοντας
τα στοιχεία τους για να δημιουργήσουν τρεις πιλοτικές εφαρμογές και να
διαμορφώσουν μια σειρά προτύπων.

Όλες οι μελέτες του αρχιτεκτονικού διαγωνισμού θα παρουσιαστούν στο Συνέδριο
του ΠΑΣΟΚ, στις 6 Μαρτίου, στο Στάδιο του Τάε Κβον Ντο στο Φάληρο.

M. KIOYPTH-K. ΤΣΙΑΜΠΑΟΣ

«Όλα συμβαίνουν μπροστά σου…»

«Όταν ξεκινήσαμε να δουλεύουμε», λέει η Μυρτώ Κιούρτη για την πρόταση που
κατέθεσε μαζί με τον Κώστα Τσιαμπάο (α’ βραβείο), «σκεφτήκαμε γιατί δεν μας
αρέσουν τα πολιτικά γραφεία περνώντας από έναν δρόμο. Ήταν όλο αυτό το κλειστό
σύστημα που προβάλλει προς τα έξω μία ιεραρχημένη αρχιτεκτονική οργάνωση και
δίνει στον περαστικό την αίσθηση ότι εκεί μέσα συμβαίνει κάτι από το οποίο
εκείνος μένει έξω. Καταλήξαμε λοιπόν να κάνουμε ένα γραφείο με έναν κενό χώρο,
σαν πιλοτή, που τόσο συνηθίζεται. Σαν μία επέκταση ενός πεζοδρομίου. Όλες οι
λειτουργίες ενός πολιτικού γραφείου τοποθετούνται σε ελεύθερες κατασκευές,
πάνω σε ρόδες. Μέσα σε αυτές μπαίνουν οθόνες, ηχεία, μικρά καθίσματα, ένα
μικρό γραφείο.

Όλο το γραφείο λοιπόν λειτουργεί στην όψη και θεωρούμε ότι έχει όντως πολιτική
διάσταση. Γιατί νιώθεις πως ό,τι συμβαίνει είναι απολύτως εκτεθειμένο στην
πόλη, απολύτως διάφανο. Όλα συμβαίνουν μπροστά σου, εκεί που περνάς και τα
βλέπεις ανά πάσα στιγμή. Στην ουσία, φτιάχνουμε μία πλατεία που αποδίδεται
στην πόλη…».