ANTZEΛIKA XIΟYΣTΟN – KEΪT MΠΛANΣET «Πάει πολύ να μας λέτε τσίρκο»

H Αντζέλικα Χιούστον και η Κέιτ Μπλάνσετ χαμογελούν κατά την παρουσίαση της ταινίας «Life Aquatic» του Γουές Άντερσον. H πρώτη παραδέχτηκε ότι είδε την ταινία έξι φορές για να καταλάβει τι συμβαίνει…

Για του λόγου το αληθές οι δύο – ας τις πούμε – καλλονές. H πρώτη, η Αντζέλικα
Χιούστον, η μελαχρινή ως μισή γοργόνα, μισή γυναίκα και σύζυγος του Μπιλ Μάρεϊ
(στην ταινία εννοείται), του καπετάνιου στο υποβρύχιο σε στυλ Ζακ Κουστό. H
δεύτερη, η Κέιτ Μπλάνσετ, η ξανθιά και υποψήφια για Όσκαρ B’ ρόλου («Aviator»)
σε ρόλο ερωμένης του Όουεν Γουίλσον, υιού του ίδιου Κουστό… Μπιλ Μάρεϊ.
Καταλάβατε; Πού να δείτε και την ταινία. Επί δύο ώρες καπετάνιοι και ναύτες
περιφέρονται στον βυθό αγκαλιά με πλαστικές «μέδουσες» και άλλα… άγρια θηρία
των ωκεανών. «Ειρωνικό πάνω στην οικογένεια και τη φιλία», είπε κάποιος.
Ακατανόητο, άγευστο, μονότονο λέω εγώ.

Καταλάβατε;

Αντζέλικα Χιούστον (παρουσία του σκηνοθέτη Γουές Άντερσον, γνωστού από
την «Οικογένεια Τάνενμπάουμ»): «Να πω την αλήθεια, το είδα έξι φορές, αλλά την
πρώτη δεν κατάλαβα γρυ. Χρειάστηκε να το ξαναδώ πέντε ακόμα φορές για να
αντιληφθώ τι γίνεται ακριβώς».

Καταλαβαίνει την γκάφα και διορθώνει: «Κοιτάξτε, εξωτερικά, το φιλμ είναι
στρυφνό. Αυτή άλλωστε είναι και η γοητεία του. Κάθε φορά που το βλέπεις, κάτι
περισσότερο κερδίζεις. Μα έτσι δεν συμβαίνει με τα έργα αυθεντικών
καλλιτεχνών;».

Κι εσείς;

Κέιτ Μπλάνσετ: «Εγώ το πρώτο πράγμα που κατάλαβα στα γυρίσματα ήταν πως
είχα μείνει έγκυος». Τόμπολα!

Και οι αναμνήσεις σας από την Τσινετσιτά και τη Ρώμη; (εκεί έγιναν τα
γυρίσματα)

Αντζέλικα Χιούστον: «Εξαιρετική, πρωτόγνωρη εμπειρία. Πρώτα απ’ όλα
έμαθα πάρα, μα πάρα, πολλά για την Παναγία Παρθένα. Και όλα αυτά πηγαίνοντας
συχνά στην εκκλησία L Amore Divino (Θεία Αγάπη), λίγο έξω από τη Ρώμη, όπου
είναι συγκεντρωμένες… άπειρες εκδοχές απ’ όλον τον κόσμο της Παρθένου
Μαρίας».

Και το άλλο;

«E, δεν θα το πιστέψετε. H Ρώμη είναι το μοναδικό μέρος όπου στη διπλανή
τρατορία, την ώρα που τσιμπολογάς, ανοίγει η πόρτα και μπαίνει ξαφνικά ο Ντε
Λαουρέντις και ο Τζανκάρλο Τζανίνι. Ευλογία Θεού».

«Παναγίας Παρθένου», μουρμούρισε κάποιος μέσα από τα δόντια του.

Μπορείτε να μας πείτε τι απέγινε εκείνη η ιστορία με τη Μαρία Κάλλας;

Αντζέλικα Χιούστον: «H κυρία Στασινοπούλου που έγραψε το βιβλίο μού το
είχε προτείνει για να γίνει ταινία. Όμως εγώ πίστευα και πιστεύω ότι μόνο ο
Φράνκο Τζεφιρέλι, μετά τον Βισκόντι, είναι αρμόδιος να το σκηνοθετήσει.
Πράγματι μιλήσαμε με τον Τζεφιρέλι, αλλά τελικά εκείνος με έβγαλε από τη
μέση».

Πολλοί γράφουν ότι οι ηθοποιοί μοιάζουν να «παίζουν» σε τσίρκο…

Αντζέλικα Χιούστον: «Να τα πούμε πιο καθαρά. Είτε σας αρέσουμε είτε δεν
σας αρέσουμε – δικαίωμα του καθενός – εμείς θέλουμε να αρέσουμε, αλλά δεν
μπορούμε να σας υποχρεώσουμε με το μαχαίρι στον λαιμό».

Κέιτ Μπλάνσετ: «Αισθάνομαι ότι κάνω μια δουλειά. Και κάθε φορά προσπαθώ
να την κάνω ακόμα πιο καλά. Και μάλιστα κάτω από τη συστηματική και αδιάκριτη
παρακολούθηση των καναλιών και των δημοσιογράφων. E, ύστερα απ’ όλα αυτά που
τραβάμε πάει πολύ να μας λένε και τσίρκο από πάνω. Δεν βρίσκετε;»

Το βρίσκω. Εμείς στο Ελλάντα το λέμε κι αλλιώς. Και κερατάς και δαρμένος!

ΠΡΟΚΛΗΣΗ

H Κινέζα, ο Ταϊβανέζος και το… καρπούζι

Το πρωταγωνιστικό ζευγάρι του «The Wayward cloud». Το καρπούζι (σαν εκείνο, το… ερωτικό, του Θανάση Τότσικα, στο «Outlook») είναι εκτός πλάνου

Πώς θα μοσχοπουλήσουμε βαριά κουλτούρα; Φυσικά με τσόντα. Όχι όποια κι
όποια, αλλά από Ασία, με νεκρολαγνεία και αντί για το γυναικείο μόριο μισό…
καρπούζι!

Κατέφθασε, που λέτε, εντός διαγωνιστικού προγράμματος ο Τσάι Μινγκ Λιάνγκ,
φερόμενος ως μαχητής της ασιατικής πρωτοπορίας με την τελευταία…
καλλιτεχνική του ανησυχία, που φέρει τον τίτλο «The Wayward cloud». Όπου, μάνι
μάνι, από το πρώτο λεπτό, θεόγυμνη Κινεζούλα, ανακράζουσα διαρκώς και ηδυπαθώς
με ανοιχτά τα πόδια και με μισό καρπούζι στο βάθος, στο απύθμενο βάθος των
ποδιών, υποδέχεται την γλώσσα και τα δάχτυλα ενός κοντοπίθαρου Ταϊβανέζου
πορνοστάρ. Όχι η ίδια, αλλά το καρπούζι! Πώς; Να γλείφει το κόκκινο του
καρπουζιού και στη συνέχεια να χώνει τα δάχτυλα και να τα πηγαινοφέρνει τόσο
δυνατά και τόσο ρυθμικά κάνοντας θόρυβο… πλατς, πλατς και ανοίγοντας μια
τρύπα νααααα! Ρε τον αθεόφοβο, είπα από μέσα μου. Θα με κάνει να σιχαθώ και το
μόριο και το καρπούζι.

Προκειμένου να δικαιολογηθεί η τσόντα, επακολουθούν βαθιά χασμουρητά με
παρενθέσεις… τέχνης, όπου άλλη Κινέζα περιφέρεται σε άδεια πόλη η οποία
πάσχει από απίστευτη ανυδρία (εξ ου και το καρπούζι) και στο τέλος αυτής της
μονότονης περιπλάνησης ξεμυτίζουν και σκηνές μιούζικαλ, με μπουκέτα κοριτσιών
να άδουν σε στυλ Χόλιγουντ. Ρε τον αθεόφοβο, είπα από μέσα μου. Θα με κάνει να
σιχαθώ και την κουλτούρα και το μιούζικαλ.

Στο μεταξύ, ουδείς εκ των επιφανών κριτικών της διεθνούς κοινότητας… τόλμησε
να φύγει. Χάνεται τέτοια κουλτούρα; Με τίποτα. Βουβή, με ανοιχτό το στόμα η
αίθουσα. Και όσο η περιπλάνηση τραβούσε σε μάκρος τόσο τα πλήθη ξεροστάλιαζαν
στην αναμονή και την πλήξη. Και πράγματι είχαν δίκιο. Διότι στο φινάλε, στην
κλιμάκωση αυτού του βασανιστικού αυνανισμού, η πορνοστάρ πεθαίνει. E και; Εκεί
να δεις φαντασία. Ο συνάδελφός της, πορνοστάρ κι αυτός, τη… μετακομίζει σε
δωμάτιο ξενοδοχείου που έχει μετατραπεί σε κινηματογραφικό στούντιο. Εκεί υπό
το φως των προβολέων και με τις κάμερες υπό μάλης αρχίζει το γλέντι της
νεκρολαγνείας. Πάρε από μπροστά, πάρε από πίσω, πάρε από το στόμα, πάρε από
παντού. Επί δέκα λεπτά. Αφού τα έδωσε όλα, στο τέλος εγκαταλείπει το πτώμα και
εισέρχεται ως ταύρος στο στόμα της ζωντανής Κινέζας, που όλη αυτή την ώρα την
έβρισκε κάνοντας μπανιστήρι. The end. Με το εξής σημειολογικό… επιμύθιο προς
τη σοβαρή κριτική: η Ταϊβάν δεν είναι χώρα, αλλά τσόντα!

Το Φεστιβάλ Βερολίνου στην Αθήνα

Πακέτο με 28 ταινίες από 20 χώρες που προβλήθηκαν στο Φεστιβάλ Βερολίνου τα
τελευταία 5 χρόνια θα… ξετυλίξουν οι σινεφίλ της Αθήνας τις πρώτες μέρες του
Απριλίου.

Για φέτος προβλέπεται ένα πρόγραμμα αφιερωμένο στο Πανόραμα της Μπερλινάλε
με αφορμή τα 20ά του γενέθλια. Το αφιέρωμα θα προλογίσει ο διευθυντής του
Πανοράματος Γουίλαντ Σπεκ, που θα εγκαινιάσει αυτό το μίνι φεστιβάλ. Θα
προβληθούν ταινίες που ξεχώρισαν στο Πανόραμα και προέρχονται από Γερμανία,
Νορβηγία, ΗΠΑ, Ιαπωνία, Βραζιλία, Αυστραλία, Ουγγαρία, Ισραήλ, Ιράν κ.ά.

Στα πλαίσια του αφιερώματος και με αποδέκτη το εφηβικό αθηναϊκό κοινό,
δημιουργήθηκε η πρωινή ζώνη «14+» με οργανωμένες προβολές για σχολικές ομάδες,
σπουδαστών και φοιτητών. Στην άλλη άκρη, η μεταμεσονύχτια ζώνη 24.00-02.00 θα
είναι αφιερωμένη στα «Teddy awards» με μια επιλογή των ταινιών που τιμήθηκαν
με τα βραβεία Teddy.

INFO

Το Φεστιβάλ Βερολίνου ολοκληρώνεται το Σάββατο, με την απονομή των Χρυσών
Αρκούδων. Ίντερνετ: http: //www.berlinale.de

1-7 Απριλίου, 28 ταινίες από το Φεστιβάλ Βερολίνου στην Αθήνα (στις αίθουσες
«Τριανόν», «Μικρόκοσμος»).