Aδράνεια, παρελθοντολογία και ατολμία της κυβέρνησης

Σε πρώτο και μέγα για την κυβέρνηση αναδεικνύεται, σταδιακά, το πρόβλημα της
ελληνικής οικονομίας, η αδυναμία της να ξεπεράσει τις δημοσιονομικές
ανισορροπίες και να αποφύγει τη διολίσθηση προς τη στασιμότητα. Όλα τα
στοιχεία, οι εκτιμήσεις και οι προβλέψεις κατατείνουν στο συμπέρασμα ότι το
οικονομικό περιβάλλον όσο περνά ο χρόνος θα γίνεται δυσκολότερο, θα
αναδεικνύει ολοένα και περισσότερες αδυναμίες, θα διαμορφώνει συνθήκες κρίσης,
η αντιστροφή των οποίων θα επιβάλλει πολιτικές ανεπιθύμητες και ασήκωτες από
τη μεγάλη πλειονότητα των πολιτών.
Παρά ταύτα, η κυβέρνηση δείχνει να συνεχίζει την πορεία της στην οδό της
αμεριμνησίας, μη λαμβάνοντας υπ’ όψιν ούτε τα ιδιαίτερα σήματα που στέλνουν
τελευταίως εταίροι και μη. Οι παρατηρούντες με προσοχή τις οικονομικές
εξελίξεις εκπλήσσονται από τη βιαιότητα με την οποία αντιμετωπίζονται οι
ελληνικές υποθέσεις από τις Βρυξέλλες.
Πρωτοφανής σύσταση
Επισημαίνουν ότι οι αντιδράσεις της Κομισιόν είναι σκληρές, μεταδίδουν
εκνευρισμό και – το κυριότερο – καχυποψία. Το τακτ έχει χαθεί, η γαλατική
ευγένεια δεν διακρίνει πια τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών, όσον αφορά τις
ελληνικές υποθέσεις. Επιπλέον προβληματίζει το γεγονός ότι έσπευσαν να
αμφισβητήσουν και να αναθεωρήσουν την εκτίμησή τους για την ελληνική ανάπτυξη
έναν μόλις μήνα αφότου έδωσαν στη δημοσιότητα τις τελευταίες προβλέψεις τους.
Επιπλέον, στους οικονομικούς κύκλους συζητείται εντόνως η – πρωτοφανής από το
1998 – σύσταση των «Lehman Brothers» προς τους διεθνείς επενδυτές να
εγκαταλείψουν τα ελληνικά ομόλογα σταθερού επιτοκίου και να στραφούν σε εκείνα
της Ουγγαρίας και της Πολωνίας. Πρόκειται για εξέλιξη ιδιαιτέρως αρνητική, τις
συνέπειες της οποίας ουδείς μπορεί σήμερα να εκτιμήσει. Να σημειωθεί ότι τα
ομόλογα σταθερού επιτοκίου συνέβαλαν καθοριστικά στη κάμψη των επιτοκίων και
μετρίασαν το βάρος των τόκων, παρά την άνοδο του δημόσιου χρέους τα τελευταία
χρόνια.
Κατάρρευση εσόδων
Άκρως ανησυχητική, επίσης, είναι η κατάρρευση των δημοσίων εσόδων. Τον
Ιανουάριο αυξήθηκαν μόλις κατά 3%, γεγονός που αποδεικνύει τη δυσπραγία της
αγοράς, την αδυναμία των νοικοκυριών και την τάση υποχώρησης της ελληνικής
οικονομίας.
Όλα τούτα είναι κακά σημάδια για την κυβέρνηση, η οποία επιμένει να κινείται
στην οδό της αμεριμνησίας, ωσάν να μην τρέχει τίποτε. Αυτοεγκλωβισμένη στο
δόγμα της ήπιας προσαρμογής, έχοντας χάσει στην κυριολεξία 11 ολόκληρους
μήνες, εμμένει στη γραμμή της ακινησίας, εξαντλούμενη σε επιθέσεις κατά των
προκατόχων της και σε μικροεπεμβάσεις, για τα μάτια του κόσμου, χωρίς όμως
πραγματικό αντίκρυσμα. Είναι χαρακτηριστική πρόσφατη σύσκεψη της Κυβερνητικής
Επιτροπής με θέμα τις μπλοκαρισμένες επενδύσεις, όπου και πάλι έμειναν στις
διαπιστώσεις και σε μεγάλες κουβέντες, ενδεικτικές της ένδειας αποτελεσμάτων.
Προβληματίζει επίσης το γεγονός ότι έχουμε φθάσει στα μέσα Φεβρουαρίου και δεν
έχει ακόμη ανακοινωθεί η εισοδηματική πολιτική.
Τα πράγματα στην τύχη
H αλήθεια είναι πως η κυβέρνηση, από την ανάληψη των καθηκόντων της, δεν
αξιολόγησε ορθά την κατάσταση. Είχε να διαχειρισθεί ένα σοβαρό δημοσιονομικό
πρόβλημα, αλλά όχι ανυπέρβλητο. Αντί να αφοσιωθεί στην αντιμετώπισή του, όπως
είχε πράξει το φθινόπωρο του 1993 η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, δεν έκανε
το παραμικρό. Άφησε τα πράγματα στην τύχη τους, με αποτέλεσμα να επιδεινωθεί
το πρόβλημα και να εκφράζεται με ένταση σήμερα. Έχασε, δυστυχώς, χρόνο και
σπατάλησε πολιτική ισχύ η κυβέρνηση Καραμανλή. Και τώρα μένει ακίνητη,
εγκλωβισμένη σε ρητορείες και σχήματα μη αποδοτικά. Ηθικολογεί ασυστόλως,
ουδέν προσθέτοντας στην οικονομία. Αντιθέτως μάλιστα εμποδίζει και αποθαρρύνει
τους ενεργούς επιχειρηματίες, με το πλήθος των νέων υποχρεώσεων που επιβάλλει
προκειμένου να δικαιολογήσει τη ρητορεία της περί διαφάνειας.
11 σχέδια στα συρτάρια!
Το αυτό κλίμα αδράνειας επικράτησε και σε ειδικότερες περιοχές της οικονομικής
πολιτικής. Ο κ. Αλογοσκούφης βρήκε στα συρτάρια έτοιμα σχέδια για 11
αποκρατικοποιήσεις και δεν προχώρησε καμία, πλην της πώλησης του μεριδίου της
Εθνικής. Είπε πως θα φτιάξει δικό του αναπτυξιακό πλαίσιο για τις
αποκρατικοποιήσεις, το οποίο ακόμη να δούμε. Εκτός και αν εννοεί την αλλαγή
του ονόματος των Ελληνικών Τουριστικών Ακινήτων, σε Εταιρεία Τουριστικής
Ανάπτυξης, στην οποία μάλλον πρέπει να της αποδοθεί ο τίτλος Εταιρεία
Τουριστικής Ακινησίας, αφού εδώ και 11 μήνες δεν έχει υπενοικιάσει ούτε μπαρ.
Δεν γνωρίζουν…
Το ερώτημα που τίθεται είναι τι θα παρουσιάσει σε έναν μήνα στις Βρυξέλλες. Οι
ίδιοι επιμένουν πως φέτος δεν θα αλλάξουν τίποτε και πως του χρόνου θα
μπορέσουν να φέρουν το έλλειμμα κάτω του 3% του ΑΕΠ. Εκείνο που αγνοούν είναι
ότι πλέον δεν πείθουν, ότι αντιμετωπίζονται με επιφύλαξη μεγάλη. Και το
κυριότερο, συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν την οικονομία ως στατική κατάσταση.
Αγνοούν πως πρόκειται για ζώσα και δυναμική υπόθεση. Δεν γνωρίζουν ή καλύτερα
δεν θέλουν να γνωρίζουν πως έχει πάρει την κάτω βόλτα. Οι τάσεις πια είναι
αρνητικές. H αντιστροφή τους θα απαιτήσει κόπους, θυσίες και τόλμη πολιτική.
Όσο καθυστερούν τόσο θα δυσκολεύει η προσαρμογή. Θα χρειάζεται πολύ
περισσότερο χρόνο και ακόμη πιο επιθετικά μέτρα.













