Tα σκάνδαλα στην Eκκλησία

Τα γεγονότα που συγκλονίζουν την Εκκλησία απασχολούν τον κ. Χρήστο Νάο:

«Εκκλησία και Δικαιοσύνη. Δύο φορείς και δύο έννοιες δεμένες πισθάγκωνα κάτω
από τη σκέπη του Θεού. Φυσικά και έχω παρατηρήσει ότι σε όλα τα δικαστήρια,
πάνω από τη θέση του δικαστή δεσπόζει η εικόνα του Χριστού, του δίκαιου και
του φιλεύσπλαχνου. Κι όπως οι αποφάσεις του δικαστηρίου ανακοινώνονται, σαν
θεατής της διαδικασίας λίγο πιο πάνω από τη θέση του δικαστή, επιβεβαιώνει
στην αντίληψη του κοινού ότι συνομολογεί κι αυτός στην απόφαση.

Πώς να αισθάνεται άραγε όταν δικάζει επίορκους και κληρικούς, δηλαδή αυτούς
που τον επικαλέστηκαν και αυτούς που τον επέβαλαν;».

Για το ίδιο θέμα ο κ. Βασίλης Γιαννάκοβας, παρατηρεί:

«Ο Ανδρέας Λασκαράτος μπορεί να χαρακτηρισθεί συνείδηση θρησκευτική, με την
έννοια ότι η θρησκεία ήταν το επίκεντρο των στοχασμών και δραστηριοτήτων του.
Βρισκόταν σε μόνιμη πάλη με τον Θεό των πατέρων του. Σημαντικό είναι το
ερώτημα για την ουσία της θρησκείας και την Ορθοδοξία. Γράφει:

“Τα θελήματα του Θεού δεν τ’ ακούμε πλέον από το στόμα του Χριστού, αλλά τα
διαβάζουμε σε βιβλία, τα οποία ημπορεί καθένας να εκβδήλοσε ή να κιβδηλόση”.
Και συνεχίζει:

“Θε μου, ελευθέρωσε τον κόσμο σου από τους παπάδες. Οι παπάδες εκακογνωρίσανε
πάντα την αποστολή τους, εκαταχρασθήκανε πάντα το έργο τους. Είναι τώρα έξι
χιλιάδες χρόνοι που συγχωράς να είναι στα χέρια τους η διεύθυνση των
συνειδήσεων, ιδές τους συνείδησες και κρίνε τους. Έλα Θε μου γύρεψέ τους
λογαριασμό γιατί εφθείρανε κι ελάττωσαν το πλάσμα σου».