Ο Eμμανουήλ Aγγελάκις

Γράφει η κ. Βάσω Δεληγιάννη, με αφορμή παρουσίαση, στο «Βιβλιοδρόμιο» της
29ης Ιανουαρίου, των Απομνημονευμάτων του Εμμανουήλ Αγγελάκι από τον κ. Γιώργο
Μαργαρίτη:
«Όλη η επαγγελματική πορεία του Αγγελάκι αναφέρεται στο βιβλίο και δεν
χρειάζεται να την επαναλάβω: δάσκαλος από τα εφηβικά του χρόνια, σχολάρχης,
έπαρχος, δικηγόρος, νομάρχης. Με την εργασία του ζούσε η υπερδεκαμελής
οικογένειά του, σπούδασε ο ίδιος και τα παιδιά του.
Όταν η οικογένεια μετεγκαταστάθηκε στην Αθήνα, κυρίως για να σπουδάσουν τα
παιδιά, χρειάστηκε να πουληθεί το σπίτι της Σητείας, που ήταν και το μοναδικό
περιουσιακό τους στοιχείο. Στην οικογένεια δεν έμεινε ούτε μία ρίζα ελιάς.
Τα πρώτα παιδικά μου χρόνια έζησα σε ένα μεγάλο, ωραίο, νοικιασμένο σπίτι στην
οδό Αχαρνών, με τους γονείς μου (η μητέρα μου ήταν κόρη του Αγγελάκι), τον
παππού και τη γιαγιά και τους τρεις ανύπαντρους αδελφούς της μητέρας μου.
Ο παππούς δεν εργαζόταν πια, έγραφε. Δούλευαν όμως τα παιδιά του (γιατρός,
μηχανικός, έμπορος)».













