Kι ούτε ένα τηλεφώνημα…

Στις 18 Σεπτεμβρίου 2003, ο Κώστας Καραμανλής και ο κ. Χριστόδουλος
συνέφαγαν στην κατοικία του Αρχιεπισκόπου στο Ψυχικό, σηματοδοτώντας έτσι
το… λειώσιμο των πάγων μετά την υπόθεση Τζαννετάκου.

Στη συνάντηση συμφώνησαν να εγκαταστήσουν μία «κόκκινη γραμμή» για να
αποφεύγουν τις παρεξηγήσεις. Σε όλη τη διάρκεια της εκκλησιαστικής κρίσης,
όμως, το «κόκκινο τηλέφωνο» παραμένει… νεκρό. Ο Πρωθυπουργός αποφεύγει τον
Αρχιεπίσκοπο, ενώ κάνει… ασκήσεις πολιτικής ισορροπίας, αφενός να μην
ταυτιστεί με τα σκάνδαλα της Εκκλησίας, αφετέρου να μη δυσαρεστήσει το
πολιτικό ακροατήριο της Νέας Δημοκρατίας.

Οι σαρωτικές αποκαλύψεις για την Εκκλησία που «αγγίζουν» πλέον και τον ίδιο
τον Αρχιεπίσκοπο, αποτέλεσαν« μεγάλη ενόχληση» για το Μαξίμου. Ο κ. Καραμανλής
ανησύχησε μήπως υποστεί φθορά το προφίλ του υπέρμαχου της διαφάνειας που θέλει
να οικοδομήσει, αν εμφανιζόταν ότι συναινούσε σε επιχείρηση συγκάλυψης από την
Αρχιεπισκοπή. Την ίδια ώρα, όπως λένε συνεργάτες του, δεν μπορούσε να
«αδειάσει» τον Αρχιεπίσκοπο χωρίς να δυσαρεστήσει τον σκληρό πυρήνα της
κομματικής του βάσης.

Ο Αρχιεπίσκοπος και η Εκκλησία υπήρξαν πολύ σημαντικοί σύμμαχοι του
Πρωθυπουργού όταν ήταν στην αντιπολίτευση, οπότε η N.Δ. εκμεταλλεύθηκε στο
έπακρο τη σύγκρουση του Κώστα Σημίτη με τον κ. Χριστόδουλο για τις ταυτότητες.
Κυβερνητικά στελέχη παραδέχονται, επίσης, πως την προεκλογική περίοδο οι
μητροπολίτες διαμόρφωναν το «μικροκλίμα στις ενορίες» υπέρ της N.Δ.
Αποκορύφωμα αυτής της συνεργασίας προεκλογικά ήταν η διακίνηση στις ενορίες
φυλλαδίων με υβριστικό περιεχόμενο για τον Γιώργο Παπανδρέου από στελέχη της
Ρηγίλλης. Τα κορυφαία στελέχη της N.Δ., μάλιστα, δεν έχαναν την ευκαιρία να
εμφανιστούν δίπλα στον Αρχιεπίσκοπο και παρά το γεγονός ότι οι προσωπικές
σχέσεις του με τον κ. Καραμανλή δεν ήταν πάντοτε οι καλύτερες, ο κ.
Χριστόδουλος επανειλημμένα είχε προσκληθεί στη Ραφήνα.

Αντιμέτωπος με το δίλημμα – να διχάσει τη N.Δ. – ο κ. Καραμανλής επέλεξε να
αποφύγει την επαφή με τον Αρχιεπίσκοπο. Όπως λένε κυβερνητικά στελέχη, έδωσε
εντολή στην καθ’ ύλην αρμόδια υπουργό Παιδείας κ. Μαριέττα Γιαννάκου να κάνει
το ίδιο, ενώ προσθέτουν πως τουλάχιστον τρεις κορυφαίοι υπουργοί της
κυβέρνησης που είχαν πολύ στενές σχέσεις με τον Αρχιεπίσκοπο, τον αποφεύγουν
για να μην τους ζητηθεί διαμεσολάβηση. Ενδεικτικό, επίσης, είναι ότι στις 4
Φεβρουαρίου, στην εξόδιο Λειτουργία για τον πατέρα του Πρωθυπουργού Αλέκο
Καραμανλή, στελέχη του Μαξίμου διεμήνυσαν στον κ. Χριστόδουλο – ο οποίος ήδη
βρισκόταν καθ’ οδόν προς την Αγία Φιλοθέη – να μείνει μακριά από την τελετή…

Μέχρι σήμερα, το Μαξίμου δεν είναι ικανοποιημένο με τις επιδόσεις της
Ιεραρχίας σε ό,τι αφορά την κάθαρση. H κυβέρνηση, μάλιστα, ήδη έχει περάσει το
μήνυμα στον κ. Χριστόδουλο, διά στόματος κυβερνητικού εκπροσώπου ότι τα
φαινόμενα στην Εκκλησία προκαλούν θλίψη. H κυβέρνηση διατηρεί, πάντως, στάση
αναμονής: όπως αναφέρουν κυβερνητικά στελέχη, ο Πρωθυπουργός αντιλαμβάνεται,
πως οι δυνατότητες του Αρχιεπισκόπου να καθαρίσει τα του οίκου του είναι
περιορισμένες. Ο κ. Χριστόδουλος, λένε, δεν έχει εξουσίες πρωθυπουργού. Στην
ουσία, μπορεί να κάνει δύο πράγματα: να θέσει σε διαθεσιμότητα μητροπολίτες
και ιεράρχες και να συγκαλέσει την Ιεραρχία για πρόσθετες αρμοδιότητες. Τα
στελέχη αυτά προσθέτουν πως ακόμα και αν ο κ. Χριστόδουλος προχωρήσει με την
κάθαρση, η διαδικασία θα είναι χρονοβόρος.

Επικοινωνία, μέσω τρίτων

Ανάμεσα στην Αρχιεπισκοπή και το Μαξίμου υφίσταται υποτυπώδης επικοινωνία,
μέσω ανθρώπων που έχουν επαφές και στους δύο χώρους. Αυτόν τον δίαυλο
χρησιμοποίησε ο κ. Καραμανλής από την αρχή της κρίσης για να διαμηνύσει στον
Αρχιεπίσκοπο ότι δεν θα τον στηρίξει σε επιχείρηση «κουκουλώματος» και ότι
προϋπόθεση για να αποκατασταθεί η μεταξύ τους επικοινωνία είναι να φτάσει η
κάθαρση έως και στους συνεργάτες του. Ο Αρχιεπίσκοπος, από την πλευρά του,
περίμενε ουσιαστική στήριξη από τον Πρωθυπουργό και δεν έκρυψε τη δυσφορία
του. Στο κήρυγμά του την περασμένη Κυριακή, όχι μόνον έκανε λόγο για «σκοτεινά
κέντρα» που τον πολεμούν, αλλά άφησε και αιχμές εναντίον της κυβέρνησης
κάνοντας λόγο για αποπροσανατολισμό από τα μεγάλα προβλήματα της χώρας, όπως η
εξωτερική πολιτική και το Ασφαλιστικό.