Πολιτισμός

ΓIANNHΣ ΛAΣHΘIΩTAKHΣ «H τέχνη έχει γίνει πολύ καθωσπρέπει»

ΓIANNHΣ ΛAΣHΘIΩTAKHΣ



«H τέχνη έχει γίνει πολύ καθωσπρέπει»
Σχόλια
5 λεπτά











«Επιτυχία είναι η αντοχή στον χρόνο. Συνταγές δεν υπάρχουν», λέει ο Γιάννης
Λασηθιωτάκης. «Προσωπικά, πέρασα μια μεγάλη διαδικασία ωριμότητας. Δεν
βιάστηκα να ξεπουληθώ»


«Αισθάνθηκα πως το έπαιζα το καλό παιδί της ζωγραφικής και κάτι τέτοιο δεν
είναι στην ιδιοσυγκρασία μου», λέει στα «NEA» ο Γιάννης Λασηθιωτάκης λίγο πριν
παρουσιάσει στο κοινό την τελευταία του δουλειά υπό τον τίτλο «You are what
you is» («Είσαι ό,τι είναι»), που πήρε από ένα τραγούδι του Φρανκ Ζάπα,
μουσική του οποίου άκουγε όσον καιρό ζωγράφιζε. Επτά μικρές ανατρεπτικές
ιστορίες. Μοιάζουν αποσπασματικές. Σχεδόν παράλογες, προσφέροντας στον θεατή
το ερέθισμα να πλάσει τη δική του ιστορία απέναντι στον μαγικό καθρέφτη που
δημιουργούν – διότι «μέσα από τον αληθινό δεν μαθαίνεις την αλήθεια» –
αφήνοντας στο παρελθόν τα γεμάτα τάξη και οργάνωση έργα του.


«Αποφάσισα να βγάλω τα κάστανα από τη φωτιά από τη στιγμή που τελείωσα με την
αυτοβιογραφική ζωγραφική, το 2002, και να κάνω μια δουλειά με σκοπό να
ανακαλύψω τον σύγχρονο άνθρωπο μέσα από τη δύναμη της εικόνας. Είναι μια
δουλειά – ανατροπή. Πολλοί φοβούνται όμως τη γνώμη του κόσμου. Δεν ανήκω σε
εκείνους που όταν βλέπουν ότι κάτι “πιάνει”, το επαναλαμβάνουν και δηλώνουν
πιστοί στο έργο τους. H αλλαγή θέλει ψυχολογικό ρίσκο και πολύ ζόρι. Αν δεν το
αντέχουν, το σέβομαι. Αλλά οι προθέσεις, πολλές φορές, δεν είναι αγαθές.
Υπάρχει εμπορικό κριτήριο από πίσω. Προσωπικά, δεν με ενδιαφέρει να αρέσω. Έχω
διαπιστώσει, όμως, πως όσο περισσότερο ρισκάρω τόσο περισσότερο με αγαπά το
κοινό. Όταν φτάνεις σε ένα επίπεδο, πρέπει εσύ να καθορίζεις το κοινό και όχι
αυτό εσένα. Όταν και οι πόρτες έχουν ανοίξει και χρήματα υπάρχουν, οι
καλλιτέχνες πρέπει να παίζουν ουσιαστικό ρόλο, αλλά δεν το κάνουν».


Φανατικός των πειραματισμών γύρω από τα υλικά και λάτρης του παιχνιδιού
ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό, ο Γιάννης Λασηθιωτάκης δοκιμάζει τον
ρόλο του d.j. στη νέα του εικαστική διαδρομή. «Στηρίζομαι σε εικόνες που καμία
δεν είναι δική μου. Τις έχω επιλέξει από το Διαδίκτυο – animation, DVD – και
έχω κάνει ένα ριμίξ στον μουσαμά, με τον παραδοσιακό τρόπο της ζωγραφικής.
Θέλησα να ξεπεράσω το μικροαστιλίκι που μαστίζει τη νεοελληνική ζωγραφική, η
οποία είναι γεμάτη στυλάκι και σοβαροφάνεια και να βρω τον σύγχρονο άνθρωπο
μέσα από τη δύναμη της εικόνας. Ήμουν έτοιμος να μπω στο παιχνίδι της εικόνας
και να παίξω αβίαστα».


Μπορεί το λάδι σε μουσαμά να μην είναι και ο πιο μοντέρνος τρόπος για να
παίξει κανείς με την εικόνα, που κυριαρχεί στον κόσμο του βίντεο και του
Διαδικτύου, αλλά ο Γιάννης Λασηθιωτάκης παραμένει πιστός στην ελαιογραφία
διότι «πρώτον, μέσα από τη ζωγραφική παράγω εικόνα και είμαι πάντα μοντέρνος.
Μπορώ να μεταφέρω τα πάντα στο τελάρο. Και δεύτερον, επέλεξα το μέσον που
μπορούσα να χειριστώ καλύτερα, ώστε να μπορώ να ελέγξω το αποτέλεσμα. Το
θετικό είναι ότι πλέον δεν με καθορίζει η ύλη, ότι δεν χρειάζεται να πείσω
μέσω της τεχνικής».


Το σύστημα της τέχνης, ύστερα από δύο σχεδόν δεκαετίες καριέρας, δεν
φαίνεται να τον αγγίζει. «Νιώθω να μη με αφορά, παρ’ όλο που είμαι μέσα. Οι
γκαλερί είναι χρήσιμες, πάντως, διότι λειτουργούν ως βήμα για να δείξω τη
δουλειά μου, τη στιγμή που το κράτος είναι ανύπαρκτο». Όσο για το ότι πρέπει
να βάλει τιμή στις δημιουργίες του; «Δεν με ενοχλεί. Με ενδιαφέρει να τους
αγαπάνε τους πίνακές μου και να τοποθετούνται σε σπίτια. Το θεωρώ μεγάλη τιμή
να κοιμάται και να ξυπνά κανείς με το έργο σου. Είναι ασύλληπτο. Σα να σε
παντρεύεται. Το προτιμώ από το να καταλήγουν σε υπόγεια μουσείων και
συλλογών».


«Δεν ζούμε στο “αντάρτικο”»



Πώς βλέπει την τέχνη σήμερα; «Έχει γίνει μια υπόθεση καθωσπρέπει. Ο
καλλιτέχνης πρέπει να είναι διανοούμενος και να διαθέτει θεωρητικό υπόβαθρο.
Ποιος είπε όμως ότι πρέπει ο καλλιτέχνης να είναι καλός άνθρωπος; Μπορεί να
είσαι καθοίκι και να κάνεις αριστουργήματα. Εκείνο που έχει σημασία είναι να
έχεις ζήσει και να βγάλεις τα βιώματά σου. Αν η τέχνη δεν λειτουργεί ως
αυτογνωσία, τότε ο καλλιτέχνης κοιμάται όρθιος. Έχουμε φτάσει στο σημείο ο
επιμελητής, ως θεός, να δίνει το θέμα και ο ζωγράφος, ως καλός μαθητής, να το
φτιάχνει. Αν δεν επαναστατήσει ο καλλιτέχνης, δεν πρόκειται να δούμε κάτι καλό
στην τέχνη», υποστηρίζει ο Γιάννης Λασηθιωτάκης. Και πώς αντιμετωπίζει την
σχέση της ελληνικής τέχνης με τη διεθνή ένας καλλιτέχνης που έχει δοκιμαστεί
και στο εξωτερικό; «Είναι λάθος να βλέπουμε την ελληνική τέχνη απέναντι στη
διεθνή. Πρέπει οι Έλληνες καλλιτέχνες να αισθανθούν Ευρωπαίοι, ότι δεν ζουν
στο “αντάρτικο”. Μερικοί μάς θέλουν ιθαγενείς, αλλά τα πράγματα δεν είναι τόσο
τραγικά. Υπάρχει ανισότητα, αλλά οφείλεται στο ότι δεν έχουμε παράδοση και
πρέπει να προσπαθήσουμε επιπλέον. Όπως σε όλους τους τομείς, έτσι και στην
τέχνη είμαστε ο τελευταίος τροχός της αμάξης. Όχι ως προς την παραγωγή, αλλά
ως προς τον τρόπο που εξάγουμε την τέχνη».


INFO



H έκθεση ζωγραφικής του Γιάννη Λασηθιωτάκη, «Yοu are what you is»,
εγκαινιάζεται στις 10 Φεβρουαρίου, στην Αίθουσα Τέχνης Αθηνών (Γλύκωνος 4,
τηλ. 210.7213938). Έως τις 5 Μαρτίου.

Επόμενο άρθρο

Google news

Ακολουθήστε tanea.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Σχετικά άρθρα

Σχόλια
Σχολίασε εδώ
0 /50
0 /2000

Τα Νεότερα

  1. «Μπαμπά σταμάτα!»: Βίντεο-σοκ με οδηγό Porsche να τρέχει με πάνω από 110 χλμ./ώρα ενώ τα παιδιά του ουρλιάζουν
  2. Παναθηναϊκός: Με πατερίτσες στο πλευρό της Εθνικής Μαρόκου ο Ουναΐ
  3. Γερμανία: Σύνοδος του «Συνασπισμού των Προθύμων» για την Ουκρανία την Πέμπτη στο Βερολίνο

Πιο Σχολιασμένα

Πιο Διαβασμένα

Cookies