EΓPAΨAN

Γρηγόρης Νικολόπουλος

(ο αρθρογράφος για τις δημόσιες επιχειρήσεις)

«Ακόμη χειρότερα είναι τα πράγματα λόγω της έλλειψης κατεύθυνσης από την
κυβέρνηση. Πολλές διοικήσεις εκλιπαρούν τους επιβλέποντες υπουργούς για μια
συνάντηση προκειμένου να ενημερωθούν σχετικά με το τι θέλει η κυβέρνηση να
κάνει σε κάθε περίπτωση. Οι υπουργοί όμως «δεν ευκαιρούν» – ενδεχομένως διότι
ούτε οι ίδιοι γνωρίζουν τι θέλουν να κάνουν.

H κυβέρνηση ήταν απροετοίμαστη να κυβερνήσει και ταυτόχρονα χαρακτηρίζεται
από, μεγαλύτερη της αναμενομένης, λειψανδρία. Οι ορδές των «γαλάζιων παιδιών»
– που δεν είναι απαραίτητα γαλάζια, αλλά απλώς υπό αυτή την «ταμπέλα» έχουν
ενταχθεί μαζί με τους αληθινούς «γαλάζιους» και οι πάσης φύσεως ανίκανοι που
δεν κατάφεραν να ανέλθουν επαγγελματικά την τελευταία εικοσαετία – πιέζουν
ασφυκτικά για άλωση του κράτους. Και αυτό δεν αφορά ασφαλώς μόνο τις
προσλήψεις, αλλά και τις διευθυντικές θέσεις.

Το κακό είναι ότι τελικώς τίποτε δεν λειτουργεί και αυτό θα μεταφραστεί σε
οικονομικό αδιέξοδο για κάθε νοικοκυριό. Και ασφαλώς τελικά σε πολιτικό
κόστος.»

(«Το Βήμα»)