Πρόσωπα Bασανίστηκε λόγω… συνωνυμίας

Γερμανός πολίτης λιβανέζικης καταγωγής, ο Χάλεντ ελ-Μάσρι απήχθη στην ΠΓΔΜ
και κακοποιούνταν επί μήνες σε μια ελεγχόμενη από τη CIA φυλακή του
Αφγανιστάν.

Χάλεντ ελ-Μάσρι. H ιστορία του φανερώνει πως η CIA δρα κατά το δοκούν στην ΠΓΔΜ

Ο Μάσρι, ένας 41χρονος άνεργος πωλητής αυτοκινήτων, έχει επιστρέψει στη
γυναίκα του και τα τέσσερα παιδιά τους στην Ουλμ. H περιπέτειά του, την οποία
αφηγήθηκε με λεπτομέρειες στον Τζέημς Μηκ της βρετανικής «Γκάρντιαν» και πολλά
στοιχεία της επιβεβαιώνονται από το ρεπορτάζ των συνεργατών του Ινστιτούτου
Πληροφόρησης για τον Πόλεμο και την Ειρήνη (IWPR) στα Σκόπια, ερευνάται από
τις γερμανικές αρχές. Δείγμα των μαλλιών του υποβάλλεται σε ανάλυση με
ραδιοϊσότοπα, μια διαδικασία που μπορεί να αποκαλύψει τη χώρα από την οποία
προερχόταν ό,τι έφαγε και ήπιε ένα πρόσωπο σε μια συγκεκριμένη χρονική
περίοδο. Αν η ιστορία του επιβεβαιωθεί, φανερώνει μια πολύ ανησυχητική
πρακτική της CIA: ύποπτοι παραδίδονται σε χώρες με κακές επιδόσεις στα
ανθρώπινα δικαιώματα ώστε να μπορούν να αντληθούν απ’ αυτούς πληροφορίες με
χρήση βασανιστηρίων χωρίς να εμπλέκονται επισήμως οι ΗΠΑ.

Την εβδομάδα της Πρωτοχρονιάς του 2003, ο Μάσρι αγόρασε ένα φτηνό εισιτήριο
για να πάει με πούλμαν στα Σκόπια. Ήθελε, λέει, να δραπετεύσει για λίγο από τη
μιζέρια της ζωής μιας εξαμελούς οικογένειας σ’ ένα δωμάτιο στην Ουλμ. Στα
σύνορα της ΠΓΔΜ τον κατέβασαν από το πούλμαν και άρχισαν να τον ανακρίνουν για
σχέσεις με ισλαμιστικές οργανώσεις – κατόπιν «αιτήματος» της CIA, είπαν στο
IWPR στα Σκόπια πηγές της αστυνομίας και των υπηρεσιών πληροφοριών. Κρατήθηκε
για εβδομάδες κατηγορούμενος ότι είναι μέλος της αλ-Κάιντα, ότι το διαβατήριό
του είναι πλαστό και είναι στην πραγματικότητα Αιγύπτιος. Ο δικηγόρος του είπε
στη «Νιου Γιορκ Τάιμς» πως ο Μάσρι είχε την ατυχία να έχει το ίδιο όνομα μ’
έναν καταζητούμενο εξτρεμιστή…

Στις 23 Ιανουαρίου, έπειτα από άγριο ξυλοδαρμό, του έδεσαν χέρια και μάτια,
τον γύμνωσαν, τον πέταξαν στο πάτωμα ενός αεροπλάνου και του έκαναν μια ένεση.
Ξύπνησε σ’ ένα κελί και με τον καιρό κατάλαβε πως βρισκόταν στο Αφγανιστάν.
Τέσσερις μήνες έμεινε στο κελί αυτό, με μια κουβέρτα, ένα βρώμικο πλαστικό
στρώμα κι ένα μπουκάλι βρώμικο νερό. Σύντομα ανακάλυψε πως η φυλακή αυτή
διευθύνονταν από Αμερικανούς, οι οποίοι τον ανέκριναν και πήραν δείγμα του
αίματός του. Τον Μάρτιο άρχισε απεργία πείνας. Την 37η ημέρα τον υπέβαλαν σε
αναγκαστική σίτιση και του υποσχέθηκαν πως θα τον απελευθέρωναν. Λίγο
περισσότερο από μία εβδομάδα μετά, του έδεσαν και πάλι χέρια και μάτια, τον
έβαλαν σ’ ένα αεροπλάνο και βρέθηκε στην Αλβανία, απ’ όπου και επέστρεψε στην
Ουλμ.

Ο δικηγόρος του αναζητεί τώρα στοιχεία για να αποδείξει την ιστορία. Αν τα
βρει, θα πρέπει να εντοπίσει και ποιον θα μηνύσει για την απαγωγή…