Kυνηγώντας μια στιγμή αλήθειας

Οι σημαντικοί Έλληνες υπερτερούν σε αριθμό των Ελληνίδων στην έκδοση και την έκθεση του Τάκη Διαμαντόπουλου. «Πρόκειται για ανθρώπους που το έργο τους ξεκίνησε στη δεκαετία 1950-60 και οι συνθήκες δεν ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκές τότε για να αναδειχθούν οι προσωπικότητες των γυναικών. Είμαι βέβαιος πως αν επιχειρούσα να καταγράψω τη νεώτερη γενιά, οι γυναίκες θα ήταν περισσότερες»

Αν η εποχή μάς προτρέπει να βγάλουμε προς τα έξω ό,τι διαθέτουμε μέσα μας,
υπάρχει κι άλλος τρόπος εκτός από την ψυχοθεραπεία: ένα πορτρέτο από τον Τάκη
Διαμαντόπουλο. Μία συνεδρία διαφορετική, αλλά αποκαλυπτική, όπως μπορεί να
κρίνει ο θεατής στην έκθεση των φωτογραφικών του πορτρέτων, που ανοίγει αύριο
στην Γκαλερί Ζουμπουλάκη με τίτλο «200+4 από τους σημαντικότερους Έλληνες».
Καθώς και από την έκδοση (Εκδ. Λυμπέρη) με πορτρέτα ανθρώπων που η παρουσία
τους καθόρισε τις τέχνες, τα γράμματα και τις επιστήμες στην Ελλάδα.

Ο Τάκης Διαμαντόπουλος μετράει 35 χρόνια καριέρας στο κυνήγι της στιγμής που
το βλέμμα του μοντέλου θα του βγάλει την αλήθεια του. Σε χρόνο ελάχιστο, «τόσο
όσο χρειάζεται για να μην καταλάβουν τι συμβαίνει και προλάβουν οι πιο
εξοικειωμένοι να κλειστούν στην πόζα τους και οι λιγότερο επαγγελματίες να
νιώσουν άβολα και να μην εκφραστούν», εξηγεί.

Το έντονο βλέμμα του στοχαστή, το ερωτικό παιχνίδισμα της
πρωταγωνίστριας, η ολότητα του επιστήμονα, ο ρομαντισμός του καλλιτέχνη δεν
ξεφεύγουν από τον φωτογράφο. Στο ασπρόμαυρο πλαίσιο του Τάκη Διαμαντόπουλου, η
κάμερα συλλαμβάνει υπόπτους ενδιαφέροντων στοιχείων. Χωρίς μέσα αισθητικής
βελτίωσης που παραποιούν την αλήθεια τους. «Τα πάντα βρίσκονται στο βλέμμα.
Από τη στιγμή που με εμπιστεύονται και μπορούμε να επικοινωνήσουμε, μου αρκεί
για να τους βγάλω τα πράγματα που καθένας έχει να μου πει. Για έναν φωτογράφο
το πορτρέτο είναι το πιο δύσκολο κεφάλαιο. Προσπαθείς να γνωρίσεις στον κόσμο
έναν άνθρωπο τον οποίο έχουν ακούσει μέσα από τη δουλειά του. Αν το έχεις
πετύχει, τότε μπορούν να διαβάσουν τη ζωή του μέσα στο πορτρέτο του».

Δουλεύει με κοντινά πλάνα. Και φέρνει το πρόσωπο σε απευθείας διάλογο
με τον θεατή. Ο Ζυλ Ντασσέν, ο Νίκος Κούρκουλος, ο Θανάσης Βέγγος, η Ρένα
Βλαχοπούλου, ο Βασίλης Παπαβασιλείου, ο Γιάννης Κουνέλλης, η Νόνικα Γαληνέα, ο
Δημήτρης Νόλλας, ο Δημήτρης Νανόπουλος συνυπάρχουν σε ένα σύμπαν του οποίου
την αρμονία ελέγχει ο φωτογράφος.

«Όλες οι προσωπικότητες έχουν φωτογραφηθεί πάρα πολύ απλά, χωρίς εξεζητημένες
πόζες κι ενδυματολογικές μεταμορφώσεις, αφενός γιατί πιστεύω ότι από εξέχοντες
ανθρώπους δεν μπορείς να ζητάς σκηνοθετικές υπερβολές και αφετέρου διότι η
φυσικότητα και η απλότητα είναι στοιχεία που χαρακτηρίζουν το σύνολο της
δουλειάς μου. Απολογιστικά και μόνο, νιώθω την υποχρέωση να αναφέρω πως
πρόθεσή μου με τις συγκεκριμένες φωτογραφίες ήταν να υπενθυμίσω τη σημασία που
έχει το πορτρέτο στην τέχνη της φωτογραφίας και, κυρίως, να προβάλω, στο μέτρο
των καλλιτεχνικών μου δυνατοτήτων, το μυστήριο, τη σαγήνη και τη μαγεία που
κρύβονται στα μάτια και τα βλέμματα των ανθρώπων».

INFO

H έκθεση του Τάκη Διαμαντόπουλου «200+4 από τους σημαντικότερους Έλληνες»
εγκαινιάζεται αύριο στην Γκαλερί Ζουμπουλάκη (Πλ. Κολωνακίου 20), στις 20.00.