Οι ξένοι αγοράζουν πιο φτηνά … παπούτσι από τον τόπο μας!

Δύο μέτρα και δύο σταθμά χρησιμοποιούν οι ελληνικές βιομηχανίες στην
τιμολόγηση των προϊόντων τους.

Μεγάλος χαμένος ο Έλληνας καταναλωτής, αφού, όπως διαπιστώνει η ελληνική
Στατιστική Υπηρεσία, οι εγχώριες βιομηχανίες καταναλωτικών αγαθών πουλούν τα
προϊόντα τους πιο ακριβά στη χώρα παραγωγής τους απ’ ό,τι στις χώρες όπου
εξάγονται.

Με τον τρόπο αυτό ένα ελληνικό γιαούρτι φτάνει να πωλείται στα ράφια ενός
γερμανικού σούπερ μάρκετ πολύ πιο φτηνά απ’ ό,τι σ’ ένα ελληνικό κατάστημα,
ενώ ο Σουηδός και ο Βρετανός που θα προτιμήσουν να χτίσουν με ελληνικό
τσιμέντο θα το πληρώσουν πιο φτηνά από τον Έλληνα.

Οι ελληνικές βιομηχανίες προκειμένου να επιβάλουν την παρουσία τους στις
ευρωπαϊκές αγορές πουλούν πολύ πιο φτηνά τα προϊόντα τους απ’ ό,τι όταν τα
διαθέτουν στην εγχώρια αγορά. «Ο έντονος ανταγωνισμός που συναντάμε σε αγορές
όπως η γερμανική, η γαλλική, η βρετανική και η σκανδιναβική μάς υποχρεώνει να
πουλάμε σε ανταγωνιστικές τιμές, διότι διαφορετικά θα μείνουμε εκτός»,
παραδέχεται υψηλόβαθμο στέλεχος ελληνικής γαλακτοβιομηχανίας.

Άνετη επικράτηση

Αντίθετα, η άνετη επικράτηση των ελληνικών προϊόντων σε τομείς όπως τα
γαλακτοκομικά, το λάδι, τα λαχανικά εις βάρος των εισαγόμενων επιτρέπουν στις
εταιρείες να κινούνται πιο «ασύδοτα». «Πρόκειται για προϊόντα που πολύ δύσκολα
ο Έλληνας καταναλωτής θα προτιμήσει το εισαγόμενο. Ο Έλληνας έχει μάθει να
τρώει τη φέτα και το λάδι από την Ελλάδα. Αυτό είναι κάτι που ενδεχομένως το
εκμεταλλεύονται οι εγχώριες βιομηχανίες», παραδέχεται ο κ. Νίκος Συνοδινός,
στέλεχος αλυσίδας σούπερ μάρκετ.

Οι αγοραστικές συνήθειες όμως των Ελλήνων και η εμμονή τους να αγοράζουν
ελληνικά προϊόντα, όπως προέτρεπε παλαιότερη διαφημιστική καμπάνια, δεν κάνει
καλό στην τσέπη τους, αφού, όπως αποδεικνύεται, οι εγχώριες βιομηχανίες
εκμεταλλεύονται την προτίμηση αυτή, ενώ προσφέρουν «γην και ύδωρ» προκειμένου
να εισχωρήσουν σε μια ξένη αγορά.

Οι διαφορές

H Στατιστική Υπηρεσία ανακοίνωσε πως από τον Νοέμβριο του 2003 έως τον
Νοέμβριο του 2004 η τιμή των διαρκών καταναλωτικών προϊόντων που
κατασκευάζονται στην Ελλάδα (οικοδομικά υλικά, υφαντουργικά νήματα, ηλεκτρικές
συσκευές, κ.τ.λ.) αυξήθηκε κατά 2,8% (η αύξηση αυτή αφορά τις τιμές που
πουλούν οι βιομηχανίες στις εμπορικές επιχειρήσεις), ενώ για τα ίδια προϊόντα
που πουλήθηκαν στο εξωτερικό η αύξηση της τιμής ήταν μόλις 1,1%.

Ακόμη μεγαλύτερη είναι η διαφορά τιμών μεταξύ Ελλάδας και εξωτερικού στα
αναλώσιμα καταναλωτικά προϊόντα (τρόφιμα, είδη ένδυσης, κ.τ.λ.). Οι τιμές που
πουλούν οι ελληνικές βιομηχανίες στην εγχώρια αγορά αυξήθηκαν κατά 2,4% τη
στιγμή που η αντίστοιχη αύξηση για τα ίδια προϊόντα που εξάγονται είναι
μηδενική. Στην αγορά της ενέργειας, εκεί όπου η Ελλάδα έχει σημαντική
εξαγωγική δραστηριότητα, οι ελληνικές πετρελαϊκές εταιρείες μείωσαν τις τιμές
τους κατά 1,7% στις αγορές του εξωτερικού, όταν στην εγχώρια αγορά τις αύξησαν
κατά 5,9%.

«H τιμολογιακή πολιτική των βιομηχανιών εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως
είναι το μέγεθος της αγοράς, την ποιότητα και την ποσότητα του προϊόντος που
συμφωνεί ο εξαγωγέας με τη βιομηχανία και βέβαια από τις διακυμάνσεις του
συναλλάγματος», εξηγεί ο διευθυντής του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών
Τροφίμων κ. Βασίλης Ζαφείρης τους λόγους που επιβάλλουν τη διαφορετική
τιμολογιακή πολιτική από πλευράς των ελληνικών βιομηχανιών.

Οι προβλέψεις για ισότιμη μεταχείρηση των Ελλήνων καταναλωτών είναι δυσοίωνες
αφού ο εγχώριος ανταγωνισμός δεν τη διευκολύνει.