Πρόσωπα Δεσμοφύλακας στο Άουσβιτς

Την ώρα που ένας πρίγκιπας του Ηνωμένου Βασιλείου ντύνεται Ναζί «για
πλάκα», ένας πρώην Ες-Ες στο Άουσβιτς κάνει σαφές γιατί το θέμα δεν
προσφέρεται για «πλάκες».

Όσκαρ Γκρένινγκ: «Θα ήθελα να πιστέψετε πως οι ωμότητες αυτές συνέβησαν. Ήμουν εκεί»

Πρόκειται για τον Όσκαρ Γκρένινγκ, η δουλειά του οποίου ήταν να ταξινομεί κατά
νόμισμα τα χρήματα των κρατουμένων που έφταναν στο Άουσβιτς. Αποφάσισε να
μιλήσει ανοικτά για όσα είδε στο στρατόπεδο του θανάτου όταν, στα τέλη της
δεκαετίας του 1980, γνώρισε αρνητές του Ολοκαυτώματος. Του «εξηγούσαν», λέει
στον Λώρενς Ριζ της «Γκάρντιαν», ότι ήταν «αδύνατο» να έχουν καεί εκεί τόσα
πολλά πτώματα. Ότι το Άουσβιτς ήταν μία μεγάλη παραίσθηση, ότι δεν υπήρξε
ποτέ. Μόνο που ο Γκρένινγκ ήταν εκεί και είχε δει με τα μάτια του τη φρίκη.
Και αφού πήρε σύνταξη και δεν κινδυνεύει πλέον με δίωξη, αποφάσισε να μιλήσει.

Ο Γκρένινγκ εντάχθηκε στη Χιτλερική Νεολαία μόλις οι Ναζί ανέβηκαν στην
εξουσία, το 1933. Έριξε στην πυρά βιβλία Εβραίων και «εκφυλισμένων»,
πιστεύοντας πως βοηθάει να απαλλαγεί η Γερμανία από ξένες κουλτούρες. Στα 17
του άρχισε να εκπαιδεύεται ως τραπεζικός, αλλά λίγους μήνες αργότερα ξέσπασε ο
πόλεμος και κατατάχθηκε στα Ες-Ες. Έκανε δουλειά γραφείου έως το 1942, οπότε
εστάλη στο Άουσβιτς. Και λόγω της τραπεζικής εκπαίδευσής του, του ανατέθηκε η
διαλογή των χρημάτων που έφερναν μαζί τους οι κρατούμενοι. Μόνον από αυτά και
από τα οινοπνευματώδη, λέει, καταλάβαιναν πως έφταναν στο στρατόπεδο άνθρωποι
από διαφορετικές χώρες. «Όταν υπήρχε πολύ ούζο, ξέραμε πως είχαν έρθει από την
Ελλάδα», εξηγεί.

Ο Γκρένινγκ παρακολουθούσε, ενώ γιατροί των Ες-Ες χώριζαν τους άνδρες από τις
γυναίκες και τα παιδιά και μετά επέλεγαν ποιοι ήταν ικανοί για δουλειά και
ποιοι θα πήγαιναν κατευθείαν στους θαλάμους αερίων. Αργότερα είδε και το
κάψιμο των πτωμάτων. «Ένας συνάδελφος μου είπε, ”έλα μαζί, θα σου δείξω”.
Ήμουν σοκαρισμένος και στάθηκα σε απόσταση. H φωτιά τρεμόπαιζε και ο κάπο
(κρατούμενος, υπεύθυνος για τη δουλειά) μου είπε αργότερα λεπτομέρειες. Και
ήταν τρομερά αηδιαστικές, φρικτές. Αστειευόταν με το γεγονός πως όταν τα
πτώματα άρχιζαν να καίγονται, αέρια απελευθερώνονταν από τους πνεύμονες και
έμοιαζαν να πηδάνε. Και τα σεξουαλικά όργανα των ανδρών ξαφνικά ορθώνονταν και
αυτό το έβρισκε αστείο».

Ογδόντα πέντε χρόνων σήμερα, ο Γκρένινγκ πιστεύει ωστόσο πως έκανε πάντα το
σωστό, απλώς αυτό που ήταν τότε «σωστό», δεν είναι «σωστό» σήμερα! Και δεν θα
μιλούσε ποτέ για το Άουσβιτς, αν δεν ήταν οι αρνητές του Ολοκαυτώματος. «Θα
ήθελα να με πιστέψετε», λέει. «Είδα τους θαλάμους αερίων. Είδα το κρεματόριο.
Είδα τις ανοιχτές φωτιές. Ήμουν στην εξέδρα όταν γινόταν η διαλογή. Θα ήθελα
να πιστέψετε πως οι ωμότητες αυτές συνέβησαν, επειδή ήμουν εκεί».