ΣE ΠPΩTO ENIKO H λαβωμένη Nέα Σμύρνη

Η Νέα Σμύρνη δεν είναι σήμερα μόνο έρμαιο κάθε χούλιγκαν και κάθε «φίλαθλου»
παράγοντα. Έχει γίνει τα τελευταία χρόνια το – λαβωμένο αισθητικά – θύμα κάθε
εργολάβου και της παρέας του. Απλά, η Νέα Σμύρνη δεν είναι πια η γνωστή και
αγαπημένη μας Νέα Σμύρνη….

Είναι το χαρακτηριστικό παράδειγμα ενός πανέμορφου αθηναϊκού προαστίου – στο
οποίο κάποτε τα σχολεία των γειτονικών περιοχών έρχονταν για… εκδρομή – που
με την αδιαφορία, την ανοχή ή και την ευθύνη των πολιτικών αρχόντων της
μετατράπηκε ταχύτατα σε ένα συνονθύλευμα τσιμεντένιων κουτιών και αυτοκινήτων.

Οι όμορφες μονοκατοικίες της, με τις βεράντες και τα κηπάκια με τα
τριαντάφυλλα, τους φοίνικες και τα γιασεμιά, έπεσαν σχεδόν όλες. Στη θέση τους
δεν βρίσκονται σήμερα απλώς μοντέρνες πολυκατοικίες, αλλά στενά εννιαώροφα (!)
τερατουργήματα που κρύβουν τον ουρανό. Στα μεγάλα της πεζοδρόμια δεν κυλούν
πια καροτσάκια με μωρά, για να πάνε στο περίφημο άλσος. Είναι στοιβαγμένα τζιπ
και άλλα τροχοφόρα κάθε μεγέθους. Στους κεντρικούς δρόμους της η κυκλοφορία
έχει αφεθεί στην τύχη της και τα τριπλοπαρκαρισμένα αυτοκίνητα εμποδίζουν
ακόμα και την απλή διάβαση.

Οι παλιοί Νεοσμυρνιώτες δεν πιστεύουν στα μάτια τους. Δεν αντέχουν στην καρδιά
τους τη «νέα» αυτή συνοικία και βγαίνουν ολοένα και λιγότερο από τα σπίτια
τους. Οι νεώτεροι προσπαθούν ήδη να φύγουν.

Όπου και να πάω, όμως, αυτή η Νέα Σμύρνη (της αντιπαροχής) θα με πληγώνει…