Πέντε πληγές στο κορμί του ελληνικού ποδοσφαίρου

Οι οργανωμένοι οπαδοί θα έπρεπε να είναι το πιο ζωντανό κύτταρο του ποδοσφαίρου. Δυστυχώς, έχει εξελιχθεί σε καρκίνωμα

Μπορεί το καλοκαίρι του 2004 το ποδόσφαιρο να μας έδωσε τη μεγαλύτερη χαρά,
ωστόσο στην ανατολή της νέας χρονιάς μάς προσέφερε ξανά πικρό ποτήρι.

Την πρώτη αγωνιστική του 2005 φτάσαμε στο σημείο να μην αρχίσει ένας
ποδοσφαιρικός αγώνας του επαγγελματικού πρωταθλήματος. Τα όσα θλιβερά
συνέβησαν προχθές στο γήπεδο της Νέας Σμύρνης δίνουν άλλη μία αφορμή για
δυσφήμηση του αθλήματος στη χώρα μας αφού μεταδόθηκαν σε όλο τον κόσμο.

Τι κι αν ήρθαν δημοφιλείς ποδοσφαιριστές για να παίξουν στο ελληνικό
πρωτάθλημα. Τι κι αν φτιάχτηκαν καινούργια γήπεδα. Αποδείχθηκε ότι μόλις
βγήκαν τα… κάγκελα που χώριζαν τις εξέδρες από τον αγωνιστικό χώρο ο νόμος
της ζούγκλας νίκησε το φίλαθλο πνεύμα. Όχι ότι δεν έχουμε δει και σε άλλες,
«προηγμένες» χώρες ανάλογες σκηνές στα γήπεδα. Απλώς, όλο και πιο συχνά η βία
κάνει την εμφάνισή της στον χώρο του ποδοσφαίρου και μας θυμίζει ότι παραμένει
ο ανίκητος αντίπαλος, με απόδοση που δεν παίζεται ούτε στο Στοίχημα…

Δεν είναι λίγες οι φορές που έχει αναλυθεί το πρόβλημα της βίας. Ποιος έχει
την ευθύνη, επιτέλους, γι’ αυτές τις ασχήμιες που είμαστε υποχρεωμένοι να
παρακολουθούμε; Αν μετρήσει κανείς τα αγκάθια που υπάρχουν στο κορμί του
ελληνικού ποδοσφαίρου θα φτάσει τουλάχιστον στα πέντε. Δεν είναι ίσως η πρώτη
φορά που θα τους αποδώσουμε τις ευθύνες, αλλά θα πρέπει κάποτε να τις
αναλάβουν.

1. Οι παράγοντες. Μεγάλο κεφάλαιο. Αυτοί διοικούν με τον έναν ή τον
άλλον τρόπο το ποδόσφαιρο. Εισβάλλουν στον χώρο για να… επενδύσουν και
ποντάρουν στην εύκολη όσο και ανέξοδη προβολή αλλά και δύναμη που τους δίνει
πλουσιοπάροχα το ποδόσφαιρο. Συχνά-πυκνά οι αποφάσεις τους, οι δημόσιες
τοποθετήσεις τους αλλά και η συμπεριφορά τους προκαλούν το φίλαθλο κοινό.
Ρίχνουν αυτοί πρώτοι απ’ όλους το λάδι στη φωτιά, αδιαφορώντας για τις
συνέπειες. Κι αν κάτι στραβώσει, το πρώτο άλλοθι είναι ο διαιτητής. Το δεύτερο
η Αστυνομία. Πώς είναι δυνατόν να τιμωρηθεί ένας παράγοντας; Μα, με την
απαγόρευση εισόδου του στον αγωνιστικό χώρο. Λες και οι πρόεδροι των ομάδων θα
κάνουν… κεφαλιές. Αφήστε που σε πολλές περιπτώσεις (τελευταίως όλο και
αυξάνονται) τους ρυθμίζονται και τα… χρέη τους. Στο όνομα της ιδέας μιας
ομάδας και στον φόβο ενός (ποδοσφαιρικού) λαού που έπεται…

2. Ο λαός. Το φίλαθλο κοινό. Πιο εξειδικευμένα, οι οργανωμένοι οπαδοί.
Αυτοί που βάζουν την ομάδα τους πάνω από κάποια πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή
και δεν διστάζουν να χτυπούν το κεφάλι του άλλου στην εξέδρα. Να πυροβολούν με
πιστόλι φωτοβολίδας και να σκοτώνουν, από κερκίδα σε κερκίδα. Κι όταν η
αρμόδια επιτροπή του επαγγελματικού ποδοσφαίρου ανακοινώνει ότι δεν θα τους
δώσει πιστοποιητικό νομιμότητας κάτι γίνεται την τελευταία στιγμή και ως διά
μαγείας όλα μπαίνουν στη θέση τους. Αυτό το κομμάτι που είναι προβληματικό θα
έπρεπε υπό κανονικές συνθήκες να είναι το πιο ζωντανό των γηπέδων, αφού
αποτελείται από νέους ανθρώπους. Κι είναι κρίμα να φτάνει στα άκρα και να
δημιουργεί τέτοιου είδους προβλήματα.

3. H Πολιτεία. Οι (εκάστοτε) κυβερνήτες του ελληνικού αθλητισμού
υπόσχονται και – το χειρότερο – δεσμεύονται κιόλας για την «οριστική λύση» του
προβλήματος. Να δούμε ποια θα είναι η γενιά των Ελλήνων που θα ζήσει αυτή
τη… λύση του προβλήματος. Τι αυστηροί νόμοι θεσπίζονται στα χαρτιά, τι
κάμερες παρακολούθησης μπαίνουν στα γήπεδα, παρ’ όλα αυτά η ατιμωρησία των
οπαδών που προκαλούν τα επεισόδια είναι ο… κανόνας και όχι η εξαίρεση.
Βλέπετε, όλα έχουν το τίμημά τους και στη συγκεκριμένη περίπτωση το κόστος
είναι – κυρίως – πολιτικό. Άντε να τιμωρήσεις μία (μεγάλη) ομάδα και να
στρέψεις εναντίον σου τους πολυάριθμους οπαδούς της. Δεν περιοριζόμαστε
καλύτερα στις κοπές της… πίτας; Ή στις φωτογραφίες έπειτα από κάποια
επιτυχία;

4. H Ελληνική Αστυνομία. ΕΛ.ΑΣ. το μεγαλείο σου. Για όσα συνέβησαν και
παρακολουθήσαμε στις οθόνες μας την Κυριακή στη Νέα Σμύρνη, η Αστυνομία
προχώρησε σε δύο (αριθμός 2, παρακαλώ) συλλήψεις. Τι να πει κανείς ύστερα από
αυτό. Άλλωστε δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που έχουμε δει αστυνομικούς να
δέρνονται ανηλεώς από οπαδούς των ομάδων. Τις περισσότερες φορές οι
αστυνομικοί των γηπέδων αναλώνονται στη συνοδεία των διαιτητών μέχρι τα
αποδυτήρια ιδιαίτερα έπειτα από κάποιο πέναλτι ή ένα οφ σάιντ. Πρόσφατα τέθηκε
θέμα από το αρμόδιο υπουργείο Δημόσιας Τάξης για την αποχώρηση της Αστυνομίας
από τα γήπεδα και την ανάθεση του… έργου σε ιδιωτικές εταιρείες. Έχει όμως
δικαίωμα ο υπάλληλος της κάθε εταιρείας να προχωρήσει σε συλλήψεις; Βάσει του
Συντάγματος, όχι. Αλλά μήπως γίνονται συλλήψεις και από αυτούς που έχουν τα…
δικαιώματα;

5. Τα γήπεδα. Μπορεί να ανακατασκευάστηκαν κάποια, αλλά, πώς να το
κάνουμε, δεν… χώρεσαν όλα στον φάκελο των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας.
Υπάρχουν ακόμη αρκετά όπου είναι δύσκολο αλλά και επικίνδυνο όχι μόνο να
παίξεις αλλά και να παρακολουθήσεις ποδόσφαιρο. Στη Νέα Σμύρνη, άλλωστε, είχαν
γίνει μεγάλης έκτασης επεισόδια και στον περσινό αγώνα AEK – Ολυμπιακού. Λέτε
να το ‘χει το συγκεκριμένο γήπεδο; Ποιος το ξέρει… Το σίγουρο είναι ότι θα
πρέπει οι συνθήκες να βελτιωθούν σε όλους τους τομείς ώστε να μη βρίσκουν χώρο
και έδαφος τα ταραχοποιά στοιχεία.

Σε διαφορετική περίπτωση, η Ελλάδα δεν θα αναστενάζει πλέον στα γήπεδα.
Δυστυχώς για όλους μας, θα σκοτώνεται…