EΓPAΨAN

Πάσχος Μανδραβέλης:

(ο αρθρογράφος για τη μήνυση κατά της κ. Σαμίου)

«Στην περίπτωση της μήνυσης του κ. Θεόδωρου Ακρίδα κατά της κ. Δόμνας Σαμίου
υπάρχει ένα δίκιο και πολλά άδικα. Καταρχήν, κάθε πολίτης μπορεί να ζητεί τα
ρέστα από κάθε δημόσιο οργανισμό που χρηματοδοτεί. Μπορεί να προσβάλλεται από
την κ. Σαμίου ή το “Σέσαμι Στριτ” και να ζητεί λογαριασμό γι’ αυτό. Μόνο που η
μήνυση δεν έπρεπε να στραφεί κατά της κ. Σαμίου, αλλά κατά της EPT, που
πρόβαλε το κατ’ αυτόν “χυδαίο περιεχόμενο”. Κατά δεύτερον, οι παραδόσεις (όπως
και κάθε έκφραση) δεν μπορούν να απαγορευτούν. Μπορούν να στηλιτευτούν από
οποιονδήποτε με βάση την ηθική του, αλλά δεν μπορούν να λογοκριθούν. Έτσι κι
αλλιώς, επέζησαν σε πιο σκοτεινές εποχές. Για να είναι, όμως, αξιόπιστη μια
κριτική πρέπει να άπτεται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και όχι της επίκτητης
ηθικής του καθενός μας. Σκεφθείτε μόνον ότι μπορεί να υπάρχουν άνθρωποι οι
οποίοι σκανδαλίζονται από το πόσο κοντές είναι οι… φουστανέλες.

Υπάρχει περίπτωση να ζητηθεί απαγόρευση του τσάμικου, στο οποίο ως γνωστόν ο
πρώτος του χορού σηκώνει ουκ ολίγες φορές το πόδι του ψηλά»;

(«ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ»)